Neemias 5
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Li poor poe ki niib na bonchiann, li jab nan poob, piin ki baat nan bi daamii ki jiin bi leeb Juu teeb po.
1 Entretanto, os homens do povo e suas mulheres fizeram ouvir lamentações muito fortes contra os judeus, seus irmãos.
2 Bi siab yeen a, “Ti ŋaateeb yab bonchiann, ki ti loon jeet ki lin foorit.”
2 Havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e filhas, somos numerosos; precisamos de trigo, para que possamos comer e viver.
3 Ki leeb yaa, “Ti jii ti sarwaat, nan ti daan tiinii kpaant, nan ti ŋeie ki senn ŋaan gaar jeet nba saa jaŋit ki tin nyi kon ni.”
3 Havia outros que diziam: Somos obrigados a empenhar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para termos trigo durante a fome.
4 Ki siab mun yaa, “Ti kpentir likiriie ki fit pa naan lampo nba ki bi gaan ti sarwaat nan ti daan tiinii kpaant paak na.
4 Outros ainda: Tivemos de tomar dinheiro emprestado para pagar o tributo ao rei, empenhando nossas vinhas e nossos campos.
5 Timm nan ti Juu leeb na tee booryeŋe. Ti waas ki ŋan nan bi waas na kaa-a? Ŋaan ti teen ti waas na daabae. Ti kɔi ti bonpoi na siabe ki teemm daaba. Ti ji ki mɔk paŋi, kimaan bi gaar ti kpaant nan ti daan tiinii sarwaata.”
5 E, no entanto, somos da mesma raça que nossos irmãos; nossos filhos não são diferentes dos deles; e eis que foi preciso escravizar nossos filhos e filhas; mesmo agora, entre nossas filhas, há algumas que já são escravas. E nada podemos fazer, porque nossos campos e nossas vinhas passaram já à mão de outros.
6 Maa gbat bi maan maŋ yoo nba, ki n wutoor doo,
6 Estes lamentos e reclamações irritaram-me profundamente.
7 ki n lor nan man got bi barii maŋ ni. Ki n yakii nan tɔɔndamm nan toontunna saakak na, ki betib a, “I diin i ninjamme.”
7 Depois de ter refletido, censurei as pessoas importantes e os magistrados: Por que, lhes disse eu, cobrais usuras de vossos irmãos? Convoquei então por causa deles uma grande assembléia,
8 ki yet a, “Ti tuu ŋmat daa ti ninjamm Juu teeb nba kɔi bi mɔŋ ki teen boorganu nae, nan taa fit biaŋinba na. Mɔtana, i mukis i tiɔŋ ninjamm nae ki bi kɔi bi mɔŋ ki teen yimm nba tee bi leeb Juu teeb na.” Ki tɔɔndamm na ji kɔŋ baa saa yet linba, ki ŋmin soon nna.
8 e disse-lhes: Nossos irmãos judeus, que tinham sido vendidos às nações, nós os resgatamos segundo nossa posse. E vós vendeis vossos irmãos? É a nós que eles seriam vendidos! Calaram-se, não encontrando o que responder.
9 Tɔn, ki n yet a, “Linba ki i tuun na ki ŋani. See ki i sak Yennu mɔb ki tun linba ŋan, ŋanne saa te ki ti datai nba tee boorganu na kan la yaak ki sukiiti.
9 Eu continuei: O que estais fazendo não é correto! Não devíeis caminhar no temor de nosso Deus, para evitar o insulto das nações que são nossas inimigas?
10 Min nan n saakaleeb nan jab nba tuun n boor na, ti kpentir likirii nan jeet ki teen niib na. Mɔtana, ŋaant ki ti chabib ki bi daa pa.
10 Eu mesmo, com meus irmãos e servos, nós emprestamos prata e trigo. Pois bem! Abandonemos o que nos devem.
11 Ii kpi baa mɔk i pana nba kur, laa tee likirii amii jeet amii tilɔɔna daan amii olif tiinii kpamie, ki jiin bi sarwaat, nan bi daan tiinii na kpaant, nan kpan tiinii, nan bi ŋei, ki turib yiama.”
11 Devolvei-lhes desde já seus campos, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, bem como a porcentagem de prata, de trigo, de vinho e de azeite que exigistes deles como juros.
12 Ki tɔɔndamm na jiin a, “Ti saa tun nan faa yet biaŋinba nawa. Ti saa jiin bi faar nawa, ki kan mi boib pana na po.”
12 Responderam eles: Devolveremos tudo, e nada mais lhes pediremos; faremos tudo o que dizes. Chamei então os sacerdotes, e os fiz jurar que procederiam assim.
13 Ŋanne ki n bobit tann nba boob n siak ni na, ki pinnir, ŋaan yet a, “Yennu tan saa pinn daansɔɔ nba ki dia u mɔsonn nan maa pinn n tann na biaŋinba nae. Yennu saa gaar i ŋei nan linba kur ki i mɔk na ŋaan nyiki yann.”
13 E sacudi o pó de meu manto, dizendo: Que Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não cumprir com a sua palavra; que assim, expulso, fique também tal homem espoliado! Ao que toda a assembléia respondeu: Amém, louvando o Senhor. E o povo nada mais disse.
14 Kpanbar Artaserses naan bina piinlee niŋe ki bi din turin Juda yudant, ki tan tuu u naan bina piintaa nan ŋanlee ni, ki li tee n yudant bina piik nan ŋanlee ni, ŋaan min koo n nikpiimm na sɔɔ ki dii jeet nba bo kpaa talas nan min yudaanɔ n di.
14 Depois do dia em que o rei me estabeleceu como governador da região de Judá, isto é, depois do vigésimo até o trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Wunba kur din teen yent yudaanɔ n liik tuu tee jikire niib na paak. U tuu gaan salimpeena piinnae daar kur ni, ki li tee jeet nan daan paak. Bi toontunna na gbaa mun bia tuu diin niib nae, ŋaan min ŋarin ki tuun nna, kimaan n tiin Yennu,
15 Os antigos governadores, meus predecessores, cobrando o pão e o vinho à razão de quarenta siclos por dia, tinham sido uma carga para o povo, que também sofria as exações de seus servos. Mas, quanto a mim, o temor de Deus preservou-me de proceder assim.
16 ki jii n paŋ kur ki waan joonn na maanu ŋaan ki boi faar po. Wunba kur tuun n boor taanin ki ti ŋamii maa joonn na.
16 Eu mesmo colaborei no trabalho de reparação das muralhas. Não compramos campo algum, e meus servos puseram-se todos a trabalhar.
17 N din yɔɔ dint Juu teeb nan bi tɔɔndamm kobik nan piinŋmue n ŋaak ni, ki pukin binba kur nyi digbangana ki baat n boor.
17 Tinha eu ao meu encargo a alimentação de cento e cinqüenta homens, judeus e magistrados, além dos que nos vinham procurar das regiões vizinhas.
18 Ki daar kur ni, n tuu tur naab nan pei nba ŋan banloobe, nan korii bonchiann, ki dapiik kur ni ki n teemm dabooru booru. N poŋ din mi talas nba ki niib na dii, li paak ki n ki boi sommir nba ki doo yudaanɔ bo saa gaar na po.
18 Preparávamos cada dia um boi, seis carneiros escolhidos e aves, tudo à minha custa; e a cada dez dias se servia o vinho necessário em abundância. Entretanto, não reclamei a pensão do governador porque os trabalhos pesavam muito sobre o povo.
19 Yennu, n meia maa fii tian maa tun linba kur ki tur niib na ki ŋammin.
19 Lembrai-vos, ó meu Deus, de tudo o que eu fiz por este povo, e recompensai-me.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.