Neemias 5
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li poor poe ki niib na bonchiann, li jab nan poob, piin ki baat nan bi daamii ki jiin bi leeb Juu teeb po.
1 Por esse tempo, alguns homens e suas esposas fizeram um grande protesto contra seus irmãos judeus.
2 Bi siab yeen a, “Ti ŋaateeb yab bonchiann, ki ti loon jeet ki lin foorit.”
2 Alguns deles diziam: “Nossas famílias são grandes; precisamos de mais alimento para sobreviver”.
3 Ki leeb yaa, “Ti jii ti sarwaat, nan ti daan tiinii kpaant, nan ti ŋeie ki senn ŋaan gaar jeet nba saa jaŋit ki tin nyi kon ni.”
3 Outros diziam: “Hipotecamos nossos campos, nossas videiras e nossas casas para conseguir comida durante este período de escassez”.
4 Ki siab mun yaa, “Ti kpentir likiriie ki fit pa naan lampo nba ki bi gaan ti sarwaat nan ti daan tiinii kpaant paak na.
4 Ainda outros diziam: “Tomamos dinheiro emprestado para pagar os impostos do rei sobre nossos campos e vinhedos.
5 Timm nan ti Juu leeb na tee booryeŋe. Ti waas ki ŋan nan bi waas na kaa-a? Ŋaan ti teen ti waas na daabae. Ti kɔi ti bonpoi na siabe ki teemm daaba. Ti ji ki mɔk paŋi, kimaan bi gaar ti kpaant nan ti daan tiinii sarwaata.”
5 Somos da mesma família que os ricos, e nossos filhos são iguais aos filhos deles. Contudo, somos obrigados a vender nossos filhos como escravos só para termos dinheiro suficiente para viver. Já vendemos algumas de nossas filhas, e não há nada que possamos fazer, pois nossos campos e vinhedos agora pertencem a outros”.
6 Maa gbat bi maan maŋ yoo nba, ki n wutoor doo,
6 Quando ouvi essas reclamações, fiquei muito indignado.
7 ki n lor nan man got bi barii maŋ ni. Ki n yakii nan tɔɔndamm nan toontunna saakak na, ki betib a, “I diin i ninjamme.”
7 Depois de pensar bem na questão, repreendi os nobres e os oficiais, dizendo: “Vocês estão prejudicando seus próprios irmãos ao cobrar juros quando lhes pedem dinheiro emprestado!”. Em seguida, convoquei uma reunião pública para tratar do problema.
8 ki yet a, “Ti tuu ŋmat daa ti ninjamm Juu teeb nba kɔi bi mɔŋ ki teen boorganu nae, nan taa fit biaŋinba na. Mɔtana, i mukis i tiɔŋ ninjamm nae ki bi kɔi bi mɔŋ ki teen yimm nba tee bi leeb Juu teeb na.” Ki tɔɔndamm na ji kɔŋ baa saa yet linba, ki ŋmin soon nna.
8 Na reunião, eu lhes disse: “Temos feito todo o possível para resgatar nossos irmãos judeus que se venderam a estrangeiros, mas agora vocês os vendem de volta à escravidão. Quantas vezes precisaremos resgatá-los?”. E eles não tinham nada a dizer em sua defesa.
9 Tɔn, ki n yet a, “Linba ki i tuun na ki ŋani. See ki i sak Yennu mɔb ki tun linba ŋan, ŋanne saa te ki ti datai nba tee boorganu na kan la yaak ki sukiiti.
9 Então prossegui: “O que vocês estão fazendo não é certo! Acaso não deviam andar no temor de nosso Deus, para evitar a zombaria das nações inimigas?
10 Min nan n saakaleeb nan jab nba tuun n boor na, ti kpentir likirii nan jeet ki teen niib na. Mɔtana, ŋaant ki ti chabib ki bi daa pa.
10 Eu, meus irmãos e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e cereal para o povo. Agora, porém, deixemos de cobrar juros!
11 Ii kpi baa mɔk i pana nba kur, laa tee likirii amii jeet amii tilɔɔna daan amii olif tiinii kpamie, ki jiin bi sarwaat, nan bi daan tiinii na kpaant, nan kpan tiinii, nan bi ŋei, ki turib yiama.”
11 Devolvam-lhes hoje mesmo seus campos, seus vinhedos, seus olivais e suas casas. Devolvam também a centésima parte, os juros que cobraram quando lhes emprestaram dinheiro, cereais, vinho novo e azeite”.
12 Ki tɔɔndamm na jiin a, “Ti saa tun nan faa yet biaŋinba nawa. Ti saa jiin bi faar nawa, ki kan mi boib pana na po.”
12 Eles responderam: “Devolveremos tudo e não exigiremos mais nada do povo. Faremos conforme você diz”. Então chamei os sacerdotes e fiz os nobres e os oficiais jurarem que cumpririam sua promessa.
13 Ŋanne ki n bobit tann nba boob n siak ni na, ki pinnir, ŋaan yet a, “Yennu tan saa pinn daansɔɔ nba ki dia u mɔsonn nan maa pinn n tann na biaŋinba nae. Yennu saa gaar i ŋei nan linba kur ki i mɔk na ŋaan nyiki yann.”
13 Depois, sacudi as dobras de meu manto e disse: “Que Deus assim os sacuda de seus lares e de suas propriedades se vocês não cumprirem o que prometeram! Que fiquem sem absolutamente nada!”. Toda a comunidade respondeu: “Amém”, e louvaram o S
14 Kpanbar Artaserses naan bina piinlee niŋe ki bi din turin Juda yudant, ki tan tuu u naan bina piintaa nan ŋanlee ni, ki li tee n yudant bina piik nan ŋanlee ni, ŋaan min koo n nikpiimm na sɔɔ ki dii jeet nba bo kpaa talas nan min yudaanɔ n di.
14 Durante os doze anos em que fui governador de Judá, do vigésimo ano ao trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, nem eu nem meus oficiais cobramos o tributo de alimentação ao qual tínhamos direito.
15 Wunba kur din teen yent yudaanɔ n liik tuu tee jikire niib na paak. U tuu gaan salimpeena piinnae daar kur ni, ki li tee jeet nan daan paak. Bi toontunna na gbaa mun bia tuu diin niib nae, ŋaan min ŋarin ki tuun nna, kimaan n tiin Yennu,
15 Os governadores anteriores, no entanto, haviam colocado cargas pesadas sobre o povo; exigiam uma porção de alimento e de vinho, além de quarenta peças de prata. Até mesmo os oficiais deles se aproveitavam do povo. Mas, por temor a Deus, não agi dessa maneira.
16 ki jii n paŋ kur ki waan joonn na maanu ŋaan ki boi faar po. Wunba kur tuun n boor taanin ki ti ŋamii maa joonn na.
16 Dediquei-me ao trabalho no muro e não adquiri terras. Exigi que todos os meus servos também trabalhassem no muro.
17 N din yɔɔ dint Juu teeb nan bi tɔɔndamm kobik nan piinŋmue n ŋaak ni, ki pukin binba kur nyi digbangana ki baat n boor.
17 Não pedi nada, embora 150 judeus e oficiais comessem com frequência à minha mesa, além de todos os visitantes de outras terras.
18 Ki daar kur ni, n tuu tur naab nan pei nba ŋan banloobe, nan korii bonchiann, ki dapiik kur ni ki n teemm dabooru booru. N poŋ din mi talas nba ki niib na dii, li paak ki n ki boi sommir nba ki doo yudaanɔ bo saa gaar na po.
18 Os suprimentos pelos quais eu pagava todos os dias eram um boi, seis das melhores ovelhas, e muitas aves. Além disso, a cada dez dias, precisávamos de uma grande quantidade de vinhos de todo tipo. E, no entanto, não cobrei o tributo de alimentação a que o governador tinha direito, pois o trabalho que o povo realizava já representava uma carga pesada.
19 Yennu, n meia maa fii tian maa tun linba kur ki tur niib na ki ŋammin.
19 Lembra-te, ó meu Deus, de tudo que tenho feito por este povo, e abençoa-me por isso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.