Neemias 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Li ŋmaarii ŋanna poorpo, dasiar ki kpanbar Artaserses tan di jeet, ki n jii daan ki turɔ. U din daa ki ban lan ki n gorii ninbanummi.
1 O que vou contar aconteceu quatro meses mais tarde, no vigésimo ano do reinado de Artaxerxes . Um dia, quando o rei estava jantando, eu peguei vinho e o servi. O rei nunca me havia visto triste
2 Ŋanne ki u boi a, “Bee ki a mantik gorii ninbaatiri? A ki yiar kaa, ŋaan a kii mɔk parpeenne.”
2 e por isso perguntou: — Por que você está triste? Você não está doente; portanto, deve estar se sentindo infeliz. Então eu fiquei com muito medo
3 ki n jiin a, “Chanbaa, Yennu n tura manfofoouk. Nlee ki n kii gorii ninbaatiri, li-i tee doo nba ki bi din pii n yeejamm na ji tee langbent mɔtana, ki li gana bia dii muuwa?”
3 e respondi: — Que o rei viva para sempre! Como posso deixar de parecer triste, quando a cidade onde os meus antepassados estão sepultados está em ruínas, e os seus portões estão queimados?
4 Ki kpanbar na boin a, “A loon bee?”
4 O rei perguntou: — O que é que você quer? Eu orei ao Deus do céu
5 ŋaan yet kpanbar na a, “Chanbaa, li-i tee ki a par mei n paak, ki a saa sak nanin, fan ŋaan man saan Juda tiŋ ni, doo nba ki bi din pii n yeejamm na, ki saa ŋamm maa doo maŋ.”
5 e depois disse ao rei: — Se o senhor está contente comigo e quiser atender um pedido meu, deixe que eu vá para a terra de Judá a fim de reconstruir a cidade onde os meus antepassados estão sepultados.
6 Ki kpanbar na sak nan wun tun maa boi linba na, ki poobat na kar bɔɔkɔ; ki kpanbar na boin maa saa jii yoo biaŋinba ki saan, nan maa tan saa jen yoo nba; ki n betɔ.
6 Aí o rei, tendo a rainha sentada ao seu lado, concordou com o meu pedido. Ele perguntou quanto tempo eu ficaria fora e quando voltaria. E eu disse.
7 Tɔn, n din yetɔ maa wun sommin ki turin gbant ki n saan tur toontunna saakab nba be Yufrates yonbaa po yent na ni, ki bin chabin ki n saan Juda tiŋ ni.
7 Então pedi ao rei um favor: que me desse cartas para os governadores da província do Eufrates-Oeste , com instruções para que me deixassem passar até chegar à região de Judá.
8 N bia din yetɔ maa wun turin gbouŋ ki n saan tur Asaf, wunba guu kpanbar fɔɔr na, ki betɔ ki wun turin taabii ki tin ŋamm ŋapaaruk nba be Yenjiantu ŋasaakak boor na tammɔi, ki bia ŋamm doo na joona, nan ŋaak nba ki n saa kɔɔ li ni na. Ki kpanbar na turin linba kur ki n loon, kimaan Yennu be nanin.
8 Também pedi uma carta para Asafe, o guarda florestal do rei, mandando que me desse madeira para fazer os portões da fortaleza que protege o Templo e para fazer as muralhas da cidade e a casa onde eu iria morar. E o rei me deu tudo o que pedi, porque Deus estava comigo.
9 Kpanbar na din turin kunkɔnkɔnna saakab, nan kunkɔnkɔnna, ki bi jak taanii ki chianin saan Yufrates mɔkir yonbaa po. Leŋe ki n din tur tiŋ na yudamm gbant nba ki kpanbar turin na.
9 O rei mandou que fossem comigo alguns oficiais do exército e uma tropa da cavalaria. Então eu viajei para a província do Eufrates-Oeste e ali entreguei aos governadores as cartas do rei.
10 Ŋaan Sanbalat, wunba din nyii Bef Horonn doo ni na, nan Tobia wunba tee toontunna saakɔɔ, ki nyii Amonn teeb yent ni na nba gbat nan sɔɔ baar a wun tun toonn ki lin ŋamm Israel teeb na, ki bi wutoa doo.
10 Mas Sambalate, da cidade de Bete-Horom, e Tobias, um oficial do país de Amom, ficaram muito zangados quando souberam que alguém tinha vindo para ajudar o povo de Israel.
11 Ki n saan Jerusalem, ki daa ŋantaa na kur
11 Eu cheguei a Jerusalém e durante três dias
12 n din ki bet sɔɔ linba ki Yennu wannin a n tun ki tur Jerusalem na po. Tɔn, ki n tan fiir tansuuni ki jii n leeb waan, ki ti nyii nanyer. Bonkobuk nba ki ti din jii u tee boŋ nba ki n jakɔ nae.
12 não contei a ninguém o que pensava fazer pela cidade de acordo com o que Deus havia posto no meu coração. Eu me levantei no meio da noite e saí, junto com alguns dos meus companheiros. Só levei um animal, o jumento que eu montava.
13 N din fiir doo na ni nyiɔko, ki tɔkin nyii doo na tammɔb nba ki bi yir Baauk po tammɔb na, ki li be yonbaa po, ki bia gar saan niidiitu po, ki gar baar nyuntonn nba ki bi yir Waauk Nyuntonn na, ki saan tammɔb nba ki bi yir Tanpenn Tammɔb na. Maa saa na, ki n got la doo na joona nba baa na, nan li gana nba ki muu dii ki biirir na.
13 Era noite quando eu saí da cidade pelo Portão do Vale, no oeste, e fui para o sul, passando pela Fonte do Dragão, até o Portão do Lixo. Conforme andava, eu ia examinando as muralhas da cidade que haviam sido derrubadas e os portões que haviam sido destruídos pelo fogo.
14 Tɔn, n din tɔkin doo na yondo poe, ki saa li niigaŋ po, ki baar tammɔb nba ki bi yir Nyuntonn Tammɔb na, ki gar baar Kpanbar Nyun boor. Boŋ nba ki n jak na din ki la yiar nan wun gar tangbiina na ni.
14 Então virei para o norte e fui para o Portão da Fonte e para a Represa do Rei. Mas o jumento não pôde encontrar lugar para passar pelo entulho.
15 Ŋanne ki n jakɔ sik Kidronn baauk na ni, ki lin gorii joonn na, ki tan ŋmat tɔkin sɔnu nba ki n bo baar na, ki tan kɔɔ tammɔb nba ki bi yir Baauk Tammɔkɔɔkir na, ki kɔɔ doo na ni.
15 Por isso, fui até o vale do Cedrom e passei por ele, sempre olhando para as muralhas. Então voltei pelo mesmo caminho pelo qual tinha ido e entrei de novo na cidade pelo Portão do Vale.
16 Toontunna saakab na, bi sɔɔ din ki mi maa saan siaminba, koo maa tun linba, ki tan tuu li yoo. N din ki yet siar ki tur n leeb Juu teeb na, li mannteeb nan tɔɔndamm nan toona saakab, koo wunba kur saa pukin toona na tumu ni.
16 Nenhuma das autoridades da cidade ficou sabendo aonde eu tinha ido, nem o que tinha feito. Até ali, eu não tinha contado nada a nenhum dos judeus — aos sacerdotes, às autoridades, aos oficiais ou a qualquer outra pessoa que iria tomar parte no trabalho.
17 Tɔn, ki n ji yetib a, “Gotir man taa be daamii nba ni na, kimaan Jerusalem ji tee langbente, ki li joona yeera. Ŋaant ki tin ŋamm maa doo maŋ joona ki nyi fei ni.”
17 Mas aí eu lhes disse: — Vejam como é difícil a nossa situação! A cidade de Jerusalém está em ruínas, e os seus portões foram destruídos. Vamos construir de novo as muralhas da cidade e acabar com essa vergonha.
18 Ki n ji betib Yennu nba be nanin, ki bia sommin biaŋinba, nan kpanbar na nba yetin linba.
18 Então contei a eles como Deus havia me abençoado e me ajudado. E também contei o que o rei me tinha dito. Eles disseram: — Vamos começar a reconstrução! E se aprontaram para começar o trabalho.
19 Ki Sanbalat nan Tobia nan Arab nirɔ nba ki bi yiu Gesem na nba gbat taa lor a tin tun linba na yoo nba, ki bi laat, ŋaan yet a, “I dukii a i tuun bee? I loon yin kɔn nan kpanbar nae-e?”
19 Porém Sambalate, Tobias e um árabe chamado Gesém souberam do que estávamos fazendo. Eles começaram a rir e a caçoar de nós. E disseram: — O que é que vocês estão fazendo? Vocês vão se revoltar contra o rei?
20 Ki n jiin a, “Yennu nba be Yendɔuŋ ni nae saa turit nyannu. Ti tee u toontunnae, ki yaa ti piin kii maa. Ŋaan yimm ŋarin, i nuu kaa faar nba be Jerusalem na ni, ki i bia ki pukin li kaar ni.”
20 Eu respondi: — O Deus do céu nos dará sucesso. Nós somos
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.