Neemias 2
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Li ŋmaarii ŋanna poorpo, dasiar ki kpanbar Artaserses tan di jeet, ki n jii daan ki turɔ. U din daa ki ban lan ki n gorii ninbanummi.
1 Sucedeu, pois, no mês de Nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu peguei o vinho e o dei ao rei; porém eu nunca estivera triste diante dele.
2 Ŋanne ki u boi a, “Bee ki a mantik gorii ninbaatiri? A ki yiar kaa, ŋaan a kii mɔk parpeenne.”
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração; então temi sobremaneira.
3 ki n jiin a, “Chanbaa, Yennu n tura manfofoouk. Nlee ki n kii gorii ninbaatiri, li-i tee doo nba ki bi din pii n yeejamm na ji tee langbent mɔtana, ki li gana bia dii muuwa?”
3 E disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 Ki kpanbar na boin a, “A loon bee?”
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então orei ao Deus dos céus,
5 ŋaan yet kpanbar na a, “Chanbaa, li-i tee ki a par mei n paak, ki a saa sak nanin, fan ŋaan man saan Juda tiŋ ni, doo nba ki bi din pii n yeejamm na, ki saa ŋamm maa doo maŋ.”
5 E disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Ki kpanbar na sak nan wun tun maa boi linba na, ki poobat na kar bɔɔkɔ; ki kpanbar na boin maa saa jii yoo biaŋinba ki saan, nan maa tan saa jen yoo nba; ki n betɔ.
6 Então o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 Tɔn, n din yetɔ maa wun sommin ki turin gbant ki n saan tur toontunna saakab nba be Yufrates yonbaa po yent na ni, ki bin chabin ki n saan Juda tiŋ ni.
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me permitam passar até que chegue a Judá.
8 N bia din yetɔ maa wun turin gbouŋ ki n saan tur Asaf, wunba guu kpanbar fɔɔr na, ki betɔ ki wun turin taabii ki tin ŋamm ŋapaaruk nba be Yenjiantu ŋasaakak boor na tammɔi, ki bia ŋamm doo na joona, nan ŋaak nba ki n saa kɔɔ li ni na. Ki kpanbar na turin linba kur ki n loon, kimaan Yennu be nanin.
8 Como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, para o muro da cidade e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 Kpanbar na din turin kunkɔnkɔnna saakab, nan kunkɔnkɔnna, ki bi jak taanii ki chianin saan Yufrates mɔkir yonbaa po. Leŋe ki n din tur tiŋ na yudamm gbant nba ki kpanbar turin na.
9 Então fui aos governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo capitàes do exército e cavaleiros.
10 Ŋaan Sanbalat, wunba din nyii Bef Horonn doo ni na, nan Tobia wunba tee toontunna saakɔɔ, ki nyii Amonn teeb yent ni na nba gbat nan sɔɔ baar a wun tun toonn ki lin ŋamm Israel teeb na, ki bi wutoa doo.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou extremamente que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Ki n saan Jerusalem, ki daa ŋantaa na kur
11 E cheguei a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 n din ki bet sɔɔ linba ki Yennu wannin a n tun ki tur Jerusalem na po. Tɔn, ki n tan fiir tansuuni ki jii n leeb waan, ki ti nyii nanyer. Bonkobuk nba ki ti din jii u tee boŋ nba ki n jakɔ nae.
12 E de noite me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 N din fiir doo na ni nyiɔko, ki tɔkin nyii doo na tammɔb nba ki bi yir Baauk po tammɔb na, ki li be yonbaa po, ki bia gar saan niidiitu po, ki gar baar nyuntonn nba ki bi yir Waauk Nyuntonn na, ki saan tammɔb nba ki bi yir Tanpenn Tammɔb na. Maa saa na, ki n got la doo na joona nba baa na, nan li gana nba ki muu dii ki biirir na.
13 E de noite saí pela porta do vale, e para o lado da fonte do dragão, e para a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Tɔn, n din tɔkin doo na yondo poe, ki saa li niigaŋ po, ki baar tammɔb nba ki bi yir Nyuntonn Tammɔb na, ki gar baar Kpanbar Nyun boor. Boŋ nba ki n jak na din ki la yiar nan wun gar tangbiina na ni.
14 E passei à porta da fonte, e ao tanque do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar o animal em que estava montado.
15 Ŋanne ki n jakɔ sik Kidronn baauk na ni, ki lin gorii joonn na, ki tan ŋmat tɔkin sɔnu nba ki n bo baar na, ki tan kɔɔ tammɔb nba ki bi yir Baauk Tammɔkɔɔkir na, ki kɔɔ doo na ni.
15 Ainda, de noite subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e, virando entrei pela porta do vale; assim voltei.
16 Toontunna saakab na, bi sɔɔ din ki mi maa saan siaminba, koo maa tun linba, ki tan tuu li yoo. N din ki yet siar ki tur n leeb Juu teeb na, li mannteeb nan tɔɔndamm nan toona saakab, koo wunba kur saa pukin toona na tumu ni.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; porque ainda nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra, até então tinha declarado coisa alguma.
17 Tɔn, ki n ji yetib a, “Gotir man taa be daamii nba ni na, kimaan Jerusalem ji tee langbente, ki li joona yeera. Ŋaant ki tin ŋamm maa doo maŋ joona ki nyi fei ni.”
17 Então lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada, e que as suas portas têm sido queimadas a fogo; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém, e não sejamos mais um opróbrio.
18 Ki n ji betib Yennu nba be nanin, ki bia sommin biaŋinba, nan kpanbar na nba yetin linba.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito; então disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 Ki Sanbalat nan Tobia nan Arab nirɔ nba ki bi yiu Gesem na nba gbat taa lor a tin tun linba na yoo nba, ki bi laat, ŋaan yet a, “I dukii a i tuun bee? I loon yin kɔn nan kpanbar nae-e?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o árabe, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isto que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ki n jiin a, “Yennu nba be Yendɔuŋ ni nae saa turit nyannu. Ti tee u toontunnae, ki yaa ti piin kii maa. Ŋaan yimm ŋarin, i nuu kaa faar nba be Jerusalem na ni, ki i bia ki pukin li kaar ni.”
20 Então lhes respondi, e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar: e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.