Mateus 22

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ki Yiisa bia piin ki yiin barjokit ki teen niib maŋ a:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Yennu naan tee nan batsɔɔ nba din teen siir a wun teen poochiann jaamm ki tur u bija nae.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 U din tan tun u daaba a bin saan bet niib nba ki u daan poib na a bin baar; ŋaan ki bi ki loon bin baari.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ki u ŋamm tun daabileeb ki betib a ‘Ii saa man ki bet niib nba ki n daan poib na, a jaamm jeet teen siira; n poŋ kpii naajai nan bonkob-kpamma, ki li kur teen siira; li paak, bii saana ki tan di jaamm maŋ.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ŋaan waa daan poi binba maŋ ki gbiint ki tur u daaba, ŋaan yaat yaat ki saan bi toona ni: ki yenɔ doo u kpaab, ki lɔɔ mun saan bont kɔiu daak ni.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ŋaan ki siab mun soor u daaba na ki boob ki saa kpiib.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ŋanne ki bat na wutoor doo bonchiann; ki u tun u kunkɔnkɔnna, ki bi saan ki saa kpii nikpiira maŋ, ŋaan joo bi doo muu.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Li poorpo bat na ji din yiin u daaba ki tan betib a ‘Poochiann jeet na teen siira, ŋaan niib nba ki n daan dɔŋ poib na ji ki ŋan nanni.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Li paak, ii saa man sɔnjara ni, ki yiin binba kur ki i lab, ki bin baar na ki tan di jaamm maŋ.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ki u daaba na nyii ki saan sɔnjara ni, ki saa yiin binba kur ki bi lab, li nibiit nan niŋamm; ki bi baar tan gbee poochiann ŋaak na kenken.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Tɔn, ki bat na tan kɔɔ a wun gɔn poochiann niib maŋ, ki la jɔɔ nna ki u foo bi sinsuuk ni ki ki lia poochiann jaamm tiati.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ki bat na boiɔ a ‘N yɔɔk, a teen nlee ki tan kɔɔ nna ŋaan ki ki lia poochiann jaamm na tiati?’ Ki jɔɔ na ki jiin siari.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ki bat na bet u ŋaajab na a, ‘Lorimɔ man, u nii nan u taa, ki nyi saa lu-u nanyer po bunbɔnn ni. Leŋewa ki u sii mɔ fabin ki ŋman nyana.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ki Yiisa joont, ki yet a “Yennu yiin niib bonchianne, ŋaan u tan saa gann waaminnae.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ki Farisiinba na saan ki saa lor baa saa teen biaŋinba ki la Yiisa mɔbonkpetir.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ŋanne ki bi tun bi poorpoweiteeb nan Bat Herod poorpojɔɔmu Yiisa boor, ki bi saa boiɔ a “Wanntɔɔ, ti mi nan a tee barmɔnpakirɔe, ki want niib Yennu sɔnu nan barmɔnii, ki ki fiin niib po, kimaan a baka kaa nan nisaarik nba tee wunba.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Li paak, betirit, a dukii nlee ki jiin lampo panu po? Ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa, amii ti daa pa?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Yiisa din mi bi dudukbiit maŋ. Li paak, ki u jiin betib a “Yimm kpinkpannii damm na, bee ki i loon yin kɔɔnin jinjammii ni?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Wantin man likirib nba ki ti saa jii pa lampo maŋ.” Ki bi jii likirib ki turɔ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ki u boib a “Ŋmee naauŋ nan sanne be likirib na paaki?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ki bi jiin a “Siisa yare.” Ki Yiisa betib a “Tɔn, ii yenn-ii pa man kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan mun bia kii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Baa gbat linba na ki li ji bakitib, ki bi seet nyii, ŋaan nyikɔ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Li daar maŋ ki Sajusiinba siab baar Yiisa boor. (Ŋamme din tuu yaa kpeemm tan kan fiir kuun ni na.)
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Bi din bet Yiisa a “Wanntɔɔ, Moses din wann nan li-i tee ki jɔɔ kɔɔn u poo ŋaan kpo ki ki mar biki, a u naa bik n faar u pakɔɔk maŋ ki mar waas tur kpeemmɔ na.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Jab banlore nba tee naanɔɔk din be doo na ni, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo ki ki mar biki, ŋaan kpo, ki u naa bik faarɔ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ki li tun nna ki tur wunba pukin banlee, nan wunba pukin bantaa ni, ki saa gbenn jab banlore maŋ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Li poorpo ki poo na tan joont kpo.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Li paak, li-i tee ki kpeemm fiiru daar baari, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? Kimaan bi kur din kɔɔnɔwa.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ki Yiisa betib a “I bota, kimaan i ki mi Yennu gbouŋ, ki bia ki mi waa mɔk paŋ biaŋinba.
29 Jesus respondeu:
30 Kpeemm-i taŋi fiir kuun ni, bi sii tee nan malakanba nba be Yendɔuŋ ni nae. Pookɔɔnt nan jakunt tan sii kaa.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Tɔn, ki jiin kpeemm fiiru po, i ki mi karin linba ki Yennu piaki u gbouŋ ni na-a?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 a, ‘Mine tee Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.’ Niib na nba din poŋ kpo sianyoowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Niib na nba din gbat u wannu maŋ, ki li bakitib.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisiinba na nba din gbat a Yiisa mɔmaan na nyann Sajusiinba na, ki bi taan leeb ki baar.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ki bi ni yenɔ nba tee sennu wanntɔɔ na boi Yiisa buboit, a wun jammɔ, a
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Wanntɔɔ, sennlanupoe tee sennjaann ki gar sennii na kuri?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ki Yiisa jiinɔ a “ ‘Ii loon a Yomdaanɔ Yennu, kii mantik-ii loonɔ nan a par kura, nan a seek kura, nan a dudukit kura.’
37 Jesus respondeu:
38 Sennu na tee sennjaanne ki bia tee sinsinn sennu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Linba pukin ŋanlee ni ki tee barkpann mun bia tee nnae, ‘Ii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moses sennu na kura, nan Yennu sɔkiniinba wannu na kura gaa sennii ŋanlee na paake.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Farisiinba na nba din lakin leeb yoo nba, ki Yiisa boib a
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “I dukin nlee ki jiin Yennu Niganntɔɔ Masia na po? U tee ŋmee yaaboonne?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ki u ji boib a “Ki bee ki Defid din yiinɔ a ‘Yomdaanɔ?’ Yennu Seyeeŋ nba din gbee Defid na ki u yet a
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Yennu din yet n Yomdaanɔ a,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Li paak, Defid nba din yiin Masia a ‘Yomdaanɔ’ na, nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Sɔɔ din ki fit jiin u buboit maŋi; li paak, laa nyii li daar maŋ ki saa, sɔɔ ji din ki mɔk par ki saa boi Yiisa buboisiati.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.