Mateus 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Baa din tan per Jerusalem ki baar Bef-fej doo nba biak kunkonn nba ki bi yir Olif Tiinii kunkonn na, ki Yiisa tun u poorpoweiteeb na banlee u tɔɔnn po,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ki betib a “Ii saa man digbanbik nba be i tɔɔnn po na ni. I saa la ki bi lor bonnaaŋ nan u bik; ki yin lotib ki baar namm n boor ni na.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Li-i tee ki sɔɔ boi-i siarie, yin betɔ a i Yomdaanɔe loomm, ki u saa chabi ki yin baar namm.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Linba na din tun a lin gbeen linba ki Yennu sɔkinii Aisaya din sɔkin nae, a
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Yetir Sayɔnn doo teeb a,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ki Yiisa poorpoweiteeb na set saan ki saa tun nan waa betib biaŋinba na,
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 ki baar nan bonnaaŋ na nan u bik, ki tan jii bi liata ki paan bi bɔɔna paak a Yiisa n jak.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ki niib na siab lat bi tiat sɔnjouk ni, ki leeb mun chɔɔn tiinii yiinii nan tutuut ki lat sɔnjouk na ni.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ki nibur nba gar u tɔɔnn po nan binba din waa u poorpo ji yikin ki yeen a
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Waa din tan kɔɔ Jerusalem yoo nba, ki doo maŋ niib kur fiir, ki boi leeb a “Ŋmee na?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ki nibur na jiin a “Yiisa, wunba tee Yennu sɔkinii ki nyii Nasaref nba be Galilii yent ni nae.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yiisa din kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni ki ber nyinn binba kɔi nan binba daa na kura, ki labir chibin lik-kpenta teebula nan ŋmankɔi teeb kokii na
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 ki betib a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ŋɔɔ Yennu yet a ‘N ŋaak na sii tee Yenmiaru ŋaake,’ ŋaan yimme kpintir ki teen fat-teeb kinkarboor.”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ki jɔɔnii nan wɔbii baar u boor Yenjiantu ŋasaakak na ni, ki u te ki bi kura la laafia.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ŋaan mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nba la bakitnauŋ toona nba ki u tun na, ki bia gbat ki waas yikin Yenjiantu ŋasaakak ni ki yeen a “Hosaana! Ii piak man Defid yaaboonn na,” ki li donn bi wutoa.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ki bi boiɔ a “A gbat baa yeen linba na wa-a?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Ŋanne ki u nyikib ŋaan nyii Jerusalem ki saan Betani doo ki saa dɔɔ.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Laa din yent ki Yiisa nyii leŋ ki ŋmat Jerusalem. Ki kon mɔkɔ;
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 ki u la kinkaŋ see sɔnjokpiŋ. Ki u saan a wun pɔɔr kinkana, ki sɔɔ siar kaa kinkaŋ na paaki see faat kuukɔɔ. Ŋanne ki u yet tiik na a “Laa nyii dinna ki saa, a kan mi lon lɔɔna.” Li taakpaak ni, ki tiik na koor.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 U poorpoweiteeb na nba la nna yoo nba, ki li bakitib, ki bi boi bi leeb a “Li teen nlee ki kinkaŋ na taan koor yiama na?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ŋanne ki u betib a “Barmɔniie ki n beeri na, li-i tee ki i teen Yennu yada nan barmɔnii ki ki birisɔ, i mun sii tuun nan maa tun tiik na biaŋinba nae; ŋaan li ki tee nna kuukɔɔ kaa ki i saa tumi, ŋaan li-i tee ki i bet jɔjaann na gbaa a wun fikit ki saa baa mɔkgbeŋir na ni, u saa fikita.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Linba kur ki i saa miar Yennu li po, li-i tee ki i teen yada a i saa la, i set saa lawa.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yiisa nba din saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni ki want niib Yennu maan yoo nba na, ki mannteeb yudamm nan tiŋ maŋ ni saakab baar u boor ki tan boiɔ a “yiikolannpoe ki a mɔk ki tuun linba na kuri? Ki ŋmee chaba li yiikoo?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Ki Yiisa jiin a “N mun mɔk buboit ki saa boi-i; li-i tee ki i fit jiini, n mun saa wanni yiikoo booru nba ki n dia ki tuun linba na:
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Jɔɔnn nba din tuu wuur niib Yennu nyunwuru na, Yennu-e chabɔ li yiikoo amii nisaarike?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 ki ti mun bia tiin nibur na jaŋmaanii nan tin yet a ‘Niibe chabɔ li yiikoo,’ kimaan sɔɔ kur teen yada nan Jɔɔnn set din tee Yennu sɔkiniie.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Ŋanne ki bi bet Yiisa a “Ti ki mi.” Ki Yiisa mun betib a “Tɔn, n mun kan beti wunba chabin li yiikoo ki n tuun linba na.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Li poorpoe ki Yiisa boib a “I dukii nlee linba na po? Jasɔɔ nna din mɔk waas banlee, ki tan yet wunba tee saakɔɔ po na a ‘N bik, don kpaab ni ki saa ko dinna.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 — ausente —
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 — ausente —
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Yiisa nba din yimm barjouk maŋ ki gbenn na, ki u ji boi niib na a “Waas banlee na ni, ŋmee tun u baa loommu?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 kimaan Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru na daan baar i boor ki wanni yentinu binbeŋa, ŋaan ki i ki teenɔ yada, ŋaan ki lampogaarteeb nan bonchonchona teenɔ yada. Yaa lek la linba na nba kur poorpo, i ki lebit i dudukit ki teenɔ yada.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Ki Yiisa bia betib a “Gbiintir man barjouk leer. Ŋaadaansɔɔ nnae din be ki koo tilontii kpaab, ki chaan gungouŋ ki lintir, ki bia gbiir gbiouk nba ki bi tuu sii ŋmakii tiinii maŋ lɔɔna nyun leŋ, ki maa difoouk a wuu guu tiinii na; ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii. A li-i taŋi jaŋ nan pɔɔru, bin pɔɔr ki turɔ, ŋaan mun pɔɔr bi yar. Li poorpo ki u yaat saan digbansiar.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Ki tilɔɔna maŋ punpɔɔr yoo tan baar, ki ŋaadaanɔ na tun u daaba a bin saan toontunna na boor ki saa gaar u tilɔɔna na.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ŋaan toontunna na din soor u daaba maŋe, ki boo yenɔ bonchiann, ki kpii lɔɔ, ŋaan jaat lɔɔ na mun tana.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ŋanne ki u bia ŋamm tun daabileeb, ki bi yab ki gar sinsinn yab na, ki toontunna na bia teemm nna.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Linba na poorpo ki u ji tun u mɔŋ mɔŋ bija, ŋaan yeen a ‘N mi nan bi saa baak n bija nawa.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ŋaan toontunna na nba din tun ninbinn ki la u bija na baat, ki bi bet bi leeb a ‘U fadiirɔe na; ŋaant tin kpiu, ŋaan ki faar na n kpant ti yar.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Bi din soorɔe ki nyii nanɔ kpaab na kpiŋ ki saa kpiiu.”
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Yiisa nba yin barjouk na ki gbenn na ki u boib a “Tɔn, kpadaanɔ maŋ-i taŋi baari, u saa teen toontunna maŋ nlee?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ki bi jiin a, “U saa kpi toonbiit damm maŋ gbenna, ŋaan jii u kpaab maŋ ki tur toontunsiab nba saa sak kii yɔɔ kii teenɔ li lɔɔna, punpɔɔr yoo.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ki Yiisa boib a “I daa ki mi karin laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba-a? Li sɔb a:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Ki Yiisa ji betib a “Barmɔniie ki n beeri na, Yennu tan saa gaar u naan i boor ki tur nibooru nba saa te ki wun di u naan nyɔɔt.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ŋaan wunba tan baa tann maŋ paak, u saa but bute, ŋaan tann maŋ-i baa wunba paak, bimm, see ki li nannɔ buk buk nan yon na.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Mannteeb yudamm nan Farisiinba na nba din gbat barjokit na ki gbenn, ki bi bann nan Yiisa yin barjokit na ki denn ŋamme.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ki bi ji din loon bin soorɔ, ŋaan tiin nibur na jaŋmaanii, kimaan sɔɔ kur teen yada nan u set tee Yennu sɔkiniie.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.