Mateus 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Baa din tan per Jerusalem ki baar Bef-fej doo nba biak kunkonn nba ki bi yir Olif Tiinii kunkonn na, ki Yiisa tun u poorpoweiteeb na banlee u tɔɔnn po,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 ki betib a “Ii saa man digbanbik nba be i tɔɔnn po na ni. I saa la ki bi lor bonnaaŋ nan u bik; ki yin lotib ki baar namm n boor ni na.
2 dizendo-lhes:
3 Li-i tee ki sɔɔ boi-i siarie, yin betɔ a i Yomdaanɔe loomm, ki u saa chabi ki yin baar namm.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Linba na din tun a lin gbeen linba ki Yennu sɔkinii Aisaya din sɔkin nae, a
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Yetir Sayɔnn doo teeb a,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ki Yiisa poorpoweiteeb na set saan ki saa tun nan waa betib biaŋinba na,
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 ki baar nan bonnaaŋ na nan u bik, ki tan jii bi liata ki paan bi bɔɔna paak a Yiisa n jak.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ki niib na siab lat bi tiat sɔnjouk ni, ki leeb mun chɔɔn tiinii yiinii nan tutuut ki lat sɔnjouk na ni.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Ki nibur nba gar u tɔɔnn po nan binba din waa u poorpo ji yikin ki yeen a
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Waa din tan kɔɔ Jerusalem yoo nba, ki doo maŋ niib kur fiir, ki boi leeb a “Ŋmee na?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ki nibur na jiin a “Yiisa, wunba tee Yennu sɔkinii ki nyii Nasaref nba be Galilii yent ni nae.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yiisa din kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni ki ber nyinn binba kɔi nan binba daa na kura, ki labir chibin lik-kpenta teebula nan ŋmankɔi teeb kokii na
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 ki betib a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ŋɔɔ Yennu yet a ‘N ŋaak na sii tee Yenmiaru ŋaake,’ ŋaan yimme kpintir ki teen fat-teeb kinkarboor.”
13 E disse-lhes:
14 Ki jɔɔnii nan wɔbii baar u boor Yenjiantu ŋasaakak na ni, ki u te ki bi kura la laafia.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ŋaan mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nba la bakitnauŋ toona nba ki u tun na, ki bia gbat ki waas yikin Yenjiantu ŋasaakak ni ki yeen a “Hosaana! Ii piak man Defid yaaboonn na,” ki li donn bi wutoa.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ki bi boiɔ a “A gbat baa yeen linba na wa-a?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ŋanne ki u nyikib ŋaan nyii Jerusalem ki saan Betani doo ki saa dɔɔ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Laa din yent ki Yiisa nyii leŋ ki ŋmat Jerusalem. Ki kon mɔkɔ;
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 ki u la kinkaŋ see sɔnjokpiŋ. Ki u saan a wun pɔɔr kinkana, ki sɔɔ siar kaa kinkaŋ na paaki see faat kuukɔɔ. Ŋanne ki u yet tiik na a “Laa nyii dinna ki saa, a kan mi lon lɔɔna.” Li taakpaak ni, ki tiik na koor.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 U poorpoweiteeb na nba la nna yoo nba, ki li bakitib, ki bi boi bi leeb a “Li teen nlee ki kinkaŋ na taan koor yiama na?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ŋanne ki u betib a “Barmɔniie ki n beeri na, li-i tee ki i teen Yennu yada nan barmɔnii ki ki birisɔ, i mun sii tuun nan maa tun tiik na biaŋinba nae; ŋaan li ki tee nna kuukɔɔ kaa ki i saa tumi, ŋaan li-i tee ki i bet jɔjaann na gbaa a wun fikit ki saa baa mɔkgbeŋir na ni, u saa fikita.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Linba kur ki i saa miar Yennu li po, li-i tee ki i teen yada a i saa la, i set saa lawa.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yiisa nba din saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni ki want niib Yennu maan yoo nba na, ki mannteeb yudamm nan tiŋ maŋ ni saakab baar u boor ki tan boiɔ a “yiikolannpoe ki a mɔk ki tuun linba na kuri? Ki ŋmee chaba li yiikoo?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ki Yiisa jiin a “N mun mɔk buboit ki saa boi-i; li-i tee ki i fit jiini, n mun saa wanni yiikoo booru nba ki n dia ki tuun linba na:
24 Jesus respondeu:
25 Jɔɔnn nba din tuu wuur niib Yennu nyunwuru na, Yennu-e chabɔ li yiikoo amii nisaarike?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 ki ti mun bia tiin nibur na jaŋmaanii nan tin yet a ‘Niibe chabɔ li yiikoo,’ kimaan sɔɔ kur teen yada nan Jɔɔnn set din tee Yennu sɔkiniie.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ŋanne ki bi bet Yiisa a “Ti ki mi.” Ki Yiisa mun betib a “Tɔn, n mun kan beti wunba chabin li yiikoo ki n tuun linba na.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Li poorpoe ki Yiisa boib a “I dukii nlee linba na po? Jasɔɔ nna din mɔk waas banlee, ki tan yet wunba tee saakɔɔ po na a ‘N bik, don kpaab ni ki saa ko dinna.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 — ausente —
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 — ausente —
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Yiisa nba din yimm barjouk maŋ ki gbenn na, ki u ji boi niib na a “Waas banlee na ni, ŋmee tun u baa loommu?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 kimaan Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru na daan baar i boor ki wanni yentinu binbeŋa, ŋaan ki i ki teenɔ yada, ŋaan ki lampogaarteeb nan bonchonchona teenɔ yada. Yaa lek la linba na nba kur poorpo, i ki lebit i dudukit ki teenɔ yada.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Ki Yiisa bia betib a “Gbiintir man barjouk leer. Ŋaadaansɔɔ nnae din be ki koo tilontii kpaab, ki chaan gungouŋ ki lintir, ki bia gbiir gbiouk nba ki bi tuu sii ŋmakii tiinii maŋ lɔɔna nyun leŋ, ki maa difoouk a wuu guu tiinii na; ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii. A li-i taŋi jaŋ nan pɔɔru, bin pɔɔr ki turɔ, ŋaan mun pɔɔr bi yar. Li poorpo ki u yaat saan digbansiar.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ki tilɔɔna maŋ punpɔɔr yoo tan baar, ki ŋaadaanɔ na tun u daaba a bin saan toontunna na boor ki saa gaar u tilɔɔna na.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ŋaan toontunna na din soor u daaba maŋe, ki boo yenɔ bonchiann, ki kpii lɔɔ, ŋaan jaat lɔɔ na mun tana.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ŋanne ki u bia ŋamm tun daabileeb, ki bi yab ki gar sinsinn yab na, ki toontunna na bia teemm nna.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Linba na poorpo ki u ji tun u mɔŋ mɔŋ bija, ŋaan yeen a ‘N mi nan bi saa baak n bija nawa.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Ŋaan toontunna na nba din tun ninbinn ki la u bija na baat, ki bi bet bi leeb a ‘U fadiirɔe na; ŋaant tin kpiu, ŋaan ki faar na n kpant ti yar.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Bi din soorɔe ki nyii nanɔ kpaab na kpiŋ ki saa kpiiu.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yiisa nba yin barjouk na ki gbenn na ki u boib a “Tɔn, kpadaanɔ maŋ-i taŋi baari, u saa teen toontunna maŋ nlee?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ki bi jiin a, “U saa kpi toonbiit damm maŋ gbenna, ŋaan jii u kpaab maŋ ki tur toontunsiab nba saa sak kii yɔɔ kii teenɔ li lɔɔna, punpɔɔr yoo.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ki Yiisa boib a “I daa ki mi karin laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba-a? Li sɔb a:
42 Então Jesus perguntou:
43 Ki Yiisa ji betib a “Barmɔniie ki n beeri na, Yennu tan saa gaar u naan i boor ki tur nibooru nba saa te ki wun di u naan nyɔɔt.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ŋaan wunba tan baa tann maŋ paak, u saa but bute, ŋaan tann maŋ-i baa wunba paak, bimm, see ki li nannɔ buk buk nan yon na.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Mannteeb yudamm nan Farisiinba na nba din gbat barjokit na ki gbenn, ki bi bann nan Yiisa yin barjokit na ki denn ŋamme.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Ki bi ji din loon bin soorɔ, ŋaan tiin nibur na jaŋmaanii, kimaan sɔɔ kur teen yada nan u set tee Yennu sɔkiniie.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.