Marcos 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Tɔn, linba na poorpo ki Yiisa bia yet a, “Barmɔniie ki n yaa n beti na, siab be nna ki kan kpo see ki bi tan la Yennu naan baaru nan li paŋ.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Li daa ŋanloob daar, ki Yiisa jii Piita nan Jeems nan Jɔɔnn ki doo namm kunkonfoouk paak, bi kuukɔɔ. Li yoo ki bi la ki u lebit,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 ki u tiat nyirik ki peen par par. Ki sɔɔ kaa tingbouŋ na ni ki saa fit penn tiat nan ŋann na.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ki bi la ki Elaija nan Moses lekit yomm ki piak nanɔ.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Ŋanne Piita yet Yiisa a “Wanntɔɔ, li ŋan nan taa be nna na. Ti saa faa lanbont ŋantaae, ki yenn-ii tee a yar, ki leer-ii tee Moses yar, ki leer mun-ii tee Elaija yar.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Jaŋmaanii nba din soor Piita nan u leeb maŋ bonchiann na paake ki u din ki mi waa yeen linba.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Li yoo ki sanpagbouŋ dɔkit ki piimm; ki bi gbat kunkɔr sanpagbouŋ na ni, ki li yet a “N Bilonkake na; gbiintir u mɔb man.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Ki bi jiant got, ŋaan ji ki la sɔɔ bi boor, see Yiisa kuukɔɔ.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Baa nyii kunkonn maŋ paak ki siik, ki Yiisa kpaamm a bi daa beer sɔɔ linba ki bi la na ki saa tuu yoo nba ki ŋɔɔ nisaarik Bik saa fiir kuun ni.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Ki bi sak u kpaanii na, ki dia labaar maŋ bi sinsuuk ni. Ki bi bia boi bi leeb a “ ‘Kuun fiiru’ na paak tee bee?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Ki bi tan boiɔ a “Bee teen ki sennu wannteeb yaa see ki Yennu sɔkinii Elaija baar Masia sinsinni?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Ki Yiisa betib a “Elaija set baate sinsinn a wun tan ŋamm bonsiar kur fanu. Ŋaan li bia sɔb nlee Yennu gbouŋ ni? Li sɔb a see min nisaarik Bik lek tan dii biak, ki niib bia tan saa sianin.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 N beerie, Elaija poŋ baara, ki niib diau gbaka gbaka nna baa loon biaŋinba, nan laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba na.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Tɔn, Yiisa nan Piita nan Jeems nan Jɔɔnn nba din tan baar u poorpoweiteleeb boor yoo nba, ki bi la nibur lakin; ki sennu wannteeb nɔi namm mɔniɔk.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Nibur maŋ nba la Yiisa yoo nba, ki li teemm bakitnauŋ, ki bi tin baar ki foontɔ.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Ŋanne ki u boi u poorpoweiteeb na a “I nɔi namm lann paake?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Ki jasɔɔ nyii nibur maŋ ni ki jiin a “Wanntɔɔ, mine baar nan n bija a boor, kimaan narinbiiuk be u ni ki te ki u ki fit piaki.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Siaminba kur ki narinbiiuk maŋ fiir, li tuu lu-u tiŋ nie, ki mɔsankunkouŋ nyi, ki u nyana n sar nan leer, ki u gbanant kur n wakir kenken; ki n barin a poorpoweiteeb na a bin nyinn narinbiiuk maŋ, ŋaan ki bi gbar.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Li yoo ki Yiisa ji yakii ki yeen a “Yimm mɔtana niib yada mantik pɔ hei; n saa yukir nani nlee? Yoo nlee ki n saa di sukuru nanini? Baat nan bik maŋ nna.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Ki bi baar nanɔ Yiisa boor. Narinbiiuk na nba la Yiisa yoo nba, ki li fiir bik na ni ki lu-u tiŋ ni, ki u dɔɔ birin, ki mɔsankunkouŋ nyi.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Ki Yiisa boi u baa a “Nlee yooe ki li piin ki teeu nna?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Yoo bonchianne ki narinbiiuk na tuu te ki u baa muu ni, nan nyun ni, a wun lek kpiu. Li-i tee ki a saa fit teen siari, fan lek tint ninbaauk ki sommit.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Ki Yiisa jiin a, “Nn, a mɔŋ-i saa fit teenin yadaie, bonsiar ki paar wunba teen yada boori.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Ki jɔɔ na yikin sanpaapowa a “N teena yadawa, ŋaan sommitin ki n teena yada ki pukin.”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Yiisa nba la ki nibur na ŋammit tut baat bi boor na, ki u tian narinbiiuk na paak a “Fin narinbimutuukpaar na, mine tura mɔb, nyimin u ni ki ji daa mi jent u ni.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Ki narinbiiuk na yikin ki tɔkir bik maŋ ki lu-u tiŋ ni gbab, ŋaan nyii u ni; ki bik maŋ ji naan nan u kpoe na, ki niib na bonchiann fabin a “U kpowa.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Ŋaan ki Yiisa soor bik maŋ nuu ki sommɔ ki u fiir set.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Yiisa nba din tan kɔɔ ŋaak na ni yoo nba, ki u poorpoweiteeb boiɔ, bi kuukɔɔ, a “Bee ki timm ŋarin bo ki fit nyinn narinbiiuk na?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Ki u betib a, “I kan fit nyinn narinbiiuk na booru see ki i ((lor mɔi ki)) mei Yennu.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb maŋ nyii leŋ ki tɔkin Galilii yent po. Ŋaan u din ki loon sɔɔ n bann waa be siaminba,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 kimaan u din beer u poorpoweiteeb na a “Bi tan saa jii min nisaarik Bik ki teenin niib nuu ni ki bin kpin, ŋaan li daa ŋantaa daar, n tan saa fiir kuun niwa.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ki u poorpoweiteeb maŋ ki bann barii maŋ paaki, ŋaan bia tiin jaŋmaanii nan bin boiɔ.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Tɔn, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nba baar Kapenaum ki tan kɔɔ ŋaak ni yoo nba, ki u boib a “I bo dia labalannpoe sɔnu ni na?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ŋaan ki bi ŋmina, kimaan sɔnu ni bi nɔi nan bi leeb, yudantuk paaka.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Ŋanne ki u ŋmant kar, ŋaan te ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na nakinɔ, ki betib a “Wunba kur loon wun teen yudaanɔ, see ki u kpint u mɔŋ ki teen tarik i kur ni, ki bia teen i kur yommik.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Ki u jii bik nna ki sennɔ bi sinsuuk ni, ki puur wɔb bik maŋ, ŋaan betib a
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Wunba kur gaar bik na booru n sann paak, mine ki u gaarin; ki wunba gaarin, u ki gaar n kuukɔɔ kaa, ŋaan u gaar wunba tumin nae mun biak.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Tɔn, ki Jɔɔnn bet Yiisa a “Wanntɔɔ, ti la ki jasɔɔ nna mun taan a sann ki nyint narinbiit niib ni, ki ti yakii nanɔ a wun nyik, kimaan u ki tee ti ni yenɔ.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Ki Yiisa betib a “I daa beerɔ mani, kimaan wunba saa taa n sann ki tun bakitnauŋ toonn, li poorpo u ji kan fit pak siar ki biirimi.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Wunba kur ki kɔn nant, u see ti poore.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Barmɔniie ki n beeri na, wunba kur turi nyun, yaa tee n yab na paak, li daanɔ tan kan mi kɔŋ u paauku.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Ki Yiisa bia ŋamm yet a “Wunba te ki waas nba teenin yada na yenɔkɔɔ tun toonbiit, bi-i bonni lann naar li daanɔ turu ni ki tut lu-u mɔkgbeŋir ni gbaa, li bo sii sɔ ki turɔ.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 A ninbinn-i te ki a yaa a tun toonbiit, fan kpakir lu. Li sɔ ki nirɔ-ii mɔk ninbinn yennkɔɔ ki tan kɔɔ Yennu naan ni, ki gar wuu mɔk ninbina ŋanlee ŋaan Yennu n tan kɔɔnɔ muu maŋ ni.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Leŋe ki ‘nanwuba nba dib kan kpo, ki muu na bia ki kpeent.’
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Yennu tan saa jii muue ki ŋamm sɔɔ kur nan baa tuu jii yaarin ki ŋamm maruŋ nant biaŋinba na.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 “Yaarin man; ŋaan yaarin manu-i taŋi saat, nlee ki a ji saa te lin maŋi?
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.