Marcos 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Tɔn, linba na poorpo ki Yiisa bia yet a, “Barmɔniie ki n yaa n beti na, siab be nna ki kan kpo see ki bi tan la Yennu naan baaru nan li paŋ.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Li daa ŋanloob daar, ki Yiisa jii Piita nan Jeems nan Jɔɔnn ki doo namm kunkonfoouk paak, bi kuukɔɔ. Li yoo ki bi la ki u lebit,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ki u tiat nyirik ki peen par par. Ki sɔɔ kaa tingbouŋ na ni ki saa fit penn tiat nan ŋann na.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ki bi la ki Elaija nan Moses lekit yomm ki piak nanɔ.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ŋanne Piita yet Yiisa a “Wanntɔɔ, li ŋan nan taa be nna na. Ti saa faa lanbont ŋantaae, ki yenn-ii tee a yar, ki leer-ii tee Moses yar, ki leer mun-ii tee Elaija yar.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Jaŋmaanii nba din soor Piita nan u leeb maŋ bonchiann na paake ki u din ki mi waa yeen linba.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Li yoo ki sanpagbouŋ dɔkit ki piimm; ki bi gbat kunkɔr sanpagbouŋ na ni, ki li yet a “N Bilonkake na; gbiintir u mɔb man.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ki bi jiant got, ŋaan ji ki la sɔɔ bi boor, see Yiisa kuukɔɔ.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Baa nyii kunkonn maŋ paak ki siik, ki Yiisa kpaamm a bi daa beer sɔɔ linba ki bi la na ki saa tuu yoo nba ki ŋɔɔ nisaarik Bik saa fiir kuun ni.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ki bi sak u kpaanii na, ki dia labaar maŋ bi sinsuuk ni. Ki bi bia boi bi leeb a “ ‘Kuun fiiru’ na paak tee bee?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ki bi tan boiɔ a “Bee teen ki sennu wannteeb yaa see ki Yennu sɔkinii Elaija baar Masia sinsinni?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ki Yiisa betib a “Elaija set baate sinsinn a wun tan ŋamm bonsiar kur fanu. Ŋaan li bia sɔb nlee Yennu gbouŋ ni? Li sɔb a see min nisaarik Bik lek tan dii biak, ki niib bia tan saa sianin.
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 N beerie, Elaija poŋ baara, ki niib diau gbaka gbaka nna baa loon biaŋinba, nan laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba na.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Tɔn, Yiisa nan Piita nan Jeems nan Jɔɔnn nba din tan baar u poorpoweiteleeb boor yoo nba, ki bi la nibur lakin; ki sennu wannteeb nɔi namm mɔniɔk.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Nibur maŋ nba la Yiisa yoo nba, ki li teemm bakitnauŋ, ki bi tin baar ki foontɔ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Ŋanne ki u boi u poorpoweiteeb na a “I nɔi namm lann paake?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ki jasɔɔ nyii nibur maŋ ni ki jiin a “Wanntɔɔ, mine baar nan n bija a boor, kimaan narinbiiuk be u ni ki te ki u ki fit piaki.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Siaminba kur ki narinbiiuk maŋ fiir, li tuu lu-u tiŋ nie, ki mɔsankunkouŋ nyi, ki u nyana n sar nan leer, ki u gbanant kur n wakir kenken; ki n barin a poorpoweiteeb na a bin nyinn narinbiiuk maŋ, ŋaan ki bi gbar.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Li yoo ki Yiisa ji yakii ki yeen a “Yimm mɔtana niib yada mantik pɔ hei; n saa yukir nani nlee? Yoo nlee ki n saa di sukuru nanini? Baat nan bik maŋ nna.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ki bi baar nanɔ Yiisa boor. Narinbiiuk na nba la Yiisa yoo nba, ki li fiir bik na ni ki lu-u tiŋ ni, ki u dɔɔ birin, ki mɔsankunkouŋ nyi.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ki Yiisa boi u baa a “Nlee yooe ki li piin ki teeu nna?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Yoo bonchianne ki narinbiiuk na tuu te ki u baa muu ni, nan nyun ni, a wun lek kpiu. Li-i tee ki a saa fit teen siari, fan lek tint ninbaauk ki sommit.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ki Yiisa jiin a, “Nn, a mɔŋ-i saa fit teenin yadaie, bonsiar ki paar wunba teen yada boori.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ki jɔɔ na yikin sanpaapowa a “N teena yadawa, ŋaan sommitin ki n teena yada ki pukin.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Yiisa nba la ki nibur na ŋammit tut baat bi boor na, ki u tian narinbiiuk na paak a “Fin narinbimutuukpaar na, mine tura mɔb, nyimin u ni ki ji daa mi jent u ni.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ki narinbiiuk na yikin ki tɔkir bik maŋ ki lu-u tiŋ ni gbab, ŋaan nyii u ni; ki bik maŋ ji naan nan u kpoe na, ki niib na bonchiann fabin a “U kpowa.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ŋaan ki Yiisa soor bik maŋ nuu ki sommɔ ki u fiir set.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yiisa nba din tan kɔɔ ŋaak na ni yoo nba, ki u poorpoweiteeb boiɔ, bi kuukɔɔ, a “Bee ki timm ŋarin bo ki fit nyinn narinbiiuk na?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ki u betib a, “I kan fit nyinn narinbiiuk na booru see ki i ((lor mɔi ki)) mei Yennu.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb maŋ nyii leŋ ki tɔkin Galilii yent po. Ŋaan u din ki loon sɔɔ n bann waa be siaminba,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 kimaan u din beer u poorpoweiteeb na a “Bi tan saa jii min nisaarik Bik ki teenin niib nuu ni ki bin kpin, ŋaan li daa ŋantaa daar, n tan saa fiir kuun niwa.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ki u poorpoweiteeb maŋ ki bann barii maŋ paaki, ŋaan bia tiin jaŋmaanii nan bin boiɔ.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Tɔn, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nba baar Kapenaum ki tan kɔɔ ŋaak ni yoo nba, ki u boib a “I bo dia labalannpoe sɔnu ni na?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ŋaan ki bi ŋmina, kimaan sɔnu ni bi nɔi nan bi leeb, yudantuk paaka.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ŋanne ki u ŋmant kar, ŋaan te ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na nakinɔ, ki betib a “Wunba kur loon wun teen yudaanɔ, see ki u kpint u mɔŋ ki teen tarik i kur ni, ki bia teen i kur yommik.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ki u jii bik nna ki sennɔ bi sinsuuk ni, ki puur wɔb bik maŋ, ŋaan betib a
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Wunba kur gaar bik na booru n sann paak, mine ki u gaarin; ki wunba gaarin, u ki gaar n kuukɔɔ kaa, ŋaan u gaar wunba tumin nae mun biak.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Tɔn, ki Jɔɔnn bet Yiisa a “Wanntɔɔ, ti la ki jasɔɔ nna mun taan a sann ki nyint narinbiit niib ni, ki ti yakii nanɔ a wun nyik, kimaan u ki tee ti ni yenɔ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ki Yiisa betib a “I daa beerɔ mani, kimaan wunba saa taa n sann ki tun bakitnauŋ toonn, li poorpo u ji kan fit pak siar ki biirimi.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Wunba kur ki kɔn nant, u see ti poore.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Barmɔniie ki n beeri na, wunba kur turi nyun, yaa tee n yab na paak, li daanɔ tan kan mi kɔŋ u paauku.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Ki Yiisa bia ŋamm yet a “Wunba te ki waas nba teenin yada na yenɔkɔɔ tun toonbiit, bi-i bonni lann naar li daanɔ turu ni ki tut lu-u mɔkgbeŋir ni gbaa, li bo sii sɔ ki turɔ.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 A ninbinn-i te ki a yaa a tun toonbiit, fan kpakir lu. Li sɔ ki nirɔ-ii mɔk ninbinn yennkɔɔ ki tan kɔɔ Yennu naan ni, ki gar wuu mɔk ninbina ŋanlee ŋaan Yennu n tan kɔɔnɔ muu maŋ ni.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Leŋe ki ‘nanwuba nba dib kan kpo, ki muu na bia ki kpeent.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Yennu tan saa jii muue ki ŋamm sɔɔ kur nan baa tuu jii yaarin ki ŋamm maruŋ nant biaŋinba na.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Yaarin man; ŋaan yaarin manu-i taŋi saat, nlee ki a ji saa te lin maŋi?
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.