Marcos 8
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Linba na poorpo, li din ki yukiri ki nibur yaan lakin leeb Yiisa boor ki ki mɔk jeet; ki Yiisa yiin u poorpoweiteeb na ki tan betib a
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Ninbaauk soorin bonchiann nibur na paak, kimaan daa ŋantaae na ki bi be nanin, ŋaan ki ki mɔk jeet ki di.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Mi-i kunnib komi, bi saa fib sɔnu niwa, kimaan bi siab doi fɔka.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Ki u poorpoweiteeb na boiɔ a “Ti saa la jeet lee muuk na ni ki lin jaŋ nibur na kuri?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Ki u boib a “Boroboro kuna ŋanŋae be i boor ni?” Ki bi betɔ a “Ŋanlore.”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Li yooe ki u te ki nibur na kur kar tiŋ ni. Ŋanne ki u jii boroboro kuna ŋanlore na, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit ki tur u poorpoweiteeb na a bin tor nibur maŋ.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Bi bia din mɔk janbis waan bi boor; ki u bia tur Yennu niipoouk li paak, ŋaan bet u poorpoweiteeb maŋ a bin jii torib.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 — ausente —
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 — ausente —
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 ŋaan ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb kakit ki kɔɔ burgbetir, ki saan Dalmanuta tiŋ ni.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Li poorpoe ki Farisiinba siab baar Yiisa boor ki tan tee serimii, a bin bikinɔ ki la u mɔbonkpetir, ki yetɔ a wun tun nyinn ki lin wann nan Yennu set mi u po.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Li yoo ki u kurint, ŋaan boib a “Bee teen ki mɔtana nibooru na loon nyinni? Barmɔniie ki n beeri, n kan tun nyinn ki tur mɔtana niib na.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Li poorpo ki u nyikib, ŋaan ŋmat kɔɔ burgbetir na ni, ki pootir mɔkgbeŋir na.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Tɔn, Yiisa poorpoweiteeb din tamm ki ki dia boroboro ki li yabi. Bi din dia boroboro kun-yennkɔɔe burgbetir na ni.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Ki Yiisa kpaanib a “Ii mi man, kii guu i mɔŋ nan Farisiinba nan Herod datiŋ na po.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Ŋanne ki bi ji piak bi leeb sinsuuk ni a “Taa ki dia boroboro nae ki u piak linba na.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Ŋaan ki u bann baa piak linba na, ki boib a “Bee ki i piak ki yaa i ki dia boroboro? I daa ki bann siar biaki-i? I dudukit ni bia daa ki yenti-i?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 I mɔk ninbina, ŋaan bee ki i ki laati? I bia mɔk tuba, ŋaan bee ki i ki gbia?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 I tian yoo nba ki n ŋmit boroboro kuna ŋanŋmu ki dinn niib tusaa ŋanŋmu na-a? Kpanchibit ŋanŋae ki i tikir boroboro nba tenni?”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ki u bia boib a, “Ki yoo nba ki n ŋmit boroboro kuna ŋanlore ki dinn niib tusaa ŋanna na, kpanchibit ŋanŋae ki i tikiri?”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Ŋanne ki u boib a “Ŋaan ki i bia lek daa ki bann siari-i?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Ki bi din tan baar Bef-saida; ki nisiab jii jajɔɔŋ nna ki baar nanɔ Yiisa boor ki tan barimɔ a wun siiu.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Ki Yiisa soor u nuu ki nyii nanɔ doo kpiŋ, ki siir mɔsant jɔɔ na ninbina ni, ki jii u nii ki yii u paak, ŋaan boiɔ a “A laati-i?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ŋanne ki jɔɔ maŋ gokit got, ŋaan yet a, “Nn, n laat niib, ŋaan bi naan tiiniie ki somm.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Ki Yiisa bia jii u nii ki yii jɔɔ maŋ ninbina paak; li yoo na ki jɔɔ maŋ ji got sirrr, ki sɔɔ ki u ninbina mɔk laafia, ki u ji laat bonsiar kur pur pur.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Ki Yiisa kpaanɔ a wuu mi ki wun ŋmat doo maŋ ni jik, ŋaan te ki u kun u ŋaak ni.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Ŋanne ki Yiisa nan u poorpoweiteeb yaat ki saa Siisarea Filipi digbanbis ni. Baa daa be sɔnu paak ki saa na ki u boib a “Betirin man, niib na yaa n tee ŋmee?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ki bi betɔ a “Nisiab yeen a a tee Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru nae, ki siab mun yaa a tee Elaija-e, ki siab mun bia yaa a tee Yennu sɔkiniinba na yenɔe.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Ŋanne ki u boib a, “Ki yimm muni, i yaa n tee ŋmee?”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Ŋanne ki Yiisa kpaamm a bii mi ki bin bet sɔɔ labaar maŋ.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ki Yiisa ji want u poorpoweiteeb a “See ki min nisaarik Bik dii biak, ki tiŋ saakab, nan mannteeb yudamm, nan sennu wannteeb n tan yêtin, ki bia kpin; ŋaan li daa ŋantaa daar ki n saa fiir kuun ni.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 U din pak linba na ki yent bi kura numpoe fanu. Ŋanne ki Piita yiinɔ ki nyii nanɔ kpiŋ po, ki saa yakii nanɔ a u ji daa mi yeen nna.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ki Yiisa jiant got u poorpoweiteeb na, ki mun yakii nan Piita a “Sintaanii na, seetir nna na. A ki dukii linba tee Yennu yar po kaa, ŋaan dukii linba tee nisaarik yar.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Ŋanne ki Yiisa yet u poorpoweiteeb nan nibur nba waau na a bin nakinɔ, ki betib a “Wunba-i loon wun wein, see ki u likin u saaŋmaŋ, ki jii u kuun dapunpunn kii waan,
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 kimaan wunba ki sak wun jii u manfoor ki turin, ŋɔɔe tan saa kɔŋir, ŋaan wunba likin u saaŋmaŋ, min nan barŋanii na paak, ŋɔɔe tan saa la u manfoor nan barmɔnii.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Nirɔ-i la tingbouŋ na mɔkint kura ŋaan kɔŋ u manfoor, nyɔlannpoe ki u la?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 koo nirɔ saa fit jii bee ki daa manfoori?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ki wunba-i tiin fei ki jiin min nan n wannu na po tingbouŋ na biitdamm nan tubkangbata damm paak, min nisaarik Bik-i taŋi jen nan n Baa Yennu paŋ nan u malakanba, n tan saa tin fei nan man jiiu ki pukin n niib niwa.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.