Marcos 8

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Linba na poorpo, li din ki yukiri ki nibur yaan lakin leeb Yiisa boor ki ki mɔk jeet; ki Yiisa yiin u poorpoweiteeb na ki tan betib a
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Ninbaauk soorin bonchiann nibur na paak, kimaan daa ŋantaae na ki bi be nanin, ŋaan ki ki mɔk jeet ki di.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Mi-i kunnib komi, bi saa fib sɔnu niwa, kimaan bi siab doi fɔka.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Ki u poorpoweiteeb na boiɔ a “Ti saa la jeet lee muuk na ni ki lin jaŋ nibur na kuri?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Ki u boib a “Boroboro kuna ŋanŋae be i boor ni?” Ki bi betɔ a “Ŋanlore.”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Li yooe ki u te ki nibur na kur kar tiŋ ni. Ŋanne ki u jii boroboro kuna ŋanlore na, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit ki tur u poorpoweiteeb na a bin tor nibur maŋ.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Bi bia din mɔk janbis waan bi boor; ki u bia tur Yennu niipoouk li paak, ŋaan bet u poorpoweiteeb maŋ a bin jii torib.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 ŋaan ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb kakit ki kɔɔ burgbetir, ki saan Dalmanuta tiŋ ni.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Li poorpoe ki Farisiinba siab baar Yiisa boor ki tan tee serimii, a bin bikinɔ ki la u mɔbonkpetir, ki yetɔ a wun tun nyinn ki lin wann nan Yennu set mi u po.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Li yoo ki u kurint, ŋaan boib a “Bee teen ki mɔtana nibooru na loon nyinni? Barmɔniie ki n beeri, n kan tun nyinn ki tur mɔtana niib na.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Li poorpo ki u nyikib, ŋaan ŋmat kɔɔ burgbetir na ni, ki pootir mɔkgbeŋir na.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Tɔn, Yiisa poorpoweiteeb din tamm ki ki dia boroboro ki li yabi. Bi din dia boroboro kun-yennkɔɔe burgbetir na ni.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Ki Yiisa kpaanib a “Ii mi man, kii guu i mɔŋ nan Farisiinba nan Herod datiŋ na po.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ŋanne ki bi ji piak bi leeb sinsuuk ni a “Taa ki dia boroboro nae ki u piak linba na.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Ŋaan ki u bann baa piak linba na, ki boib a “Bee ki i piak ki yaa i ki dia boroboro? I daa ki bann siar biaki-i? I dudukit ni bia daa ki yenti-i?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 I mɔk ninbina, ŋaan bee ki i ki laati? I bia mɔk tuba, ŋaan bee ki i ki gbia?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 I tian yoo nba ki n ŋmit boroboro kuna ŋanŋmu ki dinn niib tusaa ŋanŋmu na-a? Kpanchibit ŋanŋae ki i tikir boroboro nba tenni?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Ki u bia boib a, “Ki yoo nba ki n ŋmit boroboro kuna ŋanlore ki dinn niib tusaa ŋanna na, kpanchibit ŋanŋae ki i tikiri?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Ŋanne ki u boib a “Ŋaan ki i bia lek daa ki bann siari-i?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Ki bi din tan baar Bef-saida; ki nisiab jii jajɔɔŋ nna ki baar nanɔ Yiisa boor ki tan barimɔ a wun siiu.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Ki Yiisa soor u nuu ki nyii nanɔ doo kpiŋ, ki siir mɔsant jɔɔ na ninbina ni, ki jii u nii ki yii u paak, ŋaan boiɔ a “A laati-i?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ŋanne ki jɔɔ maŋ gokit got, ŋaan yet a, “Nn, n laat niib, ŋaan bi naan tiiniie ki somm.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Ki Yiisa bia jii u nii ki yii jɔɔ maŋ ninbina paak; li yoo na ki jɔɔ maŋ ji got sirrr, ki sɔɔ ki u ninbina mɔk laafia, ki u ji laat bonsiar kur pur pur.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Ki Yiisa kpaanɔ a wuu mi ki wun ŋmat doo maŋ ni jik, ŋaan te ki u kun u ŋaak ni.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Ŋanne ki Yiisa nan u poorpoweiteeb yaat ki saa Siisarea Filipi digbanbis ni. Baa daa be sɔnu paak ki saa na ki u boib a “Betirin man, niib na yaa n tee ŋmee?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Ki bi betɔ a “Nisiab yeen a a tee Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru nae, ki siab mun yaa a tee Elaija-e, ki siab mun bia yaa a tee Yennu sɔkiniinba na yenɔe.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Ŋanne ki u boib a, “Ki yimm muni, i yaa n tee ŋmee?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ŋanne ki Yiisa kpaamm a bii mi ki bin bet sɔɔ labaar maŋ.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ki Yiisa ji want u poorpoweiteeb a “See ki min nisaarik Bik dii biak, ki tiŋ saakab, nan mannteeb yudamm, nan sennu wannteeb n tan yêtin, ki bia kpin; ŋaan li daa ŋantaa daar ki n saa fiir kuun ni.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 U din pak linba na ki yent bi kura numpoe fanu. Ŋanne ki Piita yiinɔ ki nyii nanɔ kpiŋ po, ki saa yakii nanɔ a u ji daa mi yeen nna.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Ki Yiisa jiant got u poorpoweiteeb na, ki mun yakii nan Piita a “Sintaanii na, seetir nna na. A ki dukii linba tee Yennu yar po kaa, ŋaan dukii linba tee nisaarik yar.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Ŋanne ki Yiisa yet u poorpoweiteeb nan nibur nba waau na a bin nakinɔ, ki betib a “Wunba-i loon wun wein, see ki u likin u saaŋmaŋ, ki jii u kuun dapunpunn kii waan,
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 kimaan wunba ki sak wun jii u manfoor ki turin, ŋɔɔe tan saa kɔŋir, ŋaan wunba likin u saaŋmaŋ, min nan barŋanii na paak, ŋɔɔe tan saa la u manfoor nan barmɔnii.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Nirɔ-i la tingbouŋ na mɔkint kura ŋaan kɔŋ u manfoor, nyɔlannpoe ki u la?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 koo nirɔ saa fit jii bee ki daa manfoori?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Ki wunba-i tiin fei ki jiin min nan n wannu na po tingbouŋ na biitdamm nan tubkangbata damm paak, min nisaarik Bik-i taŋi jen nan n Baa Yennu paŋ nan u malakanba, n tan saa tin fei nan man jiiu ki pukin n niib niwa.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.