Marcos 5
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Yiisa nan u poorpoweiteeb din poot Galilii mɔkgbeŋir na gbingbanleer po, Gerasa yent ni.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Yiisa nba nyii burgbetir na ni yoo nba, li taakpaak ni ki jasɔɔ nyii kaat ni ki chetɔ. Narinbiiuk din be jɔɔ na ni,
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ki u dɔɔ kaat na ni. Sɔɔ din kaa ki saa fit baanɔ banti, ki bia kan fit lorɔ jarit gbaa;
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 kimaan bi-i baan u nii nan u taa bant, ŋaan u din tuu yabit bant na kure, ki bia biir kut nba be u taa ni na. U din mɔk paŋ bonchiann, ki sɔɔ ki fit gɔi-ɔ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nyiɔk nan yonnu ni kur ki u lin kaat nan kunkona ni ki yikin ŋaan dia tana ki ŋma u mɔŋ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Waa din daa be banfɔkira ŋaan la Yiisa na, ki u tin ki tan gbaan Yiisa tɔɔnn,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 ŋaan yikin sanpaapowa ki yet a “Yiisa, Yabint Yennu Bija, min nan fin nlee mantiki? Yennu paak ki n barima, a daa mukisimi.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 U yet nna, kimaan Yiisa poŋ yakii nan narinbiiuk na a “Fin narinbiiuk na, nyimin jɔɔ na ni.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Li poorpo ki Yiisa boiɔ a, “A sanni?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ki narinbiit na te ki jɔɔ na barin Yiisa a u daa nyintib ki bi saa tingaŋ ni.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Doorii bonchiann din see kunkonn na paak ki kpia ki di.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ki narinbiit na barin Yiisa a, “Chabint ki tin saan kɔɔ doorii na ni.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ki Yiisa chabib sɔnu, ki bi nyii jɔɔ na ni, ki kɔɔ doorii na ni. Ki doorii na kur tin sik mɔkgbeŋir na ni, ki dii nyun. Doorii na kann din teen nan tusaa ŋanlee nawa.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ki binba guu doorii na fiir chiar ki saa mɔɔnt li labaar doo ni nan kpaant ni. Ki niib baar a bin la linba kur tun maŋ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Baa baar Yiisa boor yoo nba, ki la jɔɔ nba ki narinbibur tuu be u ni na kar leŋ nan laafia nan u dudukit kura fanu, ki ji lia tiat, ki jaŋmaanii soorib.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ki binba lar na betib linba tun ki tur jɔɔ na, ki bia betib doorii na labaar.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ŋanne ki niib na ji barin Yiisa a wun nyi bi tiŋ ni.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Yiisa nba din tee siir a wun kɔɔ burgbetir na yoo nba, ki jɔɔ nba ki Yiisa nyinn narinbiit u ni na barimɔ a, “Ŋaant min nan fin n lakin saan.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ŋaan ki Yiisa ki saki, ki betɔ a, “Ii ŋmat kii kun a niib boor ki saa betib Yennu nba tina ninbaauk ki bia tun toonjaann ki tura biaŋinba.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ŋanne ki jɔɔ na ji lin yent nba ki bi yir Doi-piik na ni, ki mɔɔntir linba kur ki Yiisa tun turɔ maŋ, ki li teen sɔɔ kur yaarlituk.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Li poorpo ki Yiisa bia ŋmat poot mɔkgbeŋir na gbingbanleer. Waa saa baar mɔk-pootir na, ki nibur tikir ki lintɔ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ki jasɔɔ baar leŋ, ki u sann yi Jairus; u din tee Yenjiantu diiuk ni saakɔsɔɔe. Jɔɔ na nba la Yiisa yoo nba, ki u gbaan Yiisa tɔɔnn,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ki barimɔ nan u par kur a “N bonpobike yiar ki per kuuma. A kan baar na ki tan yii a nii u paak ki wun lek la laafia ki tinni-i?”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ŋanne ki ŋɔɔ nan Yiisa ji saa u ŋaak ni. Ki nibur mun bia waa ki muk ki tut Yiisa.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Poosɔɔ nna mun din be ki siik fabouŋ ki tan jaŋ bina piik nan ŋanlee,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 ki lin tebteeb bonchiann boor a wun teb u mɔŋ, ki tan gbenn u faar, ŋaan ki yiaru na bia pukii.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ki u tan gbat Yiisa po; li paak, ki u baar nibur na ni, ki waa u poorpo, ŋaan bikii u par ni a
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 “Mi-i lekii sii u liatir kuukɔɔ gbaa, n saa la laafiawa;”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 ki set tan sii u liatir. Li taakpaak ni ki u fabouŋ na jit; ki u bann u gbanant ni nan u la laafiawa.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Li yoo ki Yiisa bann u par ni nan paŋ nyii u niwa. Ki u jiant boi niib na a “Ŋmee sii n liatiri?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ki u poorpoweiteeb na mun ŋmat boiɔ a, “Fin la nibur na muk nna, ŋaan ki a boit a ŋmee siiani?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ŋaan ki u lek bia gorii lintir, a wun la nirɔ nbae siiu.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Poo na nba bann linba tun u gbanant ni na paak, ki jaŋmaanii soorɔ, ki u jekir yɔr yɔr, ki baar tan gbaan Yiisa tɔɔnn, ki betɔ barmɔnii kur.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ŋanne ki Yiisa betɔ a “N niipoo, faa teenin yada na paake te ki a la laafia. Ii saa nan parmaasir. A yiaru kur gbenna.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yiisa nba daa piak linba na ki siab nyii Jairus na ŋaak ki baar yet Jairus maŋ a, “A bonpobik na taan kpowa. Bee ki a ji daamii Wanntɔɔ na?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ki Yiisa lek teen nan u ki gbat na, ŋaan bet Jairus maŋ a, “Daa tiin jaŋmaanii. Teentin yada.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ŋanne ki Yiisa ki sak ki sɔɔ n weiɔ saan ŋaak na ni, see Piita nan Jeems nan u waarɔ Jɔɔnn.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Baa din baar ŋaak na ni yoo nba, ki Yiisa gbat fuut nan kpemɔnii.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ŋanne ki u kɔɔ boib a “Bee fuute mani? Bee ki i bui? Bik na ki kpo kaa, u gɔɔnte.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Baa gbat u barii na ki bi laau. Ŋanne ki u ber nyinnib, ŋaan jii bik na baa nan u naa ki pukin u poorpoweiteeb bantaa na po, ki bi kɔɔ diiuk nba ki bik na dɔɔ na ni.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Baa kɔɔ yoo nba, ki u soor bik na nuu ŋaan yetɔ a “Talita kum.” Li paak tee, “Bonpobik, n yeen fine, fiit.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Li taakpaak ni ki bonpobik na fiir set kakibii, ki somm lin. Ki li yaar litib bonchiann. (U din tee bina piik nan ŋanlee bike.)
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ŋaan ki Yiisa kpaamm a bii mi bin yet sɔɔ, ki bia betib a bin tur bik na jeet ki wun di.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.