Marcos 3

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋanne ki Yiisa ŋmat kɔɔ Yenjiantu diiuk ni, ki jasɔɔ be leŋ ki tee nuukpeenn.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Ki nisiab be leŋ ki gorii Yiisa, a bin laan u saa te ki nuukpeenn daanɔ maŋ n la laafia foon daari, ki bin pak biirɔ.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Ŋanne ki Yiisa yiin nuukpeenn daanɔ na a “Baat nna,”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 ŋaan boi niib na a “Ti sennu chab a tii sommit niib foon daar koo ti biiribe? Ti tinn niib koo ti kpibi?”
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Ki u gotib ki lint nan wutoor, kimaan u par din biir bonchiann bi ninkoonii na paak; ki u ŋmant ki bet jɔɔ maŋ a “Tantir a nuu maŋ.” Ki u tant, ki li la laafia.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Li yoo na ki Farisiinba na ŋmat nyii, ki ŋamm nan Bat Herod poorpojɔɔmu lor soor nan leeb baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb fiir ki sik Galilii mɔkgbeŋir na kpiŋ, ki nibur wei u poor. Bi din nyii Galilii nan Judea
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 nan Jerusalem nan Idumea nan Jɔɔdann mɔk-pootir, nan Taya nan Sidonn tingbouŋ nie, ki yab bonchiann, ki tikir u boor; baa gbat nan u tuun toongbeŋa na paak, ki bi baar u boor mɔkgbeŋir na kpiŋ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Ki u bet u poorpoweiteeb a bin la burgbetir ki turɔ, ki wun kɔɔ kar ki wann niib maŋ Yennu maan, ki nibur na tan daa tutɔ,
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 kimaan waa din te ki baatib bonchiann la laafia na paake ki binba kur yiar ji nakii a bin siiu.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Narinbiit nba be binba ni na nba din tuu lau yoo nba kur, bi din tuu baa u tɔɔnne ki faa wuyikiŋ ki yeen a “Fine tee Yennu Bija.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ki u kpaamm nan ninmɔnn a bi daa mɔɔntirɔ ki teen niibi.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Li poor po ki Yiisa doo kunkonn paak ŋaan yiin binba ki u loon na, ki bi baar u boor.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Ki u gann niib piik nan banlee, ki yib toomiinba, a bii be u boor ki wuu tuumm ki bii mɔɔntir u barŋanii,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 kii bia kii mɔk yiikoo kii nyint narinbiit niib ni.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Waa din gann niib nba piik nan banlee na, bi sanae na: Simonn, wunba ki Yiisa din purɔ Piita na;
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 nan Jeems nan u naa bik Jɔɔnn, binba din tee Sebedii waas na, ki Yiisa purib Boanejes, ki li paak tee satianii waas;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 nan Andru nan Filip, nan Batolomiu, nan Matiu, nan Tomas, nan Jeems wunba tee Alfeus bija na, nan Tadeus, nan Simonn, wunba din loon ŋamm Juu teeb-ii yen bi mɔŋ na,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 nan Judas, wunba din tan nyii Yiisa poor na.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Li poor po ki Yiisa kun; ki nibur tikir ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb boor, ki bi tan kɔŋ yaak nan jeet dinu.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 U ŋaateeb nba din gbat nna, ki bi mi a u waate, ki bi baar a bin soorɔ.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Ki Yennu sennu wanntesiab nba nyii Jerusalem na mun din yet a “Narinbiit bat Beelsebul nae be u yur ni, ki u nyint narinbiit niib ni ŋɔɔ Beelsebul yiikoo ni.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Ki Yiisa yiin wannteeb maŋ a bii baat na, ŋaan yimm barjokit ki boib a “Sintaanii saa sak nyinn u mɔŋa-a?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Naan niib-i ŋmat kɔn ki tookit bi leeb, bi naan maŋ kan fit seti.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ki ŋaak niib-i ŋmat kɔn nan leeb, bi ŋaak maŋ kan fit seti.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ki Sintaanii-i ŋmat kɔn nan u mɔŋi, u kan fit seti, u joontue na.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 “Sɔɔ kan fit kɔɔ paŋ daanɔ ŋaak ni ki saa jan u mɔkinti, see ki u dɔŋ lorɔ ŋaan yen ji fat u ŋaak maŋ.”
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Ki Yiisa tukin ki yetib a “Barmɔniie ki n beeri na, Yennu saa nyik chab nisaarii bi biit nan bi barbiit kura;
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 ŋaan wunba kur piak barbiit ki teen Yennu Seyeeŋ, Yennu kan mi nyik chab li daanɔ faba.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Linba din te ki Yiisa pak nna maŋ tee nnae, baa din yet a “Narinbiiuko be u yur ni na.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Li yoo na ki Yiisa naa nan u waarii baar ki see nanyer po, ŋaan tun sɔɔ a wun yiinɔ na.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ki nibur kar ki lintɔwa, ki u be sinsuuk ni; ki bi yetɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loona.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Ki u boib a “Ŋmee ji tee n naa, ki lamme mun tee n waarii?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 ŋaan got binba kar u boor na ki yet a, “N naa nan n waariie be nna na.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Wunba kur tuun Yennu loomm, ŋɔɔe tee n ninja nan n niipoo nan n naa.”
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.