Marcos 3
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ŋanne ki Yiisa ŋmat kɔɔ Yenjiantu diiuk ni, ki jasɔɔ be leŋ ki tee nuukpeenn.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Ki nisiab be leŋ ki gorii Yiisa, a bin laan u saa te ki nuukpeenn daanɔ maŋ n la laafia foon daari, ki bin pak biirɔ.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Ŋanne ki Yiisa yiin nuukpeenn daanɔ na a “Baat nna,”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 ŋaan boi niib na a “Ti sennu chab a tii sommit niib foon daar koo ti biiribe? Ti tinn niib koo ti kpibi?”
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Ki u gotib ki lint nan wutoor, kimaan u par din biir bonchiann bi ninkoonii na paak; ki u ŋmant ki bet jɔɔ maŋ a “Tantir a nuu maŋ.” Ki u tant, ki li la laafia.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Li yoo na ki Farisiinba na ŋmat nyii, ki ŋamm nan Bat Herod poorpojɔɔmu lor soor nan leeb baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb fiir ki sik Galilii mɔkgbeŋir na kpiŋ, ki nibur wei u poor. Bi din nyii Galilii nan Judea
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 nan Jerusalem nan Idumea nan Jɔɔdann mɔk-pootir, nan Taya nan Sidonn tingbouŋ nie, ki yab bonchiann, ki tikir u boor; baa gbat nan u tuun toongbeŋa na paak, ki bi baar u boor mɔkgbeŋir na kpiŋ.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Ki u bet u poorpoweiteeb a bin la burgbetir ki turɔ, ki wun kɔɔ kar ki wann niib maŋ Yennu maan, ki nibur na tan daa tutɔ,
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 kimaan waa din te ki baatib bonchiann la laafia na paake ki binba kur yiar ji nakii a bin siiu.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Narinbiit nba be binba ni na nba din tuu lau yoo nba kur, bi din tuu baa u tɔɔnne ki faa wuyikiŋ ki yeen a “Fine tee Yennu Bija.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ki u kpaamm nan ninmɔnn a bi daa mɔɔntirɔ ki teen niibi.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Li poor po ki Yiisa doo kunkonn paak ŋaan yiin binba ki u loon na, ki bi baar u boor.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Ki u gann niib piik nan banlee, ki yib toomiinba, a bii be u boor ki wuu tuumm ki bii mɔɔntir u barŋanii,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 kii bia kii mɔk yiikoo kii nyint narinbiit niib ni.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Waa din gann niib nba piik nan banlee na, bi sanae na: Simonn, wunba ki Yiisa din purɔ Piita na;
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 nan Jeems nan u naa bik Jɔɔnn, binba din tee Sebedii waas na, ki Yiisa purib Boanejes, ki li paak tee satianii waas;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 nan Andru nan Filip, nan Batolomiu, nan Matiu, nan Tomas, nan Jeems wunba tee Alfeus bija na, nan Tadeus, nan Simonn, wunba din loon ŋamm Juu teeb-ii yen bi mɔŋ na,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 nan Judas, wunba din tan nyii Yiisa poor na.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Li poor po ki Yiisa kun; ki nibur tikir ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb boor, ki bi tan kɔŋ yaak nan jeet dinu.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 U ŋaateeb nba din gbat nna, ki bi mi a u waate, ki bi baar a bin soorɔ.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Ki Yennu sennu wanntesiab nba nyii Jerusalem na mun din yet a “Narinbiit bat Beelsebul nae be u yur ni, ki u nyint narinbiit niib ni ŋɔɔ Beelsebul yiikoo ni.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Ki Yiisa yiin wannteeb maŋ a bii baat na, ŋaan yimm barjokit ki boib a “Sintaanii saa sak nyinn u mɔŋa-a?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Naan niib-i ŋmat kɔn ki tookit bi leeb, bi naan maŋ kan fit seti.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ki ŋaak niib-i ŋmat kɔn nan leeb, bi ŋaak maŋ kan fit seti.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Ki Sintaanii-i ŋmat kɔn nan u mɔŋi, u kan fit seti, u joontue na.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Sɔɔ kan fit kɔɔ paŋ daanɔ ŋaak ni ki saa jan u mɔkinti, see ki u dɔŋ lorɔ ŋaan yen ji fat u ŋaak maŋ.”
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Ki Yiisa tukin ki yetib a “Barmɔniie ki n beeri na, Yennu saa nyik chab nisaarii bi biit nan bi barbiit kura;
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 ŋaan wunba kur piak barbiit ki teen Yennu Seyeeŋ, Yennu kan mi nyik chab li daanɔ faba.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Linba din te ki Yiisa pak nna maŋ tee nnae, baa din yet a “Narinbiiuko be u yur ni na.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Li yoo na ki Yiisa naa nan u waarii baar ki see nanyer po, ŋaan tun sɔɔ a wun yiinɔ na.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ki nibur kar ki lintɔwa, ki u be sinsuuk ni; ki bi yetɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loona.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ki u boib a “Ŋmee ji tee n naa, ki lamme mun tee n waarii?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 ŋaan got binba kar u boor na ki yet a, “N naa nan n waariie be nna na.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Wunba kur tuun Yennu loomm, ŋɔɔe tee n ninja nan n niipoo nan n naa.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.