Marcos 14
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Tɔn, daa ŋanlee din biar nan yukitgar tiaru jaamm, nan daa nba ki bi di boroboro nba ki bi tuu ki tee datiŋ na n piin, ki Yennu mannteeb nan sennu wannteeb loon sɔnu a bin bɔr soor Yiisa ki kpiu, ki yeen a
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 “Ti daa sou jaamm daa na ni, li pasiar ki kpikpiruk n tan fiir.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Tɔn, Yiisa din be Betani, jɔɔ nba din tuu tee gbaatir, ki bi yiu Simonn na ŋaak ni, ki di jeet. Li yoo ki poosɔɔ tan kɔɔ nan salenŋann, ki li gbee nan tulaarii nba mɔk nubiru bonchiann, ki li daauk bia paar bonchiann, ki bi yir naad na. Ki poo maŋ biit salenn na ki but tulaarii maŋ Yiisa yur paak.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ki niib nba be leŋ na siab piak nan wutoa ki yeen a “Bee teen ki u biir tulaarii na nna?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Bi bo saa fit kɔir ki la likirii ki lin gar salimpeena kobii ŋantaawa, ki jii somm talasdamm.” Ki bi jii poo maŋ nan duŋ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ki Yiisa yetib a, “Nyikin poo maŋ. Bonŋanne ki u tun ki turin, ki bee ki i kpirimɔ nna?
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Talasdamm sii yɔɔ be i boor ni yoo kura, ki i saa fit sommib yoo nba kur ki i loon; ŋaan min ŋarin kii yɔɔ be nani kaa.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Poo maŋ tun waa saa fit tun linbae ki turin. Waa but tulaarii nba n gbanant paak na, u teen n kuun piinu siire.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Barmɔniie ki n beeri na, siaminba kur ki bi saa mɔɔnt n barŋanii na tingbouŋ na ni, bi bia saa mɔɔnt poo maŋ nba tun linba na, ki li sii tee tiarin ki jiin u po.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ŋanne ki Yiisa poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, wunba ki bi yiu Judas Iskariot na, saan mannteeb yudamm boor a wun kɔi Yiisa.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ki bi para penn, waa yetib linba Yiisa po na, ki bi senn mɔsonn a bi saa pau likirii li paak. Ki u ji piin loon sɔnu nba ki u saa jii Yiisa ki kubin bi nuu ni.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Tɔn, sinsinn daar nba ki bi tuu di boroboro nba ki bi ki tee datiŋ na, ki din tuu kpi pegana li yoo ki tee yukitgar tiaru jaamm jeet nae, ki Yiisa poorpoweiteeb boiɔ a “A loon ki tin saan lee ki teen jaamm maŋ jeet siir ki turani?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Ki u tun bi ni banlee ki betib a “Ii saa doo na ni man. I saa la jasɔɔ ki u jii nyunsɔɔr. Ii waau man
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 nan ŋaak nba ki u saa kɔɔ na ni, ki yin bet li ŋaadaanɔ a ‘Wanntɔɔ na yaa ti boia a saamm diiuk nba ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb saa di yukitgar tiaru jaamm jeet na be lee?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ki u saa wanni ditɔɔtuk nba yab ki bi poŋ teen bonsiar kur siira; ki yin teen jeet maŋ leŋ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ki Yiisa poorpoweiteeb banlee maŋ saan doo maŋ ni, ki set saa la ki siar kura tun nan waa betib biaŋinba na. Ki bi teen jaamm maŋ jeet.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb piik nan banlee na tan baar daajoouk.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Baa kar ki di jeet yoo nba, ki u tan betib a, “Barmɔniie ki n beeri na, min nan yimm nba di jeet na, i yenɔe yaa wun nyi n poor.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ki li biir bi para; ki bi boiɔ yenɔ yenɔ a “A yeen mine-e?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ki u jiin a, “Li lek tee i piik nan banlee na ni yenɔ nba ki min nan ŋɔɔ lakii tuun sen-yeŋ ni ki di nae.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Min nisaarik Bik set saa kpo nan laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba nae, ŋaan bonbiir sii be daanɔ nba yaa wun nyi n poor na paak. Bi-i bonni kii mar li daanɔ gbaa, li bo sɔ u po.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Baa di jeet maŋ yoo nba na, ki Yiisa jii boroboro ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit ki tur u poorpoweiteeb, ki betib a “Gaat man. Linba nae tee n gbanant.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ŋanne ki u bia jii nyunnyuŋmaŋ nan tilɔɔna nyun ki tur Yennu niipoouk, ki jii turib. Ki bi kura nyuu.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ki u yetib a “Linba nae tee n sɔn, ki n sɔn saa nyi n gbanant ni, nisaarii bonchiann paak, ki wann nan Yennu senn mɔsonpaann na.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Barmɔniie ki n beeri na, n ji kan mi nyu tilɔɔna nyun na see daar nba ki n tan saa nyu li bonpaann Yennu naan ni.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ŋanne ki bi yin Yenjiantu yanii, ŋaan nyii ki saan Olif Tiinii kunkonn na paak.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ki Yiisa betib a “I kura na tan saa tin ki nyikima, kimaan li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Yennu tan saa kpi pekpaarik na, ki pei na n tin yat.’
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ŋaan mi-i taŋi fiir kuun ni, n saa dɔŋ gar i tɔɔnn ki saan Galilii.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ki Piita yet a, “N leeb na kur-i lekii nyika, ŋaan min ŋarin kan nyikani.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ki Yiisa betɔ a “Barmɔniie ki n beera na, nyiɔk na, a saa nɔi nan a ki min taar muntaaewa ki kojouk n bui leer.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ki Piita ŋamm yet nan ninmɔnn a “Li-i lekii tee min nan fin n lakin kpo gbaa, ŋaan n kan mi nɔi nan n ki miani.”
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Li poorpo ki bi saan siaminba bi yi Gefsemane na. Leŋe ki Yiisa bet u poorpoweiteeb a “Karin nna man ŋaan ki n saan ki saa miar Yennu.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 U din jii Piita-e nan Jeems nan Jɔɔnn, ki bi saan. Ki u par biir ki li tee nan u yaa wun kpoe na;
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 ki u yetib a “Parbibooru nba soorin na per lin kpima. Biat nna man kii nyɔi.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ŋanne ki u chat saan tɔɔnn waaminna, ki baa fabin, ki u yugbiar siit tiŋ, ki mei Yennu, a li-i bonni saa fiti, Yennu n ŋaan ki biak nba baat u paak na n yakirɔ, ki yet a
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “N Baa, n Baa, siar kaa ki a kan fit tumi. Daa ŋaant ki n kɔɔ bonbiir nba baat n paak na ni; ŋaan daa te ki li tee maa loon biaŋinba kaa, ŋaan lin teen faa loon biaŋinbae.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ŋanne ki u jen u poorpoweiteeb bantaa na boor, ki sɔɔ ki bi gɔɔna. Ki u boi Piita a “Simonn, a gɔɔnte-e? A kan fit kii nyɔi waami-i?”
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 ŋaan betib a, “Ii nyɔi man ŋaan kii mei Yennu ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni. I sei ŋarin loon lin tun linba ŋan, ŋaan ki i gbanant kaa paŋi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ki u bia ŋmat Yenmiaru ki saa mei nan waa bo miar sinsinn biaŋinba na,
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 ki bia jen sɔɔ ki u poorpoweiteeb na gɔɔna, kimaan gɔɔn din mɔkib bonchiann. Ki bi ki mi baa saa yetɔ linba li yoo na.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Waa tan jen taapauŋ muntaa ni, ki u boib a “I bia lek daa dɔɔ gɔɔnt ki foi-i? Li jaŋa man. Yoo maŋ baara. Bi jii min nisaarik Bik ki teen biitdamm nuu niwa.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fiit man ki tin saan. Gotir, wunba nyii n poor na pera.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yiisa nba daa piak na, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na ni yenɔ, wunba ki bi din yiu Judas na, baar nan nibur nba ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan saakab tumm na, ki bi siab dia jukbanjai, ki siab mun dia gbajara.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Ki Judas wunba nyii u poor maŋ poŋ wannib nyinsiara a “Mi-i saki foont wunba ki mɔɔt u tankpinn, yii mi nan ŋɔɔe na. Yin soorɔ kii diau fanu kii saa nanɔ.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judas nba baar yoo nba, li taakpaak ni ki u saan Yiisa boor ki yiin a, “Wanntɔɔ” ŋaan mɔɔt u tankpinn.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ki niib na ji soor Yiisa ki diau kenken.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ŋaan ki u poorpoweiteeb na ni yenɔ nba see leŋ na nɔɔt u jukbanjiak ki chɔɔ mannteeb yudaanɔ daabir tubir ki pot.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋanne ki Yiisa boib a “I baar nan jukbanjai nan gbajara na a yin tan soorin nan n tee fat-tɔɔe na-a?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 N daan tuu be i boor Yenjiantu ŋasaakak ni daar kura ki want niib Yennu maan, ki i tuu ki somi; ŋaan li kpaa talas nan Yennu gbouŋ ni maan maŋ n gbee.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ki u poorpoweiteeb na kur ji chiar ŋaan nyikɔ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ki naasimɔ nna gbab chinchenn kuukɔɔ ki waa Yiisa poorpo. Ki bi tan bibɔ ki soor u chinchenn,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 ki u nyik chinchenn maŋ bi nuu ni, ŋaan chiar yann.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ki bi jii Yiisa ki saan nanɔ mannteeb yudaanɔ ŋaak, siaminba ki mannteeb yudamm, nan tiŋ na ni saakab, nan sennu wannteeb lakin na.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Ŋaan ki Piita be Yiisa poorpo, ki waa banfɔkira mɔkmɔk nan baa tan kɔɔ mannteeb yudaanɔ maŋ ŋaak. Ki Piita saan kar ki pukin toontunna na po, ki bi nanii muu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ŋanne ki mannteeb yudamm nan saakab maŋ kur yabir bi mɔŋ paak a bin gbat siaradamm mɔi ni, ki la Yiisa biit ki kpiu, ŋaan kɔŋ u biit.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Siaradamm bonchiann din fa fai ki teenɔ, ŋaan ki bi fai maŋ ki waa leeri.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ŋanne ki jasiab fiir set ki faar faak paanɔ a,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ti gbat ki u yet a u saa bet Yenjiantu ŋasaakak nba ki niib din maa na, ŋaan jii daa ŋantaa ki maar, ki li ji kii tee nirɔ kaa maari.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ŋaan li kur yann; bi fai maŋ lek bia din ki wei leeri.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ŋanne ki mannteeb yudaanɔ na fiir ki boi Yiisa a “Barii nba ki jab na piak ki jiin a po na paak tee bee? A ki mɔk li jiinu-u?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ŋaan ki Yiisa lek ŋmina, ki ki jiin siari. Ki u bia ŋamm boiɔ a “Fine set tee Yennu Niganntɔɔ Masia wunba tee ŋɔɔ Yennu Bija na-a?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ki Yiisa jiin a “Nn, mine na. I tan saa la min nisaarik Bik kar Yabint Yennu niidiitu po, ki bia tan saa lan ki n be sanpagbant ni ki siik.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ŋanne ki mannteeb yudaanɔ maŋ soor u mɔŋ tiat ki pat, ŋaan yet a “Ti poŋ ji ki loon siara damm.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 I mɔŋ gbat waa yekint u mɔŋ nan Yennu biaŋinba. I dukii nlee?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ki bi siab siin mɔsant u paak; ki pii u numm po, ŋaan pebitɔ ki yeen a “Buntir wunba peba na.” Ki toontunna na gaarɔ, ki jakɔ nan tanpakii.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Tɔn, Piita lek daa din be nanyer po ki nanii muu, ki mannteeb yudaanɔ ŋaasapaantoontunyenɔ tan baar lau,
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 ki gotɔ sirrr, ki tan yetɔ a, “A mun tuu waa Nasaref nirɔ Yiisa maŋ.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ki Piita nɔi a, “Min ki miu, min ki mi barbooru nba ki a piak na paaki;” ŋaan fiir nyii. Li taakpaak ni ki kojouk bui.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ki sapaamɔ na bia lau leŋ ki ŋammit beer nisiab nba see leŋ na a “Jɔɔ na mun tee u poorpoweiteeb na yenɔe.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ki Piita bia ŋamm nɔi.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ŋanne ki Piita por a, “Li-i tee ki n faar faakie, Yennu n dat n tubir, min ki mi yaa yeen jɔɔ nba na po.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Li yoo maŋ ki kojouk bui pukin taapauŋ munlee; ki Piita ji tiar biaŋinba ki Yiisa bo betɔ na a, “A saa yet a a ki min taar muntaaewa, ki kojouk n lian bui leer.” Li yoo na ki Piita libit nan mɔnii.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.