Marcos 14

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɔn, daa ŋanlee din biar nan yukitgar tiaru jaamm, nan daa nba ki bi di boroboro nba ki bi tuu ki tee datiŋ na n piin, ki Yennu mannteeb nan sennu wannteeb loon sɔnu a bin bɔr soor Yiisa ki kpiu, ki yeen a
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 “Ti daa sou jaamm daa na ni, li pasiar ki kpikpiruk n tan fiir.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Tɔn, Yiisa din be Betani, jɔɔ nba din tuu tee gbaatir, ki bi yiu Simonn na ŋaak ni, ki di jeet. Li yoo ki poosɔɔ tan kɔɔ nan salenŋann, ki li gbee nan tulaarii nba mɔk nubiru bonchiann, ki li daauk bia paar bonchiann, ki bi yir naad na. Ki poo maŋ biit salenn na ki but tulaarii maŋ Yiisa yur paak.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ki niib nba be leŋ na siab piak nan wutoa ki yeen a “Bee teen ki u biir tulaarii na nna?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Bi bo saa fit kɔir ki la likirii ki lin gar salimpeena kobii ŋantaawa, ki jii somm talasdamm.” Ki bi jii poo maŋ nan duŋ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ki Yiisa yetib a, “Nyikin poo maŋ. Bonŋanne ki u tun ki turin, ki bee ki i kpirimɔ nna?
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Talasdamm sii yɔɔ be i boor ni yoo kura, ki i saa fit sommib yoo nba kur ki i loon; ŋaan min ŋarin kii yɔɔ be nani kaa.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Poo maŋ tun waa saa fit tun linbae ki turin. Waa but tulaarii nba n gbanant paak na, u teen n kuun piinu siire.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Barmɔniie ki n beeri na, siaminba kur ki bi saa mɔɔnt n barŋanii na tingbouŋ na ni, bi bia saa mɔɔnt poo maŋ nba tun linba na, ki li sii tee tiarin ki jiin u po.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ŋanne ki Yiisa poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, wunba ki bi yiu Judas Iskariot na, saan mannteeb yudamm boor a wun kɔi Yiisa.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ki bi para penn, waa yetib linba Yiisa po na, ki bi senn mɔsonn a bi saa pau likirii li paak. Ki u ji piin loon sɔnu nba ki u saa jii Yiisa ki kubin bi nuu ni.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Tɔn, sinsinn daar nba ki bi tuu di boroboro nba ki bi ki tee datiŋ na, ki din tuu kpi pegana li yoo ki tee yukitgar tiaru jaamm jeet nae, ki Yiisa poorpoweiteeb boiɔ a “A loon ki tin saan lee ki teen jaamm maŋ jeet siir ki turani?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ki u tun bi ni banlee ki betib a “Ii saa doo na ni man. I saa la jasɔɔ ki u jii nyunsɔɔr. Ii waau man
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 nan ŋaak nba ki u saa kɔɔ na ni, ki yin bet li ŋaadaanɔ a ‘Wanntɔɔ na yaa ti boia a saamm diiuk nba ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb saa di yukitgar tiaru jaamm jeet na be lee?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ki u saa wanni ditɔɔtuk nba yab ki bi poŋ teen bonsiar kur siira; ki yin teen jeet maŋ leŋ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ki Yiisa poorpoweiteeb banlee maŋ saan doo maŋ ni, ki set saa la ki siar kura tun nan waa betib biaŋinba na. Ki bi teen jaamm maŋ jeet.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ki Yiisa nan u poorpoweiteeb piik nan banlee na tan baar daajoouk.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Baa kar ki di jeet yoo nba, ki u tan betib a, “Barmɔniie ki n beeri na, min nan yimm nba di jeet na, i yenɔe yaa wun nyi n poor.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ki li biir bi para; ki bi boiɔ yenɔ yenɔ a “A yeen mine-e?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ki u jiin a, “Li lek tee i piik nan banlee na ni yenɔ nba ki min nan ŋɔɔ lakii tuun sen-yeŋ ni ki di nae.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Min nisaarik Bik set saa kpo nan laa sɔb Yennu gbouŋ ni biaŋinba nae, ŋaan bonbiir sii be daanɔ nba yaa wun nyi n poor na paak. Bi-i bonni kii mar li daanɔ gbaa, li bo sɔ u po.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Baa di jeet maŋ yoo nba na, ki Yiisa jii boroboro ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit ki tur u poorpoweiteeb, ki betib a “Gaat man. Linba nae tee n gbanant.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ŋanne ki u bia jii nyunnyuŋmaŋ nan tilɔɔna nyun ki tur Yennu niipoouk, ki jii turib. Ki bi kura nyuu.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ki u yetib a “Linba nae tee n sɔn, ki n sɔn saa nyi n gbanant ni, nisaarii bonchiann paak, ki wann nan Yennu senn mɔsonpaann na.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Barmɔniie ki n beeri na, n ji kan mi nyu tilɔɔna nyun na see daar nba ki n tan saa nyu li bonpaann Yennu naan ni.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ŋanne ki bi yin Yenjiantu yanii, ŋaan nyii ki saan Olif Tiinii kunkonn na paak.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ki Yiisa betib a “I kura na tan saa tin ki nyikima, kimaan li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Yennu tan saa kpi pekpaarik na, ki pei na n tin yat.’
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ŋaan mi-i taŋi fiir kuun ni, n saa dɔŋ gar i tɔɔnn ki saan Galilii.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ki Piita yet a, “N leeb na kur-i lekii nyika, ŋaan min ŋarin kan nyikani.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ki Yiisa betɔ a “Barmɔniie ki n beera na, nyiɔk na, a saa nɔi nan a ki min taar muntaaewa ki kojouk n bui leer.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ki Piita ŋamm yet nan ninmɔnn a “Li-i lekii tee min nan fin n lakin kpo gbaa, ŋaan n kan mi nɔi nan n ki miani.”
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Li poorpo ki bi saan siaminba bi yi Gefsemane na. Leŋe ki Yiisa bet u poorpoweiteeb a “Karin nna man ŋaan ki n saan ki saa miar Yennu.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 U din jii Piita-e nan Jeems nan Jɔɔnn, ki bi saan. Ki u par biir ki li tee nan u yaa wun kpoe na;
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 ki u yetib a “Parbibooru nba soorin na per lin kpima. Biat nna man kii nyɔi.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ŋanne ki u chat saan tɔɔnn waaminna, ki baa fabin, ki u yugbiar siit tiŋ, ki mei Yennu, a li-i bonni saa fiti, Yennu n ŋaan ki biak nba baat u paak na n yakirɔ, ki yet a
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “N Baa, n Baa, siar kaa ki a kan fit tumi. Daa ŋaant ki n kɔɔ bonbiir nba baat n paak na ni; ŋaan daa te ki li tee maa loon biaŋinba kaa, ŋaan lin teen faa loon biaŋinbae.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ŋanne ki u jen u poorpoweiteeb bantaa na boor, ki sɔɔ ki bi gɔɔna. Ki u boi Piita a “Simonn, a gɔɔnte-e? A kan fit kii nyɔi waami-i?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 ŋaan betib a, “Ii nyɔi man ŋaan kii mei Yennu ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni. I sei ŋarin loon lin tun linba ŋan, ŋaan ki i gbanant kaa paŋi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ki u bia ŋmat Yenmiaru ki saa mei nan waa bo miar sinsinn biaŋinba na,
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 ki bia jen sɔɔ ki u poorpoweiteeb na gɔɔna, kimaan gɔɔn din mɔkib bonchiann. Ki bi ki mi baa saa yetɔ linba li yoo na.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Waa tan jen taapauŋ muntaa ni, ki u boib a “I bia lek daa dɔɔ gɔɔnt ki foi-i? Li jaŋa man. Yoo maŋ baara. Bi jii min nisaarik Bik ki teen biitdamm nuu niwa.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Fiit man ki tin saan. Gotir, wunba nyii n poor na pera.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yiisa nba daa piak na, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na ni yenɔ, wunba ki bi din yiu Judas na, baar nan nibur nba ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan saakab tumm na, ki bi siab dia jukbanjai, ki siab mun dia gbajara.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Ki Judas wunba nyii u poor maŋ poŋ wannib nyinsiara a “Mi-i saki foont wunba ki mɔɔt u tankpinn, yii mi nan ŋɔɔe na. Yin soorɔ kii diau fanu kii saa nanɔ.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Judas nba baar yoo nba, li taakpaak ni ki u saan Yiisa boor ki yiin a, “Wanntɔɔ” ŋaan mɔɔt u tankpinn.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ki niib na ji soor Yiisa ki diau kenken.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ŋaan ki u poorpoweiteeb na ni yenɔ nba see leŋ na nɔɔt u jukbanjiak ki chɔɔ mannteeb yudaanɔ daabir tubir ki pot.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋanne ki Yiisa boib a “I baar nan jukbanjai nan gbajara na a yin tan soorin nan n tee fat-tɔɔe na-a?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 N daan tuu be i boor Yenjiantu ŋasaakak ni daar kura ki want niib Yennu maan, ki i tuu ki somi; ŋaan li kpaa talas nan Yennu gbouŋ ni maan maŋ n gbee.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ki u poorpoweiteeb na kur ji chiar ŋaan nyikɔ.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ki naasimɔ nna gbab chinchenn kuukɔɔ ki waa Yiisa poorpo. Ki bi tan bibɔ ki soor u chinchenn,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ki u nyik chinchenn maŋ bi nuu ni, ŋaan chiar yann.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ki bi jii Yiisa ki saan nanɔ mannteeb yudaanɔ ŋaak, siaminba ki mannteeb yudamm, nan tiŋ na ni saakab, nan sennu wannteeb lakin na.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ŋaan ki Piita be Yiisa poorpo, ki waa banfɔkira mɔkmɔk nan baa tan kɔɔ mannteeb yudaanɔ maŋ ŋaak. Ki Piita saan kar ki pukin toontunna na po, ki bi nanii muu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ŋanne ki mannteeb yudamm nan saakab maŋ kur yabir bi mɔŋ paak a bin gbat siaradamm mɔi ni, ki la Yiisa biit ki kpiu, ŋaan kɔŋ u biit.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Siaradamm bonchiann din fa fai ki teenɔ, ŋaan ki bi fai maŋ ki waa leeri.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ŋanne ki jasiab fiir set ki faar faak paanɔ a,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ti gbat ki u yet a u saa bet Yenjiantu ŋasaakak nba ki niib din maa na, ŋaan jii daa ŋantaa ki maar, ki li ji kii tee nirɔ kaa maari.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ŋaan li kur yann; bi fai maŋ lek bia din ki wei leeri.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ŋanne ki mannteeb yudaanɔ na fiir ki boi Yiisa a “Barii nba ki jab na piak ki jiin a po na paak tee bee? A ki mɔk li jiinu-u?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Ŋaan ki Yiisa lek ŋmina, ki ki jiin siari. Ki u bia ŋamm boiɔ a “Fine set tee Yennu Niganntɔɔ Masia wunba tee ŋɔɔ Yennu Bija na-a?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ki Yiisa jiin a “Nn, mine na. I tan saa la min nisaarik Bik kar Yabint Yennu niidiitu po, ki bia tan saa lan ki n be sanpagbant ni ki siik.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ŋanne ki mannteeb yudaanɔ maŋ soor u mɔŋ tiat ki pat, ŋaan yet a “Ti poŋ ji ki loon siara damm.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 I mɔŋ gbat waa yekint u mɔŋ nan Yennu biaŋinba. I dukii nlee?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ki bi siab siin mɔsant u paak; ki pii u numm po, ŋaan pebitɔ ki yeen a “Buntir wunba peba na.” Ki toontunna na gaarɔ, ki jakɔ nan tanpakii.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Tɔn, Piita lek daa din be nanyer po ki nanii muu, ki mannteeb yudaanɔ ŋaasapaantoontunyenɔ tan baar lau,
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 ki gotɔ sirrr, ki tan yetɔ a, “A mun tuu waa Nasaref nirɔ Yiisa maŋ.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ki Piita nɔi a, “Min ki miu, min ki mi barbooru nba ki a piak na paaki;” ŋaan fiir nyii. Li taakpaak ni ki kojouk bui.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ki sapaamɔ na bia lau leŋ ki ŋammit beer nisiab nba see leŋ na a “Jɔɔ na mun tee u poorpoweiteeb na yenɔe.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ki Piita bia ŋamm nɔi.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ŋanne ki Piita por a, “Li-i tee ki n faar faakie, Yennu n dat n tubir, min ki mi yaa yeen jɔɔ nba na po.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Li yoo maŋ ki kojouk bui pukin taapauŋ munlee; ki Piita ji tiar biaŋinba ki Yiisa bo betɔ na a, “A saa yet a a ki min taar muntaaewa, ki kojouk n lian bui leer.” Li yoo na ki Piita libit nan mɔnii.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.