Marcos 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Ki Yiisa nyii leŋ ki saan Judea yent ni ki poot Jɔɔdann mɔkir. Ki niib bonchiann lakin u boor ni, ki u yaan wantib Yennu maan nan waa poŋ tuu want biaŋinba na.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Ki Farisiinba baar u boor ki loon bin bikinɔ, ki boiɔ a “Sennu na chabit nan jɔɔ n yêt u ŋaapoo-o?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Ŋanne ki u mun boib a “Moses din turi sennu nlee ki jiin li po?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Ki bi jiin a “Moses din chab yaak a jɔɔ saa fit sɔb pooyêtu gbouŋ ki yêt u ŋaapoo.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ki Yiisa betib a “I tubkangbatin paake din te ki Moses sɔb sennu maŋ ki turi.
5 Então Jesus disse:
6 Ŋaan Yennu nba din nan durinya pinpiik ni, ‘U din nan jɔɔ nan pooe.’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Li paak, ki jɔɔ saa nyik u baa nan u naa ŋaan kɔɔn u poo,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 ki bi niib banlee n taan ki teen gbanan-yennkɔɔ, bi ji ki tee niib banlee kaa, ŋaan bi ji tee niyenɔkɔɔe.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Li paak, binba ki Yennu taamm, nisaarik-ii mi ki wun bɔkitib.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Baa din tan jen ŋaak ni yoo nba, ki u poorpoweiteeb na boiɔ barii maŋ paak.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ki u jiin a, “Jɔɔ nba yêt u ŋaapoo ŋaan kɔɔn pooganɔ, u tun bonchonchontoonne, waa kɔɔn lɔɔ na paak.
11 E Jesus respondeu:
12 Nnae mun biak, poo-i yêt u sɔrɔ ŋaan saan kun jaganɔ, u mun tun bonchonchontoonne na.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Tɔn, ki nisiab tan baat nan bi waas Yiisa boor, a wun yii u nii bi paak; ŋaan ki u poorpoweiteeb tian bi paak.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Waa tan la ki bi tian bi paak na, ki u wutoor doo, ki u betib a “Ŋaant man ki waas maŋ-ii baat n boor ni na, ki daa tiammi, kimaan bi boorue yen Yennu naan.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Barmɔniie ki n beeri na, wunba ki gaar Yennu naan nan u tee bik na, u kan mi kɔɔ li ni faba.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Ki u gaar waas maŋ, ki yii yii u nii bi paak, ki teen piisin bi paak.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yiisa nba din nyii leŋ ki saa maŋ, ki jasɔɔ tin chetɔ ki gbaan u tɔɔnn, ŋaan boiɔ a, “Wanntɔŋanɔ, n saa teen nlee ki tan la manfoor nba kaa gbennu?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Ki Yiisa jiinɔ a “Bee ki a yin niŋanɔ? Sɔɔ kaa ki tee niŋanɔ see Yennu kuukɔɔ.
18 Jesus respondeu:
19 A poŋ mi Yennu sennii nba want biaŋinba, a ‘Daa kpi nirɔ; daa chommi; daa jaami; daa di faaksiara ki biir a lɔɔ; daa ŋmaab; turin a baa nan a naa baakir.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Ki jɔɔ na yetɔ a “Wanntɔɔ, n poŋ sak linba na kur n bisin niewa.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Ki Yiisa gotɔ sirrr nan lomm, ŋaan betɔ a “Bonyennkɔɔe pɔta; ii kun ki saa kɔi linba kur ki a mɔk, ki jii li likirii ki tur talasdamm, ki a saa la mɔkint Yendɔuŋ ni, ki ji kii waan.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Jɔɔ na nba din gbat linba na, ki u par biir bonchiann, ki u ŋmat kun nan parbiir, kimaan u mɔk mɔkint bonchiann.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Ki Yiisa ŋmant got u poorpoweiteeb na ki lint, ŋaan yetib a “Li sii paar bonchiann nan mɔkita n tan kɔɔ Yennu naan ni.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ki u barii maŋ yaar litib; ki u bia ŋamm yetib a “N waas, li set paar nan nirɔ n kɔɔ Yennu naan ni.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Li paar nan mɔkitɔɔ n kɔɔ Yennu naan ni ki gar laagumii n kuut kparpeenu miar niwa.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ki barii maŋ yaar litib bonchiann, ki bi boi bi leeb a “Li-i tee nnaie, ŋmee ji saa fit la tinnu?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ki u kpaa u nunii bi paak, ŋaan tan betib a “Nisaarike kan fit tun linba na, ŋaan li ki tee Yennu kaa, kimaan Yennu saa fit tun bont kura.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Ŋanne ki Piita tɔr yetɔ a “Gotirii, timm ŋarin nyik bonsiar kure ŋaan waa-a.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ki Yiisa betib a “Barmɔniie ki n beeri na, wunba kur nyik u ŋaak, koo u ninjamm, koo u niipoob, koo u naanba, koo u baanba, koo u waas, koo u kpaant, n sann paak nan barŋanii na paak,
29 Jesus respondeu:
30 u tan saa la bona ki lin gar waa nyik linba nawa. U tan saa la ŋei, nan ninjamm, nan niipoob, nan naanba, nan waas, nan kpaant, kobii-kobiie tingbouŋ na ni, ki bia gaar mukisuk ki pukin; ki yoo nba baat na ki u tan saa la manfoor nba kaa gbennu.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ŋaan niib bonchiann nba dɔŋ tɔɔnn mɔtana na, bi tan saa joont poora, ki bonchiann nba mun bia joont poor mɔtana tan saa gar tɔɔnna.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Li yoo na ki Yiisa nan u poorpoweiteeb na nyii sɔnu ni ki do Jerusalem, ki u gar bi tɔɔnn; ki li yaar litib, ki jaŋmaanii bia mɔk nibur nba waa na. Ŋanne ki u yaan nyii nan u poorpoweiteeb piik nan banlee na kpiŋ po, ki betib linba saa teenɔ,
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 a “Nnara, ti do Jerusalem-e, siaminba ki bi saa jii min nisaarik Bik ki kɔɔn mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nii ni ki bin bu n buut a bin kpin, ki jiin tur binba ki tee Juu teeb na;
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 ki bi saa sarikin, ki siin mɔsant n paak, ki boon kpaasir, ki bia tan kpin, ŋaan li daa ŋantaa daar ki n saa fiir kuun ni.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Li yoo ki Jeems nan Jɔɔnn, binba din tee Sebedii waas na, baar Yiisa boor ki tan yetɔ a “Wanntɔɔ, ti loon ki a tun siare ki turit.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Ki u boib a “I loon ki n tun bee ki turini?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Ki bi jiin a “Yoo nba ki a tan saa di a naan nan baakir na, a tan ŋaan ki ti yenɔ n kar a niidiitu po, ki lɔɔ mun n kar a niigaŋ po.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Ki u jiin betib a “I ki mi yaa mei linba po. I saa fit jii jik-kpiatir nba ki n yaa n jii nawa-a? koo i saa fit di biak nan maa saa di biaŋinba nawa-a?”
38 Jesus respondeu:
39 Ki bi jiin a “Ti saa fita.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Ŋaan li ki tee min kaa saa gann wunba tan saa kar n niidiitu po nan n niigaŋ po. Yennu-e gann binba tan saa kar li kinkaanii paak.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Ki Yiisa poorpoweiteleeb piik na nba gbat nna yoo nba, ki bi wutoa doo Jeems nan Jɔɔnn paak.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Ki Yiisa yiin bi kura ki lakimm u boor, ki betib a, “I mɔŋ mi nan binba yi bi mɔŋ tingbouŋ na yudamm na dont bi mɔŋe; ki nijaana mun bia dia bi niib nan ninmɔnn;
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 ŋaan yimm ŋarin, li daa tee nna i sinsuuk ni. I sɔɔ-i loon wun teen nijaann, see ki u teen u mɔŋ sɔɔ kura yommik;
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 ki wunba mun loon wun teen yudaanɔ, see ki u teen sɔɔ kura daabir;
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 kimaan min nisaarik Bik ki baar a niib n tun turin kaa, ŋaan n baar maa n tun ki tur niibe, ki bia kpo a niib bonchiann n la tinnu.”
45 Porque até o
46 Tɔn, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb baar Jeriko, ki tan nyi, ki ŋamm nan niib bonchiann tɔk; ki jɔɔnsɔɔ be ki tee miatɔ, ki kar sɔnjokpiŋ, ki u sann tee Bartimeus, wunba tee Timeus bija na.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Waa tan gbat a Yiisa nba tee Nasaref nirɔ na be yoo nba, ki u yikin sanpaapowa a “Yiisa, Defid yaaboonn, tinimin ninbaauk.”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ki niib na bonchiann tian u paak a wun ŋmin. Ŋaan ki u bia ŋamm yikin sanpaapowa a “Defid yaaboonn, tinimin ninbaauk.”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Ki Yiisa set ki yet a “Yiintɔ na man.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ŋanne ki jɔɔŋ maŋ liat u liatir ki bir, ŋaan fiir set, ki baar Yiisa boor. Ki Yiisa boiɔ a “A loon ki n tun bee ki turani?”
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Ki u jiin a “Chanbaa, n loon ki a nyɔɔnt n ninbinae.”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Ki Yiisa betɔ a “Tɔn, ii saa. Faa teenin yada nae te ki a nyɔɔnt.”
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.