Lucas 7
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Yiisa nba din wann niib bont na kur ki gbenn yoo nba, ki u ji gar saan Kapenaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ki Rom tiŋ kunkɔnkɔnna yudaansɔɔ be leŋ ki mɔk u daabilonkak, ki yiaru soorɔ, ki u per kuuma.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Li yoo maŋ ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ na gbat Yiisa po, ki tun Juu teeb saakab u boor, a bin saan ki saa barimɔ ki wun baar ki tan te ki u daabir na n la laafia.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ki bi saan Yiisa boor ki saa barimɔ bonchiann ki yetɔ a, “Jɔɔ maŋ jaŋ nan fan sommɔwa,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 kimaan u loon ti niib. U bia maa Yenjiantu diiuk ki turita gbaa.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ŋanne ki Yiisa weib saan. Waa saa per ŋaak maŋ yoo nba, ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ maŋ tun u yɔɔsnba ki betib a bin yet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, daa bakint a mɔŋ ki baati, kimaan n ki ŋan nan fan baar kɔɔ n ŋaak ni.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 N bia ki ŋan nan ki n nakin a boori. Ŋaan pakin mɔbonne, ki n daabir n la laafia,
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 kimaan n mɔk binba garin ki yenin, ki n mun dia kunkɔnkɔnna ki yemm, ki fit tian yenɔ paak a ‘Baat,’ ki u baat; ki tian lɔɔ paak a ‘Saant,’ ki u saa; ki bia te ki n daabir tuun maa loon biaŋinba.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Yiisa nba din gbat linba na, ki li yaar litɔ, ki u jiant ki got nibur nba waa u poorpo na ki betib a “N beerie, n daa ki mi la sɔɔ ki u teenin yada na booru, yimm Israel teeb booru ni gbaa.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Li yoo maŋe ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ maŋ yɔɔsnba na ŋmat saan u ŋaak ni, ki saa baar sɔɔ daabir maŋ la laafiawa.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Li poor po ki Yiisa saa doo nba ki bi yi Neenn na, ki u poorpoweiteeb nan nibur waau.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Waa din saa baar doo maŋ tammɔb ni yoo nba, ki u la ki niib bonchiann nyii doo maŋ ni ki jii kuun a bin saan pii. Kpeemmɔ maŋ naa din tee pakɔɔke; ŋɔɔe tee u bijayemmir.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Yiisa nba la pakɔɔk na, ki ninbaauk soorɔ, ki u yetɔ a “Daa mɔ,”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 ŋaan saan sii kuun na liaŋ, ki binba jiiu na set. Ki Yiisa yet a “Naasimɔ, fiit.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ki kpeemmɔ maŋ manfoor jen, ki u fiir kar, ki piin piak. Ki Yiisa jiiu ki kubin u naa.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ki jaŋmaanii ji soor niib nba be leŋ na kur, ki bi dont Yennu sann. Bi din yeen leeb a “Yennu sɔkiniijaann be ti sinsuuk ni. Yennu-e sik a wun somm u niib.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yiisa labaar na din yat Judea yent nan digbankpinii nba kpia leŋ maŋ kur.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Li poorpoe ki Jɔɔnn nba wuur niib Yennu nyunwuru na poorpoweiteeb din saan ki saa betɔ li labaar kur; ki u tan yiin u poorpoweiteeb banlee,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ki tumm Yiisa boor, a bin saa boiɔ a “Fine tee wunba yaa wun tan baar na, koo tii daa kii guu sɔɔ?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ki bi din saan Yiisa peŋ ki saa betɔ a “Jɔɔnn nba wuur niib Yennu nyunwuru nae tunt a peŋ a ti tan boia ki laan fine tee wunba yaa wun tan baar na koo tii daa kii guu sɔɔ?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Li yoo maŋe ki Yiisa din te ki baatib nan baatpaaruk damm bonchiann la laafia, ki u bia nyinn narinbiit siab ni, ki nyɔɔnt jɔɔnii bonchiann.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ki u ji bet Jɔɔnn toomii na a, “Ii ŋmat man ki saa bet Jɔɔnn linba ki i la ki bia gbat na; a i la ki jɔɔnii nyɔɔntir, ki wɔbii taa naatir ki bi somm, ki gbaata ŋaat gbent, ki tuukpaa ji gbia, ki kpeemm fi kuun ni, ki talasdamm gbiintir barŋanii na mɔɔntii.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Parpeenn be wunba ki birisin na paak.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Jɔɔnn toomiinba na nba din ŋmat na poorpoe ki Yiisa ji piin ki boi niib buboit ki jiin Jɔɔnn maŋ po a “Yaa daan saan Jɔɔnn peŋ muuk ni na, i daan dukii a i saa la bee? I daan mi a i saa la muuk nba ki wouŋ damm nae-e?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 I mantik jia daan saan a i saa la bee? Nirɔ ki u lia taŋanti-i? Niib nba lia taŋant ki be bi yamani na be kpanbara ŋei nie.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Tɔn, wantin man nibooru nba ki i daan saan muuk na ni a i saa la. I daan dukii a i saa la Yennu sɔkiniie-e? Barmɔniie ki n beeri na, Jɔɔnn ŋarin gar sɔkiniiwa.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 U poe ki li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘N saa tun n toomu ki wun liit a tɔɔnn, ki ŋamm a baaru sɔnu.’ ”
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ki Yiisa bia yetib a “N beerie, bi daa ki mi mar sɔɔ ki u chee Jɔɔnn-i, ŋaan wunba joont tarik Yennu naan ni chee Jɔɔnn.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ki niib kur nan lampogaarteeb din sak a Yennu ŋan, kimaan bi din gbat Jɔɔnn mɔɔntii, ki te ki u wurib Yennu nyunwuru,
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 ŋaan ki Farisiinba nan sennu wannteeb na ki gaar linba ki Yennu lor turib na, kimaan bi din ki sak Jɔɔnn n wurib Yennu nyunwuru.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ki Yiisa bia yetib a “Yimm mɔtana nigbouŋ na, n saa bikini nan bee na? N mi i taan tee niboorbee na?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 I naan nan waas nba tuu tikir kar daak ni ki tian leeb paak nae a ‘Ti peeb yerii ki teeni, ŋaan ki i ki waa. Ti mɔ kpemɔnii ki teeni, ŋaan ki i ki fabini.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Yimm mɔtana nigbouŋ na naan waas maŋe, kimaan Jɔɔnn din baar ki ki di jemɔnti, ki bia ki nyu daami, ki i yaa u waate;
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 ki min nisaarik Bik mun tan baar ki di ki nyu, ki i bia yaa ‘Gotir man, u tee podaanɔ nan danyuuruko; ki bia tee lampogaarteeb nan biitdamm yɔɔk.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Tɔn, binba gaar Yennu bannu nae want nan bannu maŋ tee barmɔnii.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Farisiisɔɔ din be, ki tan yiin Yiisa a wun baar ki di jeet u ŋaak ni; ki Yiisa saan jɔɔ maŋ ŋaak, ki bi saa lakin kar ki dii.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Poosɔɔ mun din be doo maŋ ni ki tee bonchonchonn. Waa tan gbat a Yiisa di jeet ŋaak maŋ ni na, ki u baar nan salenŋann nba gbee nan tulaarii,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 ki din set Yiisa poor po, u taapant boor, ŋaan mɔ; ki u ninnyuut baa Yiisa taapant paak ki tan matik; ki u jii u yut ki fiar Yiisa taapant, ki mɔɔtir u taapant maŋ, ki tan but tulaarii na li paak.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ki Farisii nirɔ nba yiin Yiisa na nba la linba na, ki u dukin u par ni a “Jɔɔ na-i tee Yennu sɔkiniie nan barmɔnii, u bo saa bann poo nba siinɔ na nba tee wunbawa. U bo saa bann nan u tee biitdaanɔe.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ŋanne ki Yiisa yet Farisii maŋ a “Simonn, n mɔk mɔbonsiar ki yaa n beta.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ki Yiisa yetɔ a “Jab banlee din be ki mɔk lik-kpentitɔɔ pann. Yenɔ din mɔk u pann salimpeena kobii ŋanŋmu, ki lɔɔ na mun mɔk u pann salimpeena piinŋmu.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Bi banlee maŋ sɔɔ din ki fit pa. Ŋanne ki u chab bi kura a bii saa. Tɔn, a dukii nan ŋmee mantik sii loon lik-kpentitɔɔ maŋi?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ki Simonn jiin a, “N dukin nan li sii tee wunba pann yab ki u chabɔ nae.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 ki din jiant got poo na, ŋaan bet Simonn a, “A la poo na-a? N kɔɔ a ŋaak nna, ki a ki turin nyun ki n wuur n taapant, ŋaan poo na ŋarin wuur n taapant nan u ninnyuut, ki bia jii u yut ki fiarin.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Fin ŋarin ki mɔɔt n tankpinii, ŋaan ŋɔɔ ŋarin ki nyik n taapantmɔɔtu, maa baar yoo nbawa nan mɔtana.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 A bia ki sɔɔr n yut kpami, ŋaan poo maŋ bia jii tulaarii ki sɔɔr n taapanta.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 N beerae, n nyik u biit nba yab ki chabɔwa, li paake ki u mantik loonin. Ŋaan wunba ki n nyik chab u biit waaminna, u mun loonin waaminnae.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ŋanne Yiisa jiant ki yet poo na a “N nyik a biit ki chabawa.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ki niib nba kar ki di na ji piin boi bi leeb a “Wuya, ŋmapoe saa fit nyik chab nirɔ biiti?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ki Yiisa bet poo na a, “Faa teenin yada na, a la tinnuwa. Li paak, ii saa nan parmaasir.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.