Lucas 7
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Yiisa nba din wann niib bont na kur ki gbenn yoo nba, ki u ji gar saan Kapenaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ki Rom tiŋ kunkɔnkɔnna yudaansɔɔ be leŋ ki mɔk u daabilonkak, ki yiaru soorɔ, ki u per kuuma.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Li yoo maŋ ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ na gbat Yiisa po, ki tun Juu teeb saakab u boor, a bin saan ki saa barimɔ ki wun baar ki tan te ki u daabir na n la laafia.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ki bi saan Yiisa boor ki saa barimɔ bonchiann ki yetɔ a, “Jɔɔ maŋ jaŋ nan fan sommɔwa,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kimaan u loon ti niib. U bia maa Yenjiantu diiuk ki turita gbaa.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ŋanne ki Yiisa weib saan. Waa saa per ŋaak maŋ yoo nba, ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ maŋ tun u yɔɔsnba ki betib a bin yet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, daa bakint a mɔŋ ki baati, kimaan n ki ŋan nan fan baar kɔɔ n ŋaak ni.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 N bia ki ŋan nan ki n nakin a boori. Ŋaan pakin mɔbonne, ki n daabir n la laafia,
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 kimaan n mɔk binba garin ki yenin, ki n mun dia kunkɔnkɔnna ki yemm, ki fit tian yenɔ paak a ‘Baat,’ ki u baat; ki tian lɔɔ paak a ‘Saant,’ ki u saa; ki bia te ki n daabir tuun maa loon biaŋinba.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yiisa nba din gbat linba na, ki li yaar litɔ, ki u jiant ki got nibur nba waa u poorpo na ki betib a “N beerie, n daa ki mi la sɔɔ ki u teenin yada na booru, yimm Israel teeb booru ni gbaa.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Li yoo maŋe ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ maŋ yɔɔsnba na ŋmat saan u ŋaak ni, ki saa baar sɔɔ daabir maŋ la laafiawa.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Li poor po ki Yiisa saa doo nba ki bi yi Neenn na, ki u poorpoweiteeb nan nibur waau.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Waa din saa baar doo maŋ tammɔb ni yoo nba, ki u la ki niib bonchiann nyii doo maŋ ni ki jii kuun a bin saan pii. Kpeemmɔ maŋ naa din tee pakɔɔke; ŋɔɔe tee u bijayemmir.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Yiisa nba la pakɔɔk na, ki ninbaauk soorɔ, ki u yetɔ a “Daa mɔ,”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 ŋaan saan sii kuun na liaŋ, ki binba jiiu na set. Ki Yiisa yet a “Naasimɔ, fiit.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ki kpeemmɔ maŋ manfoor jen, ki u fiir kar, ki piin piak. Ki Yiisa jiiu ki kubin u naa.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ki jaŋmaanii ji soor niib nba be leŋ na kur, ki bi dont Yennu sann. Bi din yeen leeb a “Yennu sɔkiniijaann be ti sinsuuk ni. Yennu-e sik a wun somm u niib.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Yiisa labaar na din yat Judea yent nan digbankpinii nba kpia leŋ maŋ kur.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Li poorpoe ki Jɔɔnn nba wuur niib Yennu nyunwuru na poorpoweiteeb din saan ki saa betɔ li labaar kur; ki u tan yiin u poorpoweiteeb banlee,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ki tumm Yiisa boor, a bin saa boiɔ a “Fine tee wunba yaa wun tan baar na, koo tii daa kii guu sɔɔ?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ki bi din saan Yiisa peŋ ki saa betɔ a “Jɔɔnn nba wuur niib Yennu nyunwuru nae tunt a peŋ a ti tan boia ki laan fine tee wunba yaa wun tan baar na koo tii daa kii guu sɔɔ?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Li yoo maŋe ki Yiisa din te ki baatib nan baatpaaruk damm bonchiann la laafia, ki u bia nyinn narinbiit siab ni, ki nyɔɔnt jɔɔnii bonchiann.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ki u ji bet Jɔɔnn toomii na a, “Ii ŋmat man ki saa bet Jɔɔnn linba ki i la ki bia gbat na; a i la ki jɔɔnii nyɔɔntir, ki wɔbii taa naatir ki bi somm, ki gbaata ŋaat gbent, ki tuukpaa ji gbia, ki kpeemm fi kuun ni, ki talasdamm gbiintir barŋanii na mɔɔntii.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Parpeenn be wunba ki birisin na paak.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Jɔɔnn toomiinba na nba din ŋmat na poorpoe ki Yiisa ji piin ki boi niib buboit ki jiin Jɔɔnn maŋ po a “Yaa daan saan Jɔɔnn peŋ muuk ni na, i daan dukii a i saa la bee? I daan mi a i saa la muuk nba ki wouŋ damm nae-e?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 I mantik jia daan saan a i saa la bee? Nirɔ ki u lia taŋanti-i? Niib nba lia taŋant ki be bi yamani na be kpanbara ŋei nie.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Tɔn, wantin man nibooru nba ki i daan saan muuk na ni a i saa la. I daan dukii a i saa la Yennu sɔkiniie-e? Barmɔniie ki n beeri na, Jɔɔnn ŋarin gar sɔkiniiwa.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 U poe ki li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘N saa tun n toomu ki wun liit a tɔɔnn, ki ŋamm a baaru sɔnu.’ ”
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ki Yiisa bia yetib a “N beerie, bi daa ki mi mar sɔɔ ki u chee Jɔɔnn-i, ŋaan wunba joont tarik Yennu naan ni chee Jɔɔnn.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ki niib kur nan lampogaarteeb din sak a Yennu ŋan, kimaan bi din gbat Jɔɔnn mɔɔntii, ki te ki u wurib Yennu nyunwuru,
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 ŋaan ki Farisiinba nan sennu wannteeb na ki gaar linba ki Yennu lor turib na, kimaan bi din ki sak Jɔɔnn n wurib Yennu nyunwuru.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ki Yiisa bia yetib a “Yimm mɔtana nigbouŋ na, n saa bikini nan bee na? N mi i taan tee niboorbee na?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 I naan nan waas nba tuu tikir kar daak ni ki tian leeb paak nae a ‘Ti peeb yerii ki teeni, ŋaan ki i ki waa. Ti mɔ kpemɔnii ki teeni, ŋaan ki i ki fabini.’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Yimm mɔtana nigbouŋ na naan waas maŋe, kimaan Jɔɔnn din baar ki ki di jemɔnti, ki bia ki nyu daami, ki i yaa u waate;
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 ki min nisaarik Bik mun tan baar ki di ki nyu, ki i bia yaa ‘Gotir man, u tee podaanɔ nan danyuuruko; ki bia tee lampogaarteeb nan biitdamm yɔɔk.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Tɔn, binba gaar Yennu bannu nae want nan bannu maŋ tee barmɔnii.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisiisɔɔ din be, ki tan yiin Yiisa a wun baar ki di jeet u ŋaak ni; ki Yiisa saan jɔɔ maŋ ŋaak, ki bi saa lakin kar ki dii.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Poosɔɔ mun din be doo maŋ ni ki tee bonchonchonn. Waa tan gbat a Yiisa di jeet ŋaak maŋ ni na, ki u baar nan salenŋann nba gbee nan tulaarii,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 ki din set Yiisa poor po, u taapant boor, ŋaan mɔ; ki u ninnyuut baa Yiisa taapant paak ki tan matik; ki u jii u yut ki fiar Yiisa taapant, ki mɔɔtir u taapant maŋ, ki tan but tulaarii na li paak.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ki Farisii nirɔ nba yiin Yiisa na nba la linba na, ki u dukin u par ni a “Jɔɔ na-i tee Yennu sɔkiniie nan barmɔnii, u bo saa bann poo nba siinɔ na nba tee wunbawa. U bo saa bann nan u tee biitdaanɔe.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ŋanne ki Yiisa yet Farisii maŋ a “Simonn, n mɔk mɔbonsiar ki yaa n beta.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ki Yiisa yetɔ a “Jab banlee din be ki mɔk lik-kpentitɔɔ pann. Yenɔ din mɔk u pann salimpeena kobii ŋanŋmu, ki lɔɔ na mun mɔk u pann salimpeena piinŋmu.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Bi banlee maŋ sɔɔ din ki fit pa. Ŋanne ki u chab bi kura a bii saa. Tɔn, a dukii nan ŋmee mantik sii loon lik-kpentitɔɔ maŋi?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ki Simonn jiin a, “N dukin nan li sii tee wunba pann yab ki u chabɔ nae.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 ki din jiant got poo na, ŋaan bet Simonn a, “A la poo na-a? N kɔɔ a ŋaak nna, ki a ki turin nyun ki n wuur n taapant, ŋaan poo na ŋarin wuur n taapant nan u ninnyuut, ki bia jii u yut ki fiarin.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Fin ŋarin ki mɔɔt n tankpinii, ŋaan ŋɔɔ ŋarin ki nyik n taapantmɔɔtu, maa baar yoo nbawa nan mɔtana.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 A bia ki sɔɔr n yut kpami, ŋaan poo maŋ bia jii tulaarii ki sɔɔr n taapanta.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 N beerae, n nyik u biit nba yab ki chabɔwa, li paake ki u mantik loonin. Ŋaan wunba ki n nyik chab u biit waaminna, u mun loonin waaminnae.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ŋanne Yiisa jiant ki yet poo na a “N nyik a biit ki chabawa.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ki niib nba kar ki di na ji piin boi bi leeb a “Wuya, ŋmapoe saa fit nyik chab nirɔ biiti?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Ki Yiisa bet poo na a, “Faa teenin yada na, a la tinnuwa. Li paak, ii saa nan parmaasir.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.