Lucas 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Li yoo na ki Yiisa nyii Jɔɔdann mɔkir po, ki gbee nan Yennu Seyeeŋ, ki Seyeeŋ maŋ te ki u kɔɔ muuk ni,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 ki be leŋ daa piinna, ki Sintaanii jammɔ. Ki u ki dii siar daa maŋ ni; ki kon ji din tan soorɔ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Ki Sintaanii yetɔ a, “Li-i tee ki a set tee Yennu Bijaie, fan yet tann na ki lin kpant jeet.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Ki Yiisa yetɔ a, “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘Jeet kuukɔɔ kaa te ki nirɔ be.’ ”
4 Jesus respondeu:
5 Li poorpoe ki Sintaanii ji jiiu ki doo nanɔ sanpaapo, ki saa wannɔ tingbouŋ na yent kur yiama,
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 — ausente —
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Ki Yiisa betɔ a, “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘Nirɔ-ii jiantir u Yomdaanɔ Yennu kuukɔɔe, kii bia kii waa ŋɔɔ kuukɔɔ.’ ”
8 Jesus respondeu:
9 Ŋanne ki Sintaanii bia jiiu ki saan nanɔ Jerusalem, ki saa doo nanɔ Yenjiantu ŋasaakak mɔpin-yerik paak, ŋaan betɔ a, “Li-i tee ki a set tee Yennu Bijaie, fan yukir ki sik,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 kimaan li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘U saa te ki u malakanba-ii guua fanu.’
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Li bia sɔb a, ‘Bi sii dia-a nan bi nii ki a taar kan gbiat tann gbaa.’ ”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Ki Yiisa yetɔ a, “Yennu gbouŋ bia yet a, ‘Sɔɔ daa bikii u Yomdaanɔ Yennu.’ ”
12 Então Jesus respondeu:
13 Sintaanii nba jamm Yiisa ki tan goo na, ki u daa nyikɔ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Yiisa din gbee nan Yennu Seyeeŋ paŋ, ki tan ŋmat saan Galilii. Ki bi mɔɔnt u labaar ki li yat tiŋ maŋ kur po.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 U din wantib Yennu maan, bi Yenjiantu diit ni; ki niib kur piakɔ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Li poorpoe ki Yiisa din saan Nasaref, siaminba ki u din tan ŋmant nirɔ na. Ki foon daar ki u tan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni, nan waa poŋ din tuu kɔɔ biaŋinba na, ki tan fiir a wun karin Yennu gbouŋ.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Ki bi jii gbouŋ nba ki Yennu sɔkinii Aisaya din sɔb na ki turɔ; ki u pint gbouŋ na ki la siaminba ki li sɔb a:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Yennu Seek be n ni,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 ki bia mɔɔnt a li jaŋ nan Yennu n tinn u niiba.”
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Yiisa nba karin gbenn yoo nba, ki u pin gbouŋ na ki jiin tur Yenjiantu diiuk toontunnɔ, ŋaan kar. Ki niib kur nba be diiuk na ni ji goriiɔ.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Ki u piin piak ki teemm a, “Maan nba ki n karin Yennu gbouŋ ni na, li teen barmɔnii dinna, laa baa i tuba ni na.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ki bi kur ji piakɔ; ki li bakitib nan mamamm nba ki u pak na, ki bi ji boi bi leeb a, “Joosef bija na kaa na-a?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Li yoo na ki u betib a, “N kan biris nan i tan saa betin barjouk nae a, ‘Fin tebtɔɔ, tebin a mɔŋ mɔŋ,’ ki bia tan saa betin a n tun bakitnauŋ toonjaana n mɔŋ doo ni, nan biaŋinba ki i gbat ki n tun Kapenaum na.
23 Então Jesus disse:
24 Barmɔniie ki n beeri na, niib kan gaar Yennu sɔkinii u mɔŋ mɔŋ doo ni.
24 E continuou:
25 Barmɔniie, pakɔi bonchiann din be Israel tiŋ ni, yoo nba ki Elaija daa din be na. Yoo maŋ ni, saak din ki baa bina ŋantaa nan ŋmaarii ŋanloob, ki kon din tan baa bonchiann tiŋ maŋ kur po,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 ŋaan Yennu din ki tun Elaija sɔɔ boor faba tiŋ maŋ ni; u din tumɔ pakɔɔk nba din be Sarefaf doo nba be Sidonn tiŋ ni na boore.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Yoo nba ki Elaisa daa din be na, gbaata bonchiann din be Israel tiŋ ni, ŋaan bi sɔɔ din ki la laafia tiŋ maŋ ni; Naamann nba din tee Siria jɔɔ na, ŋɔɔ kuukɔɔe din la laafia.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ki niib kur nba be Yenjiantu diiuk maŋ ni nba gbat Yiisa maan maŋ na, ki bi ji donn wutoa u paak,
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 ki fiir ber nyinnɔ doo na ni, ki saa nanɔ kunkonn nba ki bi maa bi doo na kpiŋ, a bin lu-u baauk ni,
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 ŋaan ki u buut bi ni ki yaat.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Li poorpo ki Yiisa sik Kapenaum nba be Galilii yent ni na. Foon daar ki u kɔɔ Yenjiantu diiuk ni ki want niib Yennu maan;
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 ki u wannu maŋ bakitib bonchiann, kimaan u maan na din mɔk paŋ.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ki jasɔɔ nba ki narinbiiuk be u ni na din be Yenjiantu diiuk na ni ki tian sanpaapo a
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Fin Yiisa nba tee Nasaref nirɔ na, timm nan fin, nlee mantiki? A baar a a tan biirite-e? N mi faa tee wunba; a tee Yennu popeendaanɔ nae.”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Ki Yiisa yakii nan narinbiiuk maŋ a, “Ŋminin fuut, ŋaan nyi jɔɔ na ni.” Ki narinbiiuk na lu jɔɔ na tiŋ ni, bi sinsuuk ni, ŋaan nyii u ni; waa lek lu-u tiŋ ni na, ŋaan u ki paanɔ daŋi.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ki li teen sɔɔ kur yaarlituk, ki bi boi bi leeb a “Mɔbonboor-bee na? U mɔk yiikoo nan paŋ ki teen narinbiit mɔb, ki bi nyi niib ni.”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Li paak, ki bi din mɔɔnt Yiisa sann tiŋ maŋ kur po.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Li yoo na ki Yiisa nyii Yenjiantu diiuk na ni ki saan Simonn ŋaak, ki saa la Simonn dianpook yiar yiaru nba paar, ki bi fabin tur Yiisa ki jiin poo na po.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ki Yiisa baar ki set waa dɔɔ siaminba na, ŋaan tur yiaru na mɔb, ki li gbenn; ki poo na fiir yiama ki teemm saauŋ.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Yonnu nba tan baa yoo nba, ki binba kur mɔk baatib bi ŋei ni na jiib ki baar namm Yiisa boor; ki bi yiar yiarbooru booru. Ki u yii yii u nii baatib na kur paak ki te ki bi la laafia.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 U bia din te ki narinbiit nyii niib bonchiann ni. Baa nyi yoo nba, ki bi tian sanpaapo a, “A tee Yennu Bijae.” Ŋaan ki u din ki sak ki bi pak jikii, kimaan bi mi nan u tee Yennu Niganntɔɔ Masia-e.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Laa din yent ki Yiisa nyii doo na ni ki saan muuk ni; ki niib na din tan lin loonɔ ki saa lau. Baa lau yoo nba, ki bi ji gɔɔrɔ a u daa yaatir ŋaan nyikitibi.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ki u betib a “See ki n saan digbanlia biak kii sakii mɔɔntir barŋanii nba jiin Yennu naan po, kimaan li paake ki Yennu tumin.”
43 Mas Jesus disse:
44 Ŋanne ki u lin Judea digbana ki kɔɔ Yenjiantu diit ni ki want niib barii maŋ.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.