Lucas 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Li yoo na ki Yiisa nyii Jɔɔdann mɔkir po, ki gbee nan Yennu Seyeeŋ, ki Seyeeŋ maŋ te ki u kɔɔ muuk ni,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 ki be leŋ daa piinna, ki Sintaanii jammɔ. Ki u ki dii siar daa maŋ ni; ki kon ji din tan soorɔ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ki Sintaanii yetɔ a, “Li-i tee ki a set tee Yennu Bijaie, fan yet tann na ki lin kpant jeet.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Ki Yiisa yetɔ a, “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘Jeet kuukɔɔ kaa te ki nirɔ be.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Li poorpoe ki Sintaanii ji jiiu ki doo nanɔ sanpaapo, ki saa wannɔ tingbouŋ na yent kur yiama,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Ki Yiisa betɔ a, “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘Nirɔ-ii jiantir u Yomdaanɔ Yennu kuukɔɔe, kii bia kii waa ŋɔɔ kuukɔɔ.’ ”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Ŋanne ki Sintaanii bia jiiu ki saan nanɔ Jerusalem, ki saa doo nanɔ Yenjiantu ŋasaakak mɔpin-yerik paak, ŋaan betɔ a, “Li-i tee ki a set tee Yennu Bijaie, fan yukir ki sik,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 kimaan li sɔb Yennu gbouŋ ni a, ‘U saa te ki u malakanba-ii guua fanu.’
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Li bia sɔb a, ‘Bi sii dia-a nan bi nii ki a taar kan gbiat tann gbaa.’ ”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Ki Yiisa yetɔ a, “Yennu gbouŋ bia yet a, ‘Sɔɔ daa bikii u Yomdaanɔ Yennu.’ ”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Sintaanii nba jamm Yiisa ki tan goo na, ki u daa nyikɔ.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Yiisa din gbee nan Yennu Seyeeŋ paŋ, ki tan ŋmat saan Galilii. Ki bi mɔɔnt u labaar ki li yat tiŋ maŋ kur po.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 U din wantib Yennu maan, bi Yenjiantu diit ni; ki niib kur piakɔ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Li poorpoe ki Yiisa din saan Nasaref, siaminba ki u din tan ŋmant nirɔ na. Ki foon daar ki u tan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni, nan waa poŋ din tuu kɔɔ biaŋinba na, ki tan fiir a wun karin Yennu gbouŋ.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ki bi jii gbouŋ nba ki Yennu sɔkinii Aisaya din sɔb na ki turɔ; ki u pint gbouŋ na ki la siaminba ki li sɔb a:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Yennu Seek be n ni,
18 “O Espírito do Senhor
19 ki bia mɔɔnt a li jaŋ nan Yennu n tinn u niiba.”
19 e proclamar o ano aceitável
20 Yiisa nba karin gbenn yoo nba, ki u pin gbouŋ na ki jiin tur Yenjiantu diiuk toontunnɔ, ŋaan kar. Ki niib kur nba be diiuk na ni ji goriiɔ.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Ki u piin piak ki teemm a, “Maan nba ki n karin Yennu gbouŋ ni na, li teen barmɔnii dinna, laa baa i tuba ni na.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Ki bi kur ji piakɔ; ki li bakitib nan mamamm nba ki u pak na, ki bi ji boi bi leeb a, “Joosef bija na kaa na-a?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Li yoo na ki u betib a, “N kan biris nan i tan saa betin barjouk nae a, ‘Fin tebtɔɔ, tebin a mɔŋ mɔŋ,’ ki bia tan saa betin a n tun bakitnauŋ toonjaana n mɔŋ doo ni, nan biaŋinba ki i gbat ki n tun Kapenaum na.
23 Então Jesus disse:
24 Barmɔniie ki n beeri na, niib kan gaar Yennu sɔkinii u mɔŋ mɔŋ doo ni.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Barmɔniie, pakɔi bonchiann din be Israel tiŋ ni, yoo nba ki Elaija daa din be na. Yoo maŋ ni, saak din ki baa bina ŋantaa nan ŋmaarii ŋanloob, ki kon din tan baa bonchiann tiŋ maŋ kur po,
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 ŋaan Yennu din ki tun Elaija sɔɔ boor faba tiŋ maŋ ni; u din tumɔ pakɔɔk nba din be Sarefaf doo nba be Sidonn tiŋ ni na boore.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Yoo nba ki Elaisa daa din be na, gbaata bonchiann din be Israel tiŋ ni, ŋaan bi sɔɔ din ki la laafia tiŋ maŋ ni; Naamann nba din tee Siria jɔɔ na, ŋɔɔ kuukɔɔe din la laafia.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Ki niib kur nba be Yenjiantu diiuk maŋ ni nba gbat Yiisa maan maŋ na, ki bi ji donn wutoa u paak,
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 ki fiir ber nyinnɔ doo na ni, ki saa nanɔ kunkonn nba ki bi maa bi doo na kpiŋ, a bin lu-u baauk ni,
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 ŋaan ki u buut bi ni ki yaat.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Li poorpo ki Yiisa sik Kapenaum nba be Galilii yent ni na. Foon daar ki u kɔɔ Yenjiantu diiuk ni ki want niib Yennu maan;
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 ki u wannu maŋ bakitib bonchiann, kimaan u maan na din mɔk paŋ.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ki jasɔɔ nba ki narinbiiuk be u ni na din be Yenjiantu diiuk na ni ki tian sanpaapo a
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Fin Yiisa nba tee Nasaref nirɔ na, timm nan fin, nlee mantiki? A baar a a tan biirite-e? N mi faa tee wunba; a tee Yennu popeendaanɔ nae.”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Ki Yiisa yakii nan narinbiiuk maŋ a, “Ŋminin fuut, ŋaan nyi jɔɔ na ni.” Ki narinbiiuk na lu jɔɔ na tiŋ ni, bi sinsuuk ni, ŋaan nyii u ni; waa lek lu-u tiŋ ni na, ŋaan u ki paanɔ daŋi.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ki li teen sɔɔ kur yaarlituk, ki bi boi bi leeb a “Mɔbonboor-bee na? U mɔk yiikoo nan paŋ ki teen narinbiit mɔb, ki bi nyi niib ni.”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Li paak, ki bi din mɔɔnt Yiisa sann tiŋ maŋ kur po.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Li yoo na ki Yiisa nyii Yenjiantu diiuk na ni ki saan Simonn ŋaak, ki saa la Simonn dianpook yiar yiaru nba paar, ki bi fabin tur Yiisa ki jiin poo na po.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Ki Yiisa baar ki set waa dɔɔ siaminba na, ŋaan tur yiaru na mɔb, ki li gbenn; ki poo na fiir yiama ki teemm saauŋ.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Yonnu nba tan baa yoo nba, ki binba kur mɔk baatib bi ŋei ni na jiib ki baar namm Yiisa boor; ki bi yiar yiarbooru booru. Ki u yii yii u nii baatib na kur paak ki te ki bi la laafia.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 U bia din te ki narinbiit nyii niib bonchiann ni. Baa nyi yoo nba, ki bi tian sanpaapo a, “A tee Yennu Bijae.” Ŋaan ki u din ki sak ki bi pak jikii, kimaan bi mi nan u tee Yennu Niganntɔɔ Masia-e.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Laa din yent ki Yiisa nyii doo na ni ki saan muuk ni; ki niib na din tan lin loonɔ ki saa lau. Baa lau yoo nba, ki bi ji gɔɔrɔ a u daa yaatir ŋaan nyikitibi.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Ki u betib a “See ki n saan digbanlia biak kii sakii mɔɔntir barŋanii nba jiin Yennu naan po, kimaan li paake ki Yennu tumin.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ŋanne ki u lin Judea digbana ki kɔɔ Yenjiantu diit ni ki want niib barii maŋ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.