Lucas 23

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋanne ki niib na kura fiir jii Yiisa ki saan nanɔ Pailat boor.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Leŋe ki bi ji din piin ki want u biit ki yeen a “Ti la nirɔ na ki u biir ti niib ki yaa bi daa pa lampo ki teen Kpanbar Siisa, ki yeen a ŋɔɔe tee Yennu Niganntɔɔ Masia, ki bia tee kpanbar.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Ki Pailat boiɔ a “Fine tee Juu teeb kpanbar na-a?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ki Pailat yet mannteeb yudamm nan nibur na a, “N ki la jɔɔ na biit-i.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ki niib na bia yakii nan Pailat ki yeen a “U want niib wannu nba te ki bi fiir jirjir. U din piin ki want Galilii niibe ki tan saan Judea doi ni kura, nan waa tan baar nna na.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Pailat nba gbat nna na ki u boib a “Jɔɔ na tee Galilii nirɔe-e?”
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Waa bann nan Yiisa nyii Galilii yent nba ki Bat Herod yen na, ki u ŋaan ki bi saan nanɔ Herod boor, kimaan ŋɔɔ Herod mun din be Jerusalem li yoo.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Herod poŋ din tuu gbia Yiisa po, ki loon wun lau ki li yukira. Waa din tan la Yiisa yoo nba, ki u ji mɔk parpeenn bonchiann, ki loon Yiisa n tun bakitnauŋ toonn ki wun la.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Li paak, ki u boi Yiisa buboit bonchiann; ŋaan ki u ki jiinɔ siari.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Mannteeb yudamm nan sennu wannteeb mun din see leŋ ki piak nan ninmɔnii ki biir Yiisa.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ki Herod nan u kunkɔnkɔnna ji sian Yiisa ki daanɔ nyatuk, ki tan gbabinɔ chinchenŋann ki jiinɔ Pailat boor.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Li daar maŋe ki Pailat nan Herod soor leeb yɔɔs, ŋaan bi din tuu tee dataie.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ki Pailat yiin mannteeb yudamm nan Juu teeb yudamm nan nileeb
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 ki tan yetib a “I baar nan nirɔ na ki yaa u kpann niibe. Gotir, n bu u buut i numm nie, ki ki la u biit nba ki i yaa u tun maŋi.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herod mun bia ki la u biiti. Li paake ki u jiintɔ ki teent na. I lawa-a? Jɔɔ na ki tun bisiat ki li jaŋ nan kuumi.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ŋann amii n saa boou kpaasire, ki ŋaau ki wu saa.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Binn kur, yukitgar tiaru jaamm yoo, Pailat din tuu fabir ki nyinn dansarkɔɔrɔe, ki ŋaan ki wun saan yann.))
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Ki nibur na tian sanpaapo ki yeen a “Kpin jɔɔ na. Nyint Barabas ki ŋaau.”
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 (Barabas mɔyêtuk nba ki u din mɔk doo na ni nan u nikpinu na paake, ki bi din kɔɔnɔ dansarik.)
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Ŋaan ki Pailat bia lek loon wun nyinn Yiisa ki ŋaau, li paak ki u bia ŋamm pak nan nibur na;
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 ki niib na mun bia tian sanpaapo ki jiint Pailat a “Kpaamɔ dapunpunn paak! Kpaamɔ dapunpunn paak!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Ki Pailat boib taar muntaa ni a, “Bee paake? U biit mantik tee lannpoe? N ki la linba ki u tun ki li jaŋ nan kuumi. Ŋann amii, n saa boou kpaasire, ki ŋaau ki wuu saa.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Ŋaan ki niib na bia lek tian tintianii a wun kpaa Yiisa ki tabinɔ dapunpunn paak; ki bi tintianii maŋ tan nyann Pailat.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Ki Pailat ji chab a baa loon biaŋinba na, lin tun nna,
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 ki nyinn jɔɔ nba ki bi loon wun ŋaau na, wunba ki bi din kɔɔnɔ dansarik, kimaan u mɔyêtuk nan u nikpinu paak na, ŋaan chabib Yiisa nan baa loon lin teen biaŋinba maŋ.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Li yoo na ki kunkɔnkɔnna jii Yiisa ki saa nanɔ, ki saa took jasɔɔ ki u sann tee Simonn, wunba din tee Sairene jɔɔ, ki u nyii digbankpiŋ nna ni ki baat Jerusalem; ki bi soorɔ ki jii Yiisa dapunpunn na ki bukinɔ, ki u waa Yiisa poor.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ki nibur waa Yiisa ki bi saa. Bi ni maŋ poosiab din waa ki bui fabin u paak.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Ki Yiisa tan jiant bi paak ki yetib a “Jerusalem poob, i daa bui n paaki, ŋaan kii bui i mɔŋ nan i waas paak.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Gbiintir, yoo baat ki niib tan sii yeen a ‘Pookanmata nba ki mar waas ki mɔɔmm biiri, ŋamme mɔk parpeenn.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Li yoo maŋe ki niib tan sii yeen jɔɔt nan kunkona a ‘Baan ti paak ki piint.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Muu-i di tana, ki dagbira jiki-i?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Ŋanne ki bi ji din jii doyeerteeb banlee ki pukin Yiisa paak a bin kpib.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Baa din baar siaminba ki bi yi Yukpabuk na, leŋe ki bi kpaa Yiisa ki tabinɔ dapunpunn paak, ki bia kpaa doyeerteeb banlee na dapunpuna paak, ki yenɔ be Yiisa diitu po, ki lɔɔ na mun be u gaŋ po.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ki Yiisa yet a, “N Baa Yennu, nyikin chab niib na, kimaan bi ki bann baa tuun linba na paaki.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ki niib na see ki gorii; ŋaan ki Juu teeb yudamm na daanɔ nyatuk ki yeen a “U tuu tint leeb; li-i tee ki u set tee Yennu Niganntɔɔ Masia naie, wun tinn u mɔŋ.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ki kunkɔnkɔnna na bia daanɔ nyatuk, ki tan baar nan damiituk ki teenɔ,
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 ŋaan yaa, “Li-i tee ki a set tee Juu teeb kpanbarie, fan tinn a mɔŋ.”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bi bia din sɔb sɔbinii ki tabin dapunpunn na yur paak, ki li yet a “Juu teeb kpanbare na.”
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Ki doyeerteeb nba taab na yenɔ sukii Yiisa ki yaa, “A ki tee Masia kaa-a? Tint a mɔŋ ŋaan mun tinnit.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Ki lɔɔ na tiau ki yet a “A ki tiin Yennu-u? kimaan fin nan ŋɔɔ be tubdatyennkɔɔ nie na.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Timm ŋarin ŋan nan li tubdatu, kimaan bi jiintit pankpera nba ki ti tuu tuun nae; ŋaan jɔɔ na ŋarin ki tun bisiati,”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 ŋaan bet Yiisa a “Yiisa, yoo nba ki a dii a naan, a tan tiar n po.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ki Yiisa betɔ a “Barmɔniie ki n beera na, dinna, min nan fin sii be Paradais ni.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Li din tee yonsuuk nie, ki yonnu ji dɔkin, ki digbann na kur ji bɔnn mɔkmɔk nan yenlekir, kut muntaa yoo.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Ki chinchenn nba din tuu jɔɔn ki puun Yenjiantu diiuk sinsuuk ni na ji soor bɔkit.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ki Yiisa tan yikin sanpaapo ki yet a “N Baa Yennu, n jikit n seek ki kubint a nuu ni.” U yet nnae ŋaan ji kpo.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ nba la linba teen na, ki u pak Yennu ki yet a “Barmɔniie, jɔɔ na set tee popeendaanɔe.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ki nibur nba lakin leŋ a bin la linba tee na, din la linba tun na, ki ji ŋmat kun nan parbiir ki pakin yura.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Ki u yɔɔsnba kur nan poob nba nyii Galilii nanɔ din be leŋ ki see banfɔkira ŋaan gorii linba tuun.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 — ausente —
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Ki jɔɔ maŋ saan Pailat boor ki saa miarɔ a wun turɔ Yiisa gbanant; ki u chabɔ.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ŋanne ki u saan kpaat gbanant na dapunpunn na paak, ki jiiu pɔbin katiŋ ni, ki piiu kapaauŋ ni, linba ki bi poŋ din jiar tanpiiuk lokir ni na, ki bi din daa ki pii sɔɔ kaauk maŋ ni.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Li din tee daar nba ki bi tee siir ki jiin foon daar na poe, ki foon daar ji yaa lin piin.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Ki poob nba nyii Galilii ki waa Yiisa na din wei Joosef, ki saa la Yiisa kaauk nan baa piiu biaŋinba.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ŋanne ki bi ji din ŋmat kun ŋaak ni, ki saa teen siir ki ŋamm kpanunubit nan tulaarii.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.