Lucas 23

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋanne ki niib na kura fiir jii Yiisa ki saan nanɔ Pailat boor.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Leŋe ki bi ji din piin ki want u biit ki yeen a “Ti la nirɔ na ki u biir ti niib ki yaa bi daa pa lampo ki teen Kpanbar Siisa, ki yeen a ŋɔɔe tee Yennu Niganntɔɔ Masia, ki bia tee kpanbar.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Ki Pailat boiɔ a “Fine tee Juu teeb kpanbar na-a?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Ki Pailat yet mannteeb yudamm nan nibur na a, “N ki la jɔɔ na biit-i.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ki niib na bia yakii nan Pailat ki yeen a “U want niib wannu nba te ki bi fiir jirjir. U din piin ki want Galilii niibe ki tan saan Judea doi ni kura, nan waa tan baar nna na.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Pailat nba gbat nna na ki u boib a “Jɔɔ na tee Galilii nirɔe-e?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Waa bann nan Yiisa nyii Galilii yent nba ki Bat Herod yen na, ki u ŋaan ki bi saan nanɔ Herod boor, kimaan ŋɔɔ Herod mun din be Jerusalem li yoo.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Herod poŋ din tuu gbia Yiisa po, ki loon wun lau ki li yukira. Waa din tan la Yiisa yoo nba, ki u ji mɔk parpeenn bonchiann, ki loon Yiisa n tun bakitnauŋ toonn ki wun la.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Li paak, ki u boi Yiisa buboit bonchiann; ŋaan ki u ki jiinɔ siari.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Mannteeb yudamm nan sennu wannteeb mun din see leŋ ki piak nan ninmɔnii ki biir Yiisa.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ki Herod nan u kunkɔnkɔnna ji sian Yiisa ki daanɔ nyatuk, ki tan gbabinɔ chinchenŋann ki jiinɔ Pailat boor.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Li daar maŋe ki Pailat nan Herod soor leeb yɔɔs, ŋaan bi din tuu tee dataie.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ki Pailat yiin mannteeb yudamm nan Juu teeb yudamm nan nileeb
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ki tan yetib a “I baar nan nirɔ na ki yaa u kpann niibe. Gotir, n bu u buut i numm nie, ki ki la u biit nba ki i yaa u tun maŋi.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Herod mun bia ki la u biiti. Li paake ki u jiintɔ ki teent na. I lawa-a? Jɔɔ na ki tun bisiat ki li jaŋ nan kuumi.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Ŋann amii n saa boou kpaasire, ki ŋaau ki wu saa.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Binn kur, yukitgar tiaru jaamm yoo, Pailat din tuu fabir ki nyinn dansarkɔɔrɔe, ki ŋaan ki wun saan yann.))
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ki nibur na tian sanpaapo ki yeen a “Kpin jɔɔ na. Nyint Barabas ki ŋaau.”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Barabas mɔyêtuk nba ki u din mɔk doo na ni nan u nikpinu na paake, ki bi din kɔɔnɔ dansarik.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Ŋaan ki Pailat bia lek loon wun nyinn Yiisa ki ŋaau, li paak ki u bia ŋamm pak nan nibur na;
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 ki niib na mun bia tian sanpaapo ki jiint Pailat a “Kpaamɔ dapunpunn paak! Kpaamɔ dapunpunn paak!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ki Pailat boib taar muntaa ni a, “Bee paake? U biit mantik tee lannpoe? N ki la linba ki u tun ki li jaŋ nan kuumi. Ŋann amii, n saa boou kpaasire, ki ŋaau ki wuu saa.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ŋaan ki niib na bia lek tian tintianii a wun kpaa Yiisa ki tabinɔ dapunpunn paak; ki bi tintianii maŋ tan nyann Pailat.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Ki Pailat ji chab a baa loon biaŋinba na, lin tun nna,
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 ki nyinn jɔɔ nba ki bi loon wun ŋaau na, wunba ki bi din kɔɔnɔ dansarik, kimaan u mɔyêtuk nan u nikpinu paak na, ŋaan chabib Yiisa nan baa loon lin teen biaŋinba maŋ.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Li yoo na ki kunkɔnkɔnna jii Yiisa ki saa nanɔ, ki saa took jasɔɔ ki u sann tee Simonn, wunba din tee Sairene jɔɔ, ki u nyii digbankpiŋ nna ni ki baat Jerusalem; ki bi soorɔ ki jii Yiisa dapunpunn na ki bukinɔ, ki u waa Yiisa poor.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ki nibur waa Yiisa ki bi saa. Bi ni maŋ poosiab din waa ki bui fabin u paak.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ki Yiisa tan jiant bi paak ki yetib a “Jerusalem poob, i daa bui n paaki, ŋaan kii bui i mɔŋ nan i waas paak.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Gbiintir, yoo baat ki niib tan sii yeen a ‘Pookanmata nba ki mar waas ki mɔɔmm biiri, ŋamme mɔk parpeenn.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Li yoo maŋe ki niib tan sii yeen jɔɔt nan kunkona a ‘Baan ti paak ki piint.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Muu-i di tana, ki dagbira jiki-i?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ŋanne ki bi ji din jii doyeerteeb banlee ki pukin Yiisa paak a bin kpib.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Baa din baar siaminba ki bi yi Yukpabuk na, leŋe ki bi kpaa Yiisa ki tabinɔ dapunpunn paak, ki bia kpaa doyeerteeb banlee na dapunpuna paak, ki yenɔ be Yiisa diitu po, ki lɔɔ na mun be u gaŋ po.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ki Yiisa yet a, “N Baa Yennu, nyikin chab niib na, kimaan bi ki bann baa tuun linba na paaki.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Ki niib na see ki gorii; ŋaan ki Juu teeb yudamm na daanɔ nyatuk ki yeen a “U tuu tint leeb; li-i tee ki u set tee Yennu Niganntɔɔ Masia naie, wun tinn u mɔŋ.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ki kunkɔnkɔnna na bia daanɔ nyatuk, ki tan baar nan damiituk ki teenɔ,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 ŋaan yaa, “Li-i tee ki a set tee Juu teeb kpanbarie, fan tinn a mɔŋ.”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bi bia din sɔb sɔbinii ki tabin dapunpunn na yur paak, ki li yet a “Juu teeb kpanbare na.”
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Ki doyeerteeb nba taab na yenɔ sukii Yiisa ki yaa, “A ki tee Masia kaa-a? Tint a mɔŋ ŋaan mun tinnit.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ki lɔɔ na tiau ki yet a “A ki tiin Yennu-u? kimaan fin nan ŋɔɔ be tubdatyennkɔɔ nie na.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Timm ŋarin ŋan nan li tubdatu, kimaan bi jiintit pankpera nba ki ti tuu tuun nae; ŋaan jɔɔ na ŋarin ki tun bisiati,”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 ŋaan bet Yiisa a “Yiisa, yoo nba ki a dii a naan, a tan tiar n po.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ki Yiisa betɔ a “Barmɔniie ki n beera na, dinna, min nan fin sii be Paradais ni.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Li din tee yonsuuk nie, ki yonnu ji dɔkin, ki digbann na kur ji bɔnn mɔkmɔk nan yenlekir, kut muntaa yoo.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Ki chinchenn nba din tuu jɔɔn ki puun Yenjiantu diiuk sinsuuk ni na ji soor bɔkit.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ki Yiisa tan yikin sanpaapo ki yet a “N Baa Yennu, n jikit n seek ki kubint a nuu ni.” U yet nnae ŋaan ji kpo.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Ki kunkɔnkɔnna yudaanɔ nba la linba teen na, ki u pak Yennu ki yet a “Barmɔniie, jɔɔ na set tee popeendaanɔe.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ki nibur nba lakin leŋ a bin la linba tee na, din la linba tun na, ki ji ŋmat kun nan parbiir ki pakin yura.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Ki u yɔɔsnba kur nan poob nba nyii Galilii nanɔ din be leŋ ki see banfɔkira ŋaan gorii linba tuun.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Ki jɔɔ maŋ saan Pailat boor ki saa miarɔ a wun turɔ Yiisa gbanant; ki u chabɔ.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ŋanne ki u saan kpaat gbanant na dapunpunn na paak, ki jiiu pɔbin katiŋ ni, ki piiu kapaauŋ ni, linba ki bi poŋ din jiar tanpiiuk lokir ni na, ki bi din daa ki pii sɔɔ kaauk maŋ ni.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Li din tee daar nba ki bi tee siir ki jiin foon daar na poe, ki foon daar ji yaa lin piin.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Ki poob nba nyii Galilii ki waa Yiisa na din wei Joosef, ki saa la Yiisa kaauk nan baa piiu biaŋinba.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Ŋanne ki bi ji din ŋmat kun ŋaak ni, ki saa teen siir ki ŋamm kpanunubit nan tulaarii.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.