Lucas 20

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dasiar Yiisa nba be Yenjiantu ŋasaakak ni ki mɔɔntir Yennu barŋanii ki want niib li paak na, ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan saakab baar u boor
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 ki tan yetɔ a “Betirit, yiikolannpoe ki a mɔk ki tuun linba na? Ŋmee chaba yiikoo maŋi?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ki u jiin a “N mun mɔk buboit ki saa boi-i. Betirin man,
3 Jesus respondeu:
4 Jɔɔnn nba din tuu wuur niib Yennu nyunwuru na, Yennu-e chabɔ li yiikoo amii nisaarike?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ki bi ŋmant faa leeb baann ki yeen a “Ti-i yet a Yennu-e chabɔ li yiikoo, u saa boit a bee teen ki ti ki teenɔ yada.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ki ti-i biaki yet a nisaariie chabɔ, niib na kur saa jaatit tanawa, kimaan bi teen yada nan Jɔɔnn din tee Yennu sɔkiniie.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Li paak, ki bi yet Yiisa a bi ki mi u yiikoo nba nyii siami.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ki Yiisa betib a “Tɔn, n mun kan beti wunba chabin yiikoo ki n tuun linba na.”
8 Jesus disse:
9 Li yoo na ki Yiisa yin niib na barjouk a, “Jasɔɔ din koo tilontii kpaab, ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii, ki tan yaat saan siar po ki saa yukir.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ki punpɔɔr yoo tan baar ki u tun u daabir a wun saan toontunna na boor ki bin turɔ tilɔɔna na waan. Ki toontunna na saa boo daabir na ki jiinɔ yann.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ŋanne ki u bia tun daabilɔɔ; ki toontunna na saa boo u mun, ki dinnɔ fei, ki bia jiinɔ yann.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ki kpadaanɔ maŋ bia tun daabilɔɔ; ki bi saa paan ŋɔɔ daŋ ki jiiu lu.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ŋanne ki kpadaanɔ na yet a ‘N saa teen nlee na? Laa ji be na, n saa tun n mɔŋ mɔŋ bilonkake. Ŋɔɔ ŋarin, li pasiar bi saa turɔ baakira.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ŋaan toontunna na nba tun ninbinn ki la bik na baat na, ki bi bet bi leeb a ‘Kpadaanɔ maŋ fadiirɔe na. Ŋaant tin kpiu man, ki u faar maŋ n ji teen ti yar.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Ki bi soorɔ ki nyii nanɔ kpaab na kpiŋ ki saa kpiiu.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 U saa baar ki kpibe, ŋaan bia jii kpaab maŋ ki tur siab.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ki Yiisa gotib ŋaan yet a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Tɔn, wunba kur baa tann maŋ paak saa but bute; ŋaan tann maŋ-i baa wunba paak, see ki li nannɔ buk buk nan yon na.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ki sennu wannteeb nan mannteeb yudamm bann nan Yiisa nba yin barjouk nba na saan gaan bi poe; li paak, ki bi ji din koor a bin soorɔ li tonton na, ŋaan tiin niib na jaŋmaanii.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Li paak, ki bi ji waa pikiiɔ, ŋaan bia tun pikiiteeb nba kpann a bi tee popeendamme, a bin la u mɔbonkpetir, ki fit soorɔ ki teenɔ tiŋ yudaanɔ nuu ni.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ki pikiiteeb maŋ tan baar bet Yiisa a “Wanntɔɔ, ti mi nan faa yeen linba ki bia want na ŋan. A bia ki tee lukitindaanɔ, ŋaan fine bia want Yennu sɔnu nan barmɔnii.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Tɔn, ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa amii ti daa pa?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ki Yiisa bann ser nba ki bi tee na, ki yetib a,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Wantin likirib. Tɔn, ki ŋmee naauŋ nan sanne be likirib na paaki?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ki Yiisa betib a “Tɔn, ii yenn-ii pa kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan mun-ii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
25 Então Jesus disse:
26 Ki pikiiteeb na lek ki la u mɔbonkpetir niib na tɔɔnni; Yiisa jiinu maŋ din teemm yaarlituko, ki bi ji ŋmin.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Ki Sajusiinba siab baar Yiisa boor, ŋamme din tuu yaa niib tan kan fiir kuun ni na. Bi din betɔ a,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Wanntɔɔ, Moses din sɔb sennu ki yet a ‘Nirɔ-i kɔɔn poo ki ki mar waas ŋaan kpo, li ŋan ki u naa bik n faar pakɔɔk na ki mar waas ki tur kpeemmɔ na.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Tɔn, jab banlore din be ki tee naanɔɔk, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo, ki ki mar waasi, ŋaan kpo;
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 ki wunba mun paa u paak na faar poo maŋ, ki mun bia ki mari, ŋaan kpo;
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 ki binba biar na kura tan faar poo na, ki ki mari, ŋaan mun tan kpo.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Li poor po ki poo maŋ mun tan kpo.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ki laa ji be na, kuun fiiru daari, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? kimaan bi banlore na kur kɔɔnɔwa.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ki Yiisa yetib a “Tingbouŋ na niib kɔɔnt poob ki bia teen bi waas jab,
34 Jesus respondeu:
35 ŋaan binba ŋan nan kuun fiiru ki tan saa fiir kii be durinya paann ni na, tan kii kɔɔnt poobi, bi bia kii teen bi waas jabi,
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 kimaan bi ji kan mi kpo; bi sii tee nan malakanba nae, ki bia tee Yennu waas, kimaan bi fiir kuun niwa.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Tɔn, Moses-e din wann nan kpeemm tan saa fiir kuun niwa. Moses nba din sɔb ki jiin tibik nba di muu po na, u din yi Yennu a, ‘Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Niib maŋ nba din kpowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e, kimaan u tɔɔnn, bi kur tee footibe.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Ŋanne ki sennu wanntesiab yet Yiisa a “Wanntɔɔ, a jiin bonŋanna.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ki bi ji din jee nan bin boi Yiisa buboisiat.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ŋanne ki Yiisa boib a “Nlee ki bi yeen a Yennu Niganntɔɔ Masia tee Defid yaaboonni?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kimaan Defid mɔŋ mɔŋ sɔb Yaŋ gbouŋ na ni a
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 mɔkmɔk nan maa tan saa jii a datai ki teemm a taakpakta.’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Defid nba din yiin Masia a ‘Yomdaanɔ’ na, nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Niib na kur numm ni ki Yiisa din yet u poorpoweiteeb a
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Soot i mɔŋ man nan sennu wannteeb; ŋamme loon bii lia liatbaant, kii lin kii somm, kii bia kii gaan burchinfoontii dai ni; bi-i kɔɔ Yenjiantu diit ni, bi loon bii kaar nijaana kaanii nie; bi-i saan jaamm ni, bi bia loon yudamm kinkaanii boae;
46 — Cuidado com os
47 ŋamme bia di pakɔi fobit; ŋaan ji tuu jenna ki mei Yennu ki yukii, a bin kpann niib nan bi tee yentinnae. Bi tubdatu tan sii bi bonchiann.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.