Lucas 20

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dasiar Yiisa nba be Yenjiantu ŋasaakak ni ki mɔɔntir Yennu barŋanii ki want niib li paak na, ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan saakab baar u boor
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ki tan yetɔ a “Betirit, yiikolannpoe ki a mɔk ki tuun linba na? Ŋmee chaba yiikoo maŋi?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ki u jiin a “N mun mɔk buboit ki saa boi-i. Betirin man,
3 Jesus respondeu:
4 Jɔɔnn nba din tuu wuur niib Yennu nyunwuru na, Yennu-e chabɔ li yiikoo amii nisaarike?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ki bi ŋmant faa leeb baann ki yeen a “Ti-i yet a Yennu-e chabɔ li yiikoo, u saa boit a bee teen ki ti ki teenɔ yada.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ki ti-i biaki yet a nisaariie chabɔ, niib na kur saa jaatit tanawa, kimaan bi teen yada nan Jɔɔnn din tee Yennu sɔkiniie.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Li paak, ki bi yet Yiisa a bi ki mi u yiikoo nba nyii siami.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ki Yiisa betib a “Tɔn, n mun kan beti wunba chabin yiikoo ki n tuun linba na.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Li yoo na ki Yiisa yin niib na barjouk a, “Jasɔɔ din koo tilontii kpaab, ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii, ki tan yaat saan siar po ki saa yukir.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ki punpɔɔr yoo tan baar ki u tun u daabir a wun saan toontunna na boor ki bin turɔ tilɔɔna na waan. Ki toontunna na saa boo daabir na ki jiinɔ yann.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ŋanne ki u bia tun daabilɔɔ; ki toontunna na saa boo u mun, ki dinnɔ fei, ki bia jiinɔ yann.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ki kpadaanɔ maŋ bia tun daabilɔɔ; ki bi saa paan ŋɔɔ daŋ ki jiiu lu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ŋanne ki kpadaanɔ na yet a ‘N saa teen nlee na? Laa ji be na, n saa tun n mɔŋ mɔŋ bilonkake. Ŋɔɔ ŋarin, li pasiar bi saa turɔ baakira.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ŋaan toontunna na nba tun ninbinn ki la bik na baat na, ki bi bet bi leeb a ‘Kpadaanɔ maŋ fadiirɔe na. Ŋaant tin kpiu man, ki u faar maŋ n ji teen ti yar.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Ki bi soorɔ ki nyii nanɔ kpaab na kpiŋ ki saa kpiiu.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 U saa baar ki kpibe, ŋaan bia jii kpaab maŋ ki tur siab.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ki Yiisa gotib ŋaan yet a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Tɔn, wunba kur baa tann maŋ paak saa but bute; ŋaan tann maŋ-i baa wunba paak, see ki li nannɔ buk buk nan yon na.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ki sennu wannteeb nan mannteeb yudamm bann nan Yiisa nba yin barjouk nba na saan gaan bi poe; li paak, ki bi ji din koor a bin soorɔ li tonton na, ŋaan tiin niib na jaŋmaanii.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Li paak, ki bi ji waa pikiiɔ, ŋaan bia tun pikiiteeb nba kpann a bi tee popeendamme, a bin la u mɔbonkpetir, ki fit soorɔ ki teenɔ tiŋ yudaanɔ nuu ni.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ki pikiiteeb maŋ tan baar bet Yiisa a “Wanntɔɔ, ti mi nan faa yeen linba ki bia want na ŋan. A bia ki tee lukitindaanɔ, ŋaan fine bia want Yennu sɔnu nan barmɔnii.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Tɔn, ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa amii ti daa pa?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ki Yiisa bann ser nba ki bi tee na, ki yetib a,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Wantin likirib. Tɔn, ki ŋmee naauŋ nan sanne be likirib na paaki?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ki Yiisa betib a “Tɔn, ii yenn-ii pa kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan mun-ii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ki pikiiteeb na lek ki la u mɔbonkpetir niib na tɔɔnni; Yiisa jiinu maŋ din teemm yaarlituko, ki bi ji ŋmin.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ki Sajusiinba siab baar Yiisa boor, ŋamme din tuu yaa niib tan kan fiir kuun ni na. Bi din betɔ a,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Wanntɔɔ, Moses din sɔb sennu ki yet a ‘Nirɔ-i kɔɔn poo ki ki mar waas ŋaan kpo, li ŋan ki u naa bik n faar pakɔɔk na ki mar waas ki tur kpeemmɔ na.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tɔn, jab banlore din be ki tee naanɔɔk, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo, ki ki mar waasi, ŋaan kpo;
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 ki wunba mun paa u paak na faar poo maŋ, ki mun bia ki mari, ŋaan kpo;
30 o segundo
31 ki binba biar na kura tan faar poo na, ki ki mari, ŋaan mun tan kpo.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Li poor po ki poo maŋ mun tan kpo.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ki laa ji be na, kuun fiiru daari, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? kimaan bi banlore na kur kɔɔnɔwa.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ki Yiisa yetib a “Tingbouŋ na niib kɔɔnt poob ki bia teen bi waas jab,
34 Jesus respondeu:
35 ŋaan binba ŋan nan kuun fiiru ki tan saa fiir kii be durinya paann ni na, tan kii kɔɔnt poobi, bi bia kii teen bi waas jabi,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 kimaan bi ji kan mi kpo; bi sii tee nan malakanba nae, ki bia tee Yennu waas, kimaan bi fiir kuun niwa.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tɔn, Moses-e din wann nan kpeemm tan saa fiir kuun niwa. Moses nba din sɔb ki jiin tibik nba di muu po na, u din yi Yennu a, ‘Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Niib maŋ nba din kpowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e, kimaan u tɔɔnn, bi kur tee footibe.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ŋanne ki sennu wanntesiab yet Yiisa a “Wanntɔɔ, a jiin bonŋanna.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ki bi ji din jee nan bin boi Yiisa buboisiat.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ŋanne ki Yiisa boib a “Nlee ki bi yeen a Yennu Niganntɔɔ Masia tee Defid yaaboonni?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Kimaan Defid mɔŋ mɔŋ sɔb Yaŋ gbouŋ na ni a
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 mɔkmɔk nan maa tan saa jii a datai ki teemm a taakpakta.’
43 até que eu ponha
44 Defid nba din yiin Masia a ‘Yomdaanɔ’ na, nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Niib na kur numm ni ki Yiisa din yet u poorpoweiteeb a
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Soot i mɔŋ man nan sennu wannteeb; ŋamme loon bii lia liatbaant, kii lin kii somm, kii bia kii gaan burchinfoontii dai ni; bi-i kɔɔ Yenjiantu diit ni, bi loon bii kaar nijaana kaanii nie; bi-i saan jaamm ni, bi bia loon yudamm kinkaanii boae;
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 ŋamme bia di pakɔi fobit; ŋaan ji tuu jenna ki mei Yennu ki yukii, a bin kpann niib nan bi tee yentinnae. Bi tubdatu tan sii bi bonchiann.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.