Lucas 19

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Li poorpoe ki Yiisa din baar Jeriko ki gaar.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ki jasɔɔ be leŋ maŋ ki tee lampogaarteeb yudaanɔ, ki u sann tee Sakeus; ki u mɔk mɔkint bonchiann.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 U din koor a wun la Yiisa nba tee wunba, ŋaan ki fit lau. Niib din yabit nan wun lauwa, kimaan u din tee nijinjiŋe.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Li paak ki u chiar ki gar tɔɔnn po ki saa doo sinsabik a wun la Yiisa, kimaan u yaa wun gar leŋe.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yiisa nba tan baar sinsabik maŋ boor, ki u yaat gotɔ ki yet a “Sakeus, kakitir sik na. See ki n dii a ŋaak ni dinna.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ki Sakeus kakit sik ki foontɔ nan parpeenn, ki bi tɔk saan u ŋaak ni.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Niib na nba din la linba na ki bi ji burin ki yeen a “Jɔɔ na saan kɔɔ biitdaanɔ ŋaak nie.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Li poorpo ki Sakeus fiir set ki yet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, gotir, n saa bɔkit n mɔkint kur ki tur talasdamm, ki wunba ki n mi diiu fobit, n saa jiinɔ taar munna.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ki Yiisa yetɔ a “Tinnu baar a ŋaak na niib paak dinnawa, kimaan a mun tee Abraham yaaboonne.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Min nisaarik Bik baar a n lon binba bot nae ki lab ki tinnib.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ŋanne ki Yiisa yin niib nba gbiintir maan maŋ na barjouk, kimaan bi dukii a Yiisa nba per Jerusalem na, li paak Yennu naan saa baar yiame.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ki u yetib a, “Nijaansɔɔ din be ki tan nyii saan digbann banfɔkira, a bin dinnɔ naan, li poorpo ki wun jen kpen ŋaak ni.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Waa daa din ki saan yoo nba na, ki u yiin u daaba piik ki turib salinkuna yenn yenn, ki betib a, ‘Ii saa man kii kpentir kpinkpouŋ nan likirii maŋ nan maa tan saa jen.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ŋaan ki u doo ni niib na ki loon u maan. Waa saan yoo nba, ki bi tun toomii kpanbar na boor, a bi ki sak ki jɔɔ na n teen bi bati.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Tɔn, ki nijaann na saan ki saa dii naan maŋ ki jen. Waa jen yoo nba, ki u te ki bi yiin u daaba nba ki u daan turib likirii na, a u loon wun bann nyɔɔt nba ki bi la likirii nba ki u daan turib na ni.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ki sinsinn yɔɔ na baar u boor ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, salinkunn nba ki a daan turin na, n kpent kpinkpouŋ ki la salinkuna piik.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ki u chanbaa maŋ yetɔ a ‘N faan, a tee daabiŋanɔe. Faa fit dia bonmintik fanu biaŋinba na, li paak, n saa tura doi piik yudant.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ki wunba mun paa u paak na baar u chanbaa na boor ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, salinkunn nba ki a daan turin na, n kpent kpinkpouŋ ki la salinkuna ŋanŋmue.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ki u chanbaa na yetɔ a ‘N saa tura doi ŋanŋmu yudante.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ki lɔɔ mun bia baar ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, gotir a salinkunn nae na. N daan gbin n ninfiaŋ nie ki bɔr,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 kimaan n tiina, a tonu na paake. A tuu jikit linba ki tee a yar, ki bia jaan linba ki a ki buri.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ki u chanbaa na yetɔ a ‘Fin daabibiiuk na, n saa jii a mɔŋ mɔŋ mɔmaame ki pak biira. A poŋ mi nan n tuu tee nitouŋo, ki tuu jikit linba ki tee n yar, ki bia jaan linba ki n ki buri.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Bee teen ki a ki kpent niib n likirii maŋ, ki bin tan paanin nyɔɔti? Maa bo tan jen na, n bo saa la n likirii nyɔɔta.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ŋanne ki u yet binba see leŋ na a ‘Gaat salinkunn maŋ u nuu ni, ki tur wunba mɔk salinkuna piik na.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ki bi betɔ a ‘Chanbaa, u poŋ mɔk salinkuna piik.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ki u jiimm a ‘N beerie, wunba mɔk bona, bi saa pukinɔ; ŋaan wunba kɔŋ bont, bi bia saa tont bonmintik nba ki u mɔk nae.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Tɔn, n datai na nba ki loon ki n teen bi bat na, ŋann baat namm nna na, ki tan kpib n numm ni na.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yiisa nba pak ki gbenn na ki u gar bi tɔɔnn, ki bi saa Jerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ki bi tan per Bef-fej nan Betani doi nba kpia kunkonn nba ki bi yir Olif Tiinii kunkonn na; ki Yiisa tun u poorpoweiteeb na banlee,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 ki betib a “Ii saa digbanbik nba be i tɔɔnn po na ni. I-i saki baar, i saa la bonjak lor, ki sɔɔ daa ki mi jakɔ. Yin lotɔ ki baar nanɔ;
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 ki wunba-i boi-i a ‘Bee teen ki i lotɔ?’ yin betɔ a ‘Ti Yomdaanɔe loonɔ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ki bi saan la bont kur nan Yiisa nba pakib biaŋinba na.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Baa saan ki saa lot boŋ maŋ yoo nba, ki bondamm lab ki boib a “Bee ki i lot boŋ maŋi?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ki bi jiin a, “Ti Yomdaanɔe loonɔ,”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 ŋaan dat boŋ maŋ ki baar nanɔ Yiisa boor. U poorpoweiteeb na din jii bi liant, ki paan boŋ na paak ki jakin Yiisa.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Waa jak boŋ na yoo nba, ki nisiab jikit bi chinchena nan bi liata ki lat sɔnu ni.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Waa tan per Jerusalem ki baar sɔnsinsikir nba nyi Olif Tiinii kunkonn paak na, leŋe ki u poorpojɔɔmu na bonchiann piin ki piak Yennu nan kpianpaarii, ki mɔk parpeenn, kimaan baa din la bakitnauŋ toonjaana nba kur ki Yiisa tun na. Ki bi yeen a:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Piisin be kpanbar nba baat Yennu sann ni na paak.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ŋanne ki Farisiinba siab nba be nibur na ni yet Yiisa a, “Wanntɔɔ, betir a poorpojɔɔmu na ki bin ŋmin.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ki Yiisa yetib a “N beerie, niib maŋ-i ŋmin, ŋaan tana gbaa sii yikin piak Yennu-e.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Waa din per Jerusalem na, ki u gotir ki mɔ doo na teeb paak,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ki yet a “Li-i bonni tee ki i bann parmaasir sɔnu dinna, li bo sii ŋan turi. Ŋaan mɔtana li liir i yan, ki i ki fit banni.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Yoo baat ki i datai tan saa baar, ki maa joonjouk ki lint i doo ki loon i paak lokir kur po,
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 ki libit i kur nan tiŋ ki kpi-i perrr. Bi tan saa biir i ŋei maŋe chain, ki tangbiinn gbaa kan tenni. Mukisuk na kur tan saa tun, kimaan yaa ki bann Yennu tinnu yoo na paak.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Li poorpoe ki Yiisa saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki ber binba kɔi bonkobit na, ki nyinnib,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 ŋaan yetib a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘N ŋaak sii tee Yenmiaru ŋaake,’ ŋaan yimme kpintir ki teen fat-teeb kinkarboor.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Tɔn, daar kur ki Yiisa be Yenjiantu ŋasaakak ni ki want niib Yennu maan. Ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan tiŋ maŋ yudamm loon bin kpiu,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 ŋaan ki fit la sɔnu nba ki bi saa kpiu, kimaan niib na kur din chaa tubae ki gbiin u maan.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.