Lucas 19

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Li poorpoe ki Yiisa din baar Jeriko ki gaar.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ki jasɔɔ be leŋ maŋ ki tee lampogaarteeb yudaanɔ, ki u sann tee Sakeus; ki u mɔk mɔkint bonchiann.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 U din koor a wun la Yiisa nba tee wunba, ŋaan ki fit lau. Niib din yabit nan wun lauwa, kimaan u din tee nijinjiŋe.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Li paak ki u chiar ki gar tɔɔnn po ki saa doo sinsabik a wun la Yiisa, kimaan u yaa wun gar leŋe.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yiisa nba tan baar sinsabik maŋ boor, ki u yaat gotɔ ki yet a “Sakeus, kakitir sik na. See ki n dii a ŋaak ni dinna.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ki Sakeus kakit sik ki foontɔ nan parpeenn, ki bi tɔk saan u ŋaak ni.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Niib na nba din la linba na ki bi ji burin ki yeen a “Jɔɔ na saan kɔɔ biitdaanɔ ŋaak nie.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Li poorpo ki Sakeus fiir set ki yet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, gotir, n saa bɔkit n mɔkint kur ki tur talasdamm, ki wunba ki n mi diiu fobit, n saa jiinɔ taar munna.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ki Yiisa yetɔ a “Tinnu baar a ŋaak na niib paak dinnawa, kimaan a mun tee Abraham yaaboonne.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Min nisaarik Bik baar a n lon binba bot nae ki lab ki tinnib.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ŋanne ki Yiisa yin niib nba gbiintir maan maŋ na barjouk, kimaan bi dukii a Yiisa nba per Jerusalem na, li paak Yennu naan saa baar yiame.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ki u yetib a, “Nijaansɔɔ din be ki tan nyii saan digbann banfɔkira, a bin dinnɔ naan, li poorpo ki wun jen kpen ŋaak ni.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Waa daa din ki saan yoo nba na, ki u yiin u daaba piik ki turib salinkuna yenn yenn, ki betib a, ‘Ii saa man kii kpentir kpinkpouŋ nan likirii maŋ nan maa tan saa jen.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ŋaan ki u doo ni niib na ki loon u maan. Waa saan yoo nba, ki bi tun toomii kpanbar na boor, a bi ki sak ki jɔɔ na n teen bi bati.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Tɔn, ki nijaann na saan ki saa dii naan maŋ ki jen. Waa jen yoo nba, ki u te ki bi yiin u daaba nba ki u daan turib likirii na, a u loon wun bann nyɔɔt nba ki bi la likirii nba ki u daan turib na ni.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Ki sinsinn yɔɔ na baar u boor ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, salinkunn nba ki a daan turin na, n kpent kpinkpouŋ ki la salinkuna piik.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ki u chanbaa maŋ yetɔ a ‘N faan, a tee daabiŋanɔe. Faa fit dia bonmintik fanu biaŋinba na, li paak, n saa tura doi piik yudant.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Ki wunba mun paa u paak na baar u chanbaa na boor ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, salinkunn nba ki a daan turin na, n kpent kpinkpouŋ ki la salinkuna ŋanŋmue.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ki u chanbaa na yetɔ a ‘N saa tura doi ŋanŋmu yudante.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Ki lɔɔ mun bia baar ki tan yetɔ a ‘Chanbaa, gotir a salinkunn nae na. N daan gbin n ninfiaŋ nie ki bɔr,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 kimaan n tiina, a tonu na paake. A tuu jikit linba ki tee a yar, ki bia jaan linba ki a ki buri.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Ki u chanbaa na yetɔ a ‘Fin daabibiiuk na, n saa jii a mɔŋ mɔŋ mɔmaame ki pak biira. A poŋ mi nan n tuu tee nitouŋo, ki tuu jikit linba ki tee n yar, ki bia jaan linba ki n ki buri.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Bee teen ki a ki kpent niib n likirii maŋ, ki bin tan paanin nyɔɔti? Maa bo tan jen na, n bo saa la n likirii nyɔɔta.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ŋanne ki u yet binba see leŋ na a ‘Gaat salinkunn maŋ u nuu ni, ki tur wunba mɔk salinkuna piik na.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ki bi betɔ a ‘Chanbaa, u poŋ mɔk salinkuna piik.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ki u jiimm a ‘N beerie, wunba mɔk bona, bi saa pukinɔ; ŋaan wunba kɔŋ bont, bi bia saa tont bonmintik nba ki u mɔk nae.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Tɔn, n datai na nba ki loon ki n teen bi bat na, ŋann baat namm nna na, ki tan kpib n numm ni na.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yiisa nba pak ki gbenn na ki u gar bi tɔɔnn, ki bi saa Jerusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ki bi tan per Bef-fej nan Betani doi nba kpia kunkonn nba ki bi yir Olif Tiinii kunkonn na; ki Yiisa tun u poorpoweiteeb na banlee,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 ki betib a “Ii saa digbanbik nba be i tɔɔnn po na ni. I-i saki baar, i saa la bonjak lor, ki sɔɔ daa ki mi jakɔ. Yin lotɔ ki baar nanɔ;
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 ki wunba-i boi-i a ‘Bee teen ki i lotɔ?’ yin betɔ a ‘Ti Yomdaanɔe loonɔ.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ki bi saan la bont kur nan Yiisa nba pakib biaŋinba na.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Baa saan ki saa lot boŋ maŋ yoo nba, ki bondamm lab ki boib a “Bee ki i lot boŋ maŋi?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ki bi jiin a, “Ti Yomdaanɔe loonɔ,”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 ŋaan dat boŋ maŋ ki baar nanɔ Yiisa boor. U poorpoweiteeb na din jii bi liant, ki paan boŋ na paak ki jakin Yiisa.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Waa jak boŋ na yoo nba, ki nisiab jikit bi chinchena nan bi liata ki lat sɔnu ni.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Waa tan per Jerusalem ki baar sɔnsinsikir nba nyi Olif Tiinii kunkonn paak na, leŋe ki u poorpojɔɔmu na bonchiann piin ki piak Yennu nan kpianpaarii, ki mɔk parpeenn, kimaan baa din la bakitnauŋ toonjaana nba kur ki Yiisa tun na. Ki bi yeen a:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Piisin be kpanbar nba baat Yennu sann ni na paak.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ŋanne ki Farisiinba siab nba be nibur na ni yet Yiisa a, “Wanntɔɔ, betir a poorpojɔɔmu na ki bin ŋmin.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ki Yiisa yetib a “N beerie, niib maŋ-i ŋmin, ŋaan tana gbaa sii yikin piak Yennu-e.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Waa din per Jerusalem na, ki u gotir ki mɔ doo na teeb paak,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ki yet a “Li-i bonni tee ki i bann parmaasir sɔnu dinna, li bo sii ŋan turi. Ŋaan mɔtana li liir i yan, ki i ki fit banni.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Yoo baat ki i datai tan saa baar, ki maa joonjouk ki lint i doo ki loon i paak lokir kur po,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 ki libit i kur nan tiŋ ki kpi-i perrr. Bi tan saa biir i ŋei maŋe chain, ki tangbiinn gbaa kan tenni. Mukisuk na kur tan saa tun, kimaan yaa ki bann Yennu tinnu yoo na paak.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Li poorpoe ki Yiisa saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni, ki ber binba kɔi bonkobit na, ki nyinnib,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ŋaan yetib a “Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘N ŋaak sii tee Yenmiaru ŋaake,’ ŋaan yimme kpintir ki teen fat-teeb kinkarboor.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Tɔn, daar kur ki Yiisa be Yenjiantu ŋasaakak ni ki want niib Yennu maan. Ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb nan tiŋ maŋ yudamm loon bin kpiu,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 ŋaan ki fit la sɔnu nba ki bi saa kpiu, kimaan niib na kur din chaa tubae ki gbiin u maan.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.