Lucas 14

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɔn, foon dasiar ki Yiisa din tan kɔɔ Farisiinba yudaansɔɔ ŋaak, a wun di jeet; ki binba be leŋ maŋ diisirɔ.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Li yoo na ki baatsɔɔ baar u tɔɔnn, wunba ki bonwuunkar wuunɔ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ŋanne ki Yiisa boi sennu wannteeb nan Farisiinba a “Ti sennu sak a nirɔ n te ki baatɔɔ n la laafia foon daari-i?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ki bi ŋmina. Ki Yiisa te ki baatɔɔ na baar u boor, ki u te ki u la laafia. Li poorpo ki u chabɔ a wuu saa,
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 ŋaan betib a “I yenɔ-i mɔk bik koo naab ki u tan kpet baa bunbunn ni foon daar, u kan donnɔ foon daar maŋi-i?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ki bi ki fit jiinɔ siari.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Li yoo na ki Yiisa la binba tikir na loon bin gann yudamm kaanii boa ki kar. Li paak, ki u yimm barjouk na a:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Bi-i yiina poochiann ki a baar, faa daa kaar yudamm kaanii boori, li pasiar bi poŋ bo yiin sɔɔewa, wunba cheea,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 ki yiintɔɔ maŋ saa baar a boor ki tan yeta a, ‘Fiit ŋaan turɔ kaanu.’ Li yoo na, ki fan ji di fei ki fiir ki saan kar kpiŋ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Tɔn, bi-i yiina poochiann ki a baar, fan kar kpiŋ; ki yiintɔɔ n tan fit baar ki yiina a, ‘N yɔɔk, baat ki tan kar yudamm kaanii boor.’ Li yoo na ki a saa la baakir a leeb boor.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Kimaan wunba kur dont u mɔŋ, Yennu tan saa sikinɔ; ŋaan wunba sikint u mɔŋ, Yennu tan saa donnɔ.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ŋanne ki Yiisa bia yet wunba yiinɔ na a “Li-i tee ki a yiin jaamm, faa daa yi a yɔɔsnba, koo a yɔɔrib, koo a ninjamm, koo a mɔkitleebi, kimaan ŋamm tan saa jiinawa, ki a gaar a pann.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Li-i tee ki a yiin jaamm, fan yiin talasdamm nan wɔbii nan dianii nan jɔɔnii,
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 ki Yennu saa pukina, kimaan bi kan fit jiina baa dii linba na. Yennu-e tan saa jiina, daar nba ki burchimm tan saa fiir kuun ni na.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Binba din di nan Yiisa na yenɔ nba gbat linba ki u pak na, ki u yetɔ a “Binba tan saa di jaamm Yendɔuŋ naan ni na, parpeenn tee bi yare.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ki Yiisa yetɔ a “Jasɔɔ din be ki tan yaa wun di jaangbeŋir, ki poi niib bonchiann.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Jaamm na yoo nba tan baar, ki u tun u daabir a wun yiin niib nba ki u daan poib na, ki jeet na kur teen siira.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ki bi kur piin ki loon sɔnu nba ki bi saa yêt saanu: Ki sinsinn yɔɔ na bet daabir na a, ‘N daa kpapaaŋ, li paak, chabimin ki n saan saa got;’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 ki lɔɔ betɔ a ‘N daa naakookii piik, li paak, chabimin ki n saan bikimm;’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 ki lɔɔ na mun bia betɔ a ‘N daa yonn poopaaŋe, li paake ki n kan fit baari.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ŋanne ki daabir maŋ ŋmat ki saa bet u chanbaa linba na kur. Ki u chanbaa na wutoor doo bonchiann, ki u bet daabir na a, ‘Nyimin ki saan doo ni yian yian, ki saa got sɔnii ni, ki yiin talasdamm nan wɔbii nan dianii nan jɔɔnii ki jen namm na.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Li poorpoe ki u daabir na saan ki jen yet a ‘Chanbaa, n tun faa yet linba nawa, ŋaan ki yiar bia tenn.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ŋanne ki u chanbaa na yetɔ a, ‘Nyimin biak ki saan digbankpinii ki saa got pana paak nan sɔnjobis ni, ki te niib n baar, ki n ŋaak na n gbee.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ŋaan binba ki n daan yiimm, ki bi yêt baaru na, bi sɔɔ poŋ kan lemm n jaamm jeet na kaawa.’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sianyoo ki nibur waa Yiisa; ki u tan jiant yetib a
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Wunba loon wuu be nanin, see ki u loonin ki gar waa loon u baa, nan u naa, nan u poo, nan u waas, nan u yɔɔrib, nan u waarii, nan u mɔŋ manfoor biaŋinba na. Li-i kii tee nnai kaa, u kan fit teen n poorpoweitɔɔ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Wunba ki likin u saaŋmaŋ ki jii u kuun dapunpunn ki waami, u kan fit teen n poorpoweitɔɔ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Wunba loon wun maa dɔuŋ, see ki u kar sinsinn, ki dukin waa saa teen biaŋinba ki soor li mɔb, ki laan u likirii saa jaŋ koo li kan jaŋi;
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 kimaan li-i kii jaŋi, ŋaan ki u fɔkin fiakir ki tan ki fit kaar maaru maŋi, ki niib tan la nan u ki fit kaar dɔuŋ maŋi, bi ji sii laaue ki sarikitɔ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Bi ji sii yeen a ‘Jɔɔ na daan fɔkin u dɔuŋ ŋaan tan gbar kaaruwa.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Kpanbar-i mɔk niib tusaa piinlee ki saan namm a wun kɔn nan kpanbar lɔɔ nan u niib tuspiik mun, nlee ki kpanbar nba mɔk niib tuspiik na saa teeni? See ki u kar sinsinn ki dukin ki bann baa saa jaŋ nan baa kan jaŋ nan u tooku.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Bi-i kii jaŋie, see ki u tun toomii ki bi ŋak faauk, waa daa be banfɔkira na.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 “Tɔn, nirɔ-i kii nyik u mɔkint kuri, u kan fit teen n poorpoweitɔɔ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Yaarin man; ŋaan li manu-i taŋi saat, nlee ki li ji sii mani?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Li lek ki ŋan ki a jiir ki pak kpaab ni, ki bia ki ŋan ki a pukin lulin po. See ki a lu. Wunba mɔk tuba, wun gbiint.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.