Lucas 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Li poorpoe ki ti Yomdaanɔ ŋamm gann jaleeb piinlore nan banlee ki yaa wun tumm banlee-lee ki bin dɔŋ gar doi ni, siaminba po kur ki u saa baar.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ŋanne ki u betib a “Dii na beer yaba, ŋaan ki dijaara waar. Li paak, ii mei man dii na daanɔ ki wun ŋamm pukin dijaara, ki te bin jaan dii maŋ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Ii saa man. N tuumiie, ki i sii tee nan pebis na kinkata sinsuuk ni.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ŋaan i daa jikit likbɔɔrii koo miat-ŋmanii koo taasaati. I bia daa see sɔnu ni ki foont sɔɔ.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Ŋaan ŋaak nbae ni ki i saa kɔɔ, yin dɔŋ yet a ‘Parmaasir-ii be ŋaak na niib paak.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ki ŋaadaanɔ maŋ-i loon parmaasir, u saa gaarir. Li-i kii tee nna, parmaasir maŋ bia saa jen i paaka.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Li-i tee ki i kɔɔ ŋaak nbae ni, ii be leŋ kii di kii nyu linba ki bi teeni, kimaan toontunnɔ ŋan ki wun gaar u paauko. I daa lin lɔɔn ŋei ki dɔɔ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Li-i tee ki i baar doo nbae ni ki bi tooki nan parpeenn, ki turi jeet nba, yin di;
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 ŋaan bia te ki baatib-ii laat laafia doo maŋ ni, kii beer niib maŋ a ‘Yennu naan nakiniiwa.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Li-i tee ki i baar doo nbae ni, ki niib na ki gaari, yin nyi set sɔnii ni ŋaan kii yeen a
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Ti taapant nba tab i doo na tanbiinii nba na, ti pit ŋanne ki lubin ki chabiti. Ii mi man nan Yennu naan poŋ baar ki nakiniiwa.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 N beerie nan buut daar, doo maŋ niib tubdatu tan saa gar Sodom teeb yara.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Li sii bi yimm Korasinn teeb paak; li sii bi yimm Bef-saida teeb mun yaa paak; kimaan mi-i bonni tun bakitnauŋ toonjaana Taya nan Sidonn doi ni nan maa daan tun i doi ni na, bi bo saa nyik bi toonbiite yiama, ki lia soot nba tee bonsisiɔk, ki puk bi mɔŋ tanpent, a lin wann nan bi nyik bi toonbiit tumue.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Daar nba ki Yennu tan saa bu niib buut na, i tubdatu saa gar Taya nan Sidonn teeb yarawa.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Yimm Kapenaum teeb, Yennu saa donni sanpaapowa-a? Aaii, u tan saa sikini kpeen tiŋe.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Li yoo na ki u bet u poorpoweiteeb a “Wunba gbia i maan, u gbia n maame; ŋaan wunba yêti, u yêt mine; ki wunba yêt min, u yêt Yennu nba tumin nae mun biak.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ŋanne ki Yiisaweira piinlore nan banlee na din tan jen nan parpeenn ki betɔ a “Ti Yomdaanɔ, a sann paŋ nie ki narinbiit gbaa saak ti mɔi.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ki u betib a “N la Sintaanii nyii sanpaapo nan sanyikintii na ki tan baa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Gbiintir man, n poŋ turi yiikoo nba ki i sii ŋmaat wai nan nanii, kii nyant i dataak Sintaanii paŋ kur; ki siar kan teeni.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ŋaan i daa mɔk parpeenn nan narinbiit nba saak i mɔi na kuukɔɔ paak kaa, ŋaan kii biaki mɔk parpeenn nan baa poŋ sɔb i sana Yendɔuŋ ni na.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Li yoo maŋ ki Yennu Seyeeŋ te ki Yiisa mɔk parpeenn hei, ki ji yet a “N Baa Yennu, wunba tee sanpaapo nan tingbouŋ na Yomdaanɔ, n piaka, kimaan a bɔr labaar maŋ subindamm nan bannteeb, ŋaan fiit wann waase; nnae ki a loon ki tun.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Ki Yiisa ŋamm yet a “N Baa Yennu-e wannin barii na kura; ki sɔɔ ki mi maa tee wunba see n Baa maŋ, ŋaan sɔɔ mun bia ki mi n Baa maŋ nba tee wunba, see min u Bija na, nan binba ki n loon ki n fiit wannib na.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Li yoo na ki Yiisa ji ŋmat got u poorpoweiteeb ŋaan bɔr betib a, “Parpeenn tee i yare nan yaa laat linba na.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 N beerie nan Yennu sɔkiniinba nan kpanbara bonchiann din loon bin la linba ki i laat na, ŋaan ki la, ki bia din loon bin gbat labaar nba ki i gbia na, ŋaan ki gbati.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Sennu wanntɔsɔɔ din fiir set ki loon wun bikin Yiisa, ki boiɔ a “Wanntɔɔ, n saa teen nlee ki la manfoor nba kaa gbennu?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ki Yiisa ŋmat boiɔ a “Li sɔb nlee Yennu sennu gbouŋ ni? A karin ki laat nlee?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ki jɔɔ na jiin a “Ii loon a Yomdaanɔ Yennu; kii mantik kii loonɔ nan a par kur, kii bia kii loonɔ nan a seek kur, nan a paŋ kur, nan a dudukit kur, kii bia kii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Ki Yiisa yetɔ a “A jiinu na ŋan. Ii tuun nna ki tan la manfoor maŋ.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ŋaan ki sennu wanntɔɔ na lek loon wun wann nan u ki mɔk biit ki jiin sennu na po, ki boi Yiisa a “Tɔn, ki ŋmee tee n lɔɔ?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ki Yiisa jiinɔ a, “Jasɔɔ din nyii Jerusalem ki siik Jeriko; ki fat-teeb tan pikinɔ ki liat u tiat ki fat, ki boou bonchiann, ki tan tenn u kuun darik darik nna, ŋaan nyikɔ.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Li poor po ki Yennu manntɔɔ nna mun tɔk li sɔnu ki siik, ki tan la jɔɔ na dɔɔ, ki u lɔk gar ŋaan nyikɔ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ŋanne na biak, ki Liifai jasɔɔ mun baat ki tan la jɔɔ maŋ ki bia lɔk gar ŋaan nyikɔ.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ki Samaria jasɔɔ mun tɔk li sɔnu ki baat, ki tan dɔkit jɔɔ maŋ paak. Waa lau yoo nba, ki ninbaauk soorɔ bonchiann,
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 ki u baar ki jii kpan nan daan ki baŋ u fiat na ŋaan fin tana, ki jiiu paan u boŋ paak, ki saan nanɔ saamm ŋaak ni ki saa gotɔ.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Laa tan yent yoo nba, ki u jii salimpeena ŋanlee ki tur wunba gorii saamm ŋaak na, ŋaan betɔ a, ‘Ii gorii jɔɔ na, ki mi-i taŋi jen daar nba, n saa pa-a linba ki a dinnɔ ki pukin na paak.’ ”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yiisa nba pak nna ki gbenn, ki u boi sennu wanntɔɔ na a “Jab bantaa na ni, ŋmee want nan u tee wunba ki fat-teeb fatɔ na lɔɔ? A dukii nlee?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ki u jiin a “Wunba tinɔ ninbaauk na.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Li poorpoe ki Yiisa nan u poorpoweiteeb din saa bi sɔnu, ki saa baar digbanbik nna ni; ki poosɔɔ be leŋ ki bi yiu Maata, ki u gaar Yiisa nan parpeenn u ŋaak ni.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 U din mɔk u niipowaarik, ki u sann tee Meeri; ki Meeri maŋ baar ki tan kar tiŋ ni, ki nakin Yiisa taa po ki gbiintir u maan.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ŋaan ki Maata mun gbaa nan saauŋ kur kur, ki tan baar bet Yiisa a “N Yomdaanɔ, maa gbaa nan saauŋ, n kuukɔɔ, ŋaan ki n naa bik na ki sommitin na, a baka kaa li po-o? Betirɔ ki wun baar ki tan sommin.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ki Yiisa jiinɔ a “Maata, n mi nan a gbaa nan bona bonchiann, ki li mukisa ki biir a par,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 ŋaan bonyennkɔɔe kpaa talas. Meeri ŋarin gann linba ŋane, ki sɔɔ kan nyinnir u ni.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.