Lucas 10
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Li poorpoe ki ti Yomdaanɔ ŋamm gann jaleeb piinlore nan banlee ki yaa wun tumm banlee-lee ki bin dɔŋ gar doi ni, siaminba po kur ki u saa baar.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Ŋanne ki u betib a “Dii na beer yaba, ŋaan ki dijaara waar. Li paak, ii mei man dii na daanɔ ki wun ŋamm pukin dijaara, ki te bin jaan dii maŋ.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Ii saa man. N tuumiie, ki i sii tee nan pebis na kinkata sinsuuk ni.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ŋaan i daa jikit likbɔɔrii koo miat-ŋmanii koo taasaati. I bia daa see sɔnu ni ki foont sɔɔ.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Ŋaan ŋaak nbae ni ki i saa kɔɔ, yin dɔŋ yet a ‘Parmaasir-ii be ŋaak na niib paak.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ki ŋaadaanɔ maŋ-i loon parmaasir, u saa gaarir. Li-i kii tee nna, parmaasir maŋ bia saa jen i paaka.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Li-i tee ki i kɔɔ ŋaak nbae ni, ii be leŋ kii di kii nyu linba ki bi teeni, kimaan toontunnɔ ŋan ki wun gaar u paauko. I daa lin lɔɔn ŋei ki dɔɔ.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Li-i tee ki i baar doo nbae ni ki bi tooki nan parpeenn, ki turi jeet nba, yin di;
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 ŋaan bia te ki baatib-ii laat laafia doo maŋ ni, kii beer niib maŋ a ‘Yennu naan nakiniiwa.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Li-i tee ki i baar doo nbae ni, ki niib na ki gaari, yin nyi set sɔnii ni ŋaan kii yeen a
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ti taapant nba tab i doo na tanbiinii nba na, ti pit ŋanne ki lubin ki chabiti. Ii mi man nan Yennu naan poŋ baar ki nakiniiwa.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 N beerie nan buut daar, doo maŋ niib tubdatu tan saa gar Sodom teeb yara.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Li sii bi yimm Korasinn teeb paak; li sii bi yimm Bef-saida teeb mun yaa paak; kimaan mi-i bonni tun bakitnauŋ toonjaana Taya nan Sidonn doi ni nan maa daan tun i doi ni na, bi bo saa nyik bi toonbiite yiama, ki lia soot nba tee bonsisiɔk, ki puk bi mɔŋ tanpent, a lin wann nan bi nyik bi toonbiit tumue.
13 Jesus continuou:
14 Daar nba ki Yennu tan saa bu niib buut na, i tubdatu saa gar Taya nan Sidonn teeb yarawa.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Yimm Kapenaum teeb, Yennu saa donni sanpaapowa-a? Aaii, u tan saa sikini kpeen tiŋe.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Li yoo na ki u bet u poorpoweiteeb a “Wunba gbia i maan, u gbia n maame; ŋaan wunba yêti, u yêt mine; ki wunba yêt min, u yêt Yennu nba tumin nae mun biak.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Ŋanne ki Yiisaweira piinlore nan banlee na din tan jen nan parpeenn ki betɔ a “Ti Yomdaanɔ, a sann paŋ nie ki narinbiit gbaa saak ti mɔi.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Ki u betib a “N la Sintaanii nyii sanpaapo nan sanyikintii na ki tan baa.
18 Jesus respondeu:
19 Gbiintir man, n poŋ turi yiikoo nba ki i sii ŋmaat wai nan nanii, kii nyant i dataak Sintaanii paŋ kur; ki siar kan teeni.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Ŋaan i daa mɔk parpeenn nan narinbiit nba saak i mɔi na kuukɔɔ paak kaa, ŋaan kii biaki mɔk parpeenn nan baa poŋ sɔb i sana Yendɔuŋ ni na.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Li yoo maŋ ki Yennu Seyeeŋ te ki Yiisa mɔk parpeenn hei, ki ji yet a “N Baa Yennu, wunba tee sanpaapo nan tingbouŋ na Yomdaanɔ, n piaka, kimaan a bɔr labaar maŋ subindamm nan bannteeb, ŋaan fiit wann waase; nnae ki a loon ki tun.”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Ki Yiisa ŋamm yet a “N Baa Yennu-e wannin barii na kura; ki sɔɔ ki mi maa tee wunba see n Baa maŋ, ŋaan sɔɔ mun bia ki mi n Baa maŋ nba tee wunba, see min u Bija na, nan binba ki n loon ki n fiit wannib na.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Li yoo na ki Yiisa ji ŋmat got u poorpoweiteeb ŋaan bɔr betib a, “Parpeenn tee i yare nan yaa laat linba na.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 N beerie nan Yennu sɔkiniinba nan kpanbara bonchiann din loon bin la linba ki i laat na, ŋaan ki la, ki bia din loon bin gbat labaar nba ki i gbia na, ŋaan ki gbati.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Sennu wanntɔsɔɔ din fiir set ki loon wun bikin Yiisa, ki boiɔ a “Wanntɔɔ, n saa teen nlee ki la manfoor nba kaa gbennu?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Ki Yiisa ŋmat boiɔ a “Li sɔb nlee Yennu sennu gbouŋ ni? A karin ki laat nlee?”
26 Jesus respondeu:
27 Ki jɔɔ na jiin a “Ii loon a Yomdaanɔ Yennu; kii mantik kii loonɔ nan a par kur, kii bia kii loonɔ nan a seek kur, nan a paŋ kur, nan a dudukit kur, kii bia kii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Ki Yiisa yetɔ a “A jiinu na ŋan. Ii tuun nna ki tan la manfoor maŋ.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ŋaan ki sennu wanntɔɔ na lek loon wun wann nan u ki mɔk biit ki jiin sennu na po, ki boi Yiisa a “Tɔn, ki ŋmee tee n lɔɔ?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Ki Yiisa jiinɔ a, “Jasɔɔ din nyii Jerusalem ki siik Jeriko; ki fat-teeb tan pikinɔ ki liat u tiat ki fat, ki boou bonchiann, ki tan tenn u kuun darik darik nna, ŋaan nyikɔ.
30 Jesus respondeu assim:
31 Li poor po ki Yennu manntɔɔ nna mun tɔk li sɔnu ki siik, ki tan la jɔɔ na dɔɔ, ki u lɔk gar ŋaan nyikɔ.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Ŋanne na biak, ki Liifai jasɔɔ mun baat ki tan la jɔɔ maŋ ki bia lɔk gar ŋaan nyikɔ.
32 Também um
33 Ki Samaria jasɔɔ mun tɔk li sɔnu ki baat, ki tan dɔkit jɔɔ maŋ paak. Waa lau yoo nba, ki ninbaauk soorɔ bonchiann,
33 Mas um
34 ki u baar ki jii kpan nan daan ki baŋ u fiat na ŋaan fin tana, ki jiiu paan u boŋ paak, ki saan nanɔ saamm ŋaak ni ki saa gotɔ.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Laa tan yent yoo nba, ki u jii salimpeena ŋanlee ki tur wunba gorii saamm ŋaak na, ŋaan betɔ a, ‘Ii gorii jɔɔ na, ki mi-i taŋi jen daar nba, n saa pa-a linba ki a dinnɔ ki pukin na paak.’ ”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Yiisa nba pak nna ki gbenn, ki u boi sennu wanntɔɔ na a “Jab bantaa na ni, ŋmee want nan u tee wunba ki fat-teeb fatɔ na lɔɔ? A dukii nlee?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Ki u jiin a “Wunba tinɔ ninbaauk na.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Li poorpoe ki Yiisa nan u poorpoweiteeb din saa bi sɔnu, ki saa baar digbanbik nna ni; ki poosɔɔ be leŋ ki bi yiu Maata, ki u gaar Yiisa nan parpeenn u ŋaak ni.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 U din mɔk u niipowaarik, ki u sann tee Meeri; ki Meeri maŋ baar ki tan kar tiŋ ni, ki nakin Yiisa taa po ki gbiintir u maan.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Ŋaan ki Maata mun gbaa nan saauŋ kur kur, ki tan baar bet Yiisa a “N Yomdaanɔ, maa gbaa nan saauŋ, n kuukɔɔ, ŋaan ki n naa bik na ki sommitin na, a baka kaa li po-o? Betirɔ ki wun baar ki tan sommin.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Ki Yiisa jiinɔ a “Maata, n mi nan a gbaa nan bona bonchiann, ki li mukisa ki biir a par,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 ŋaan bonyennkɔɔe kpaa talas. Meeri ŋarin gann linba ŋane, ki sɔɔ kan nyinnir u ni.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.