Josué 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Ŋanne Joosua yiin Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba nyii yondo po na, ki taamm,
1 Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés:
2 ki yetib a, “I tun linba kur ki Yennu toontunnɔ Moses wanni, ki bia sak n mɔba.
2 Observastes, disse-lhes ele, tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.
3 Yoo na kura, i ki yêt i leeb Israel teeb sommiri. I chek ki saak i Yomdaanɔ Yennu mɔb.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abandonastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.
4 I Yomdaanɔ Yennu tur i leeb Israel teeb parmaasir nan waa senn mɔsonn biaŋinba nawa. Ii ŋmat kii kun tiŋ nba ki i gaar ki li tee i yar na ni man, tiŋ nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po, ki i din boi, ki Yennu toontunnɔ Moses turi na.
4 Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Ii yabir kii dia sennu nba Moses din turi na, kii loon i Yomdaanɔ Yennu, kii tuun u loomm, kii saak u sennu, kii be fanu nanɔ, ki gaarɔ nan i para nan i sei kur.”
5 Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 — ausente —
6 Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.
7 — ausente —
7 Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:
8 — ausente —
8 Voltais para vossas tendas com grandes riquezas - numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade - e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos.
9 Booru nba din kun Jɔɔdann mɔkir yondo po na din tee Rubenn boorue, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkir. Bi din nyik Israel teeb nba tenn na kur Siilo-e, ki li be Keenann tiŋ ni, ŋaan gaar sɔnu ki saa bi tiŋ ni, ki li tee Gilead tiŋ nba ki bi din gaar yent, nan Yennu nba din pak nan Moses, ki u wannib biaŋinba na.
9 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israelitas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.
10 Rubenn booru, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkir nba be yondo po na nba baar Gelilof yoo nba, ki lek daa be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na, ki bi maa maruŋ binbintir nba yab bonchiann, ki bia fan, ki kpian mɔkir na.
10 E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rubem, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.
11 Li yoo na ki bi pak Israel booru nba tenn na a, “Gbiintir man. Rubenn booru, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkleer nba nyii yondo po na niibe maa binbintir nba be Gelilof doo ni, ki kpian Jɔɔdann mɔkir na.”
11 Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,
12 Israel teeb na nba gbat nna, ki bi taan ki baar Siilo, a bin faa tɔb nan booru nba be yondo po maŋ.
12 reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.
13 Ŋanne ki Israel teeb tun Finehas, wunba tee manntɔɔ Eleasar bija na, a wun saan Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po, Gilead tiŋ ni na boor.
13 Enviaram aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Finéias, filho de Eleazar,
14 Ki saakab piik chian Finehas ki saan, ki nyii booru kur nba be yonbaa po na yenɔ yenɔ, ki tee naakuut nan ŋei saakab.
14 juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.
15 Ki bi baar Gilead tiŋ ni, Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po na boor,
15 Estes, chegando junto aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:
16 ki piak Yennu niib na kur paak, ki yetib a, “Bee ki i tun bonbiir na ki tur Israel teeb Yennu? I yêt Yennu mɔbe ki maa maruŋ binbintir ki tur i mɔŋ. I poŋ ji ki waau.
16 Eis a mensagem da assembléia do Senhor: que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?
17 Ii tiar biit nba ki ti tun Peor tiŋ ni na, yoo nba ki Yennu din jii yiarbiiuk ki dat ti tuba na. Li paake ki ti bia daa di fara na. Biit maŋ din ki jaŋe-e?
17 Porventura não nos basta o pecado de Fogor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembléia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!
18 I loon yin yêt u weiue mɔtana-a? I-i yêt Yennu mɔb dinna, wonn na, u wutoor saa do Israel teeb kur paake.
18 Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembléia de Israel.
19 I tiŋ na-i kii ŋan nan yin jiantɔ, yin baar ŋɔɔ Yennu tiŋ ni, siaminba ki u lanbouŋ be na. Gaat yiar waan man ti boor, ŋaan daa yêen Yennu mɔb, koo ki maa maruŋ binbintir ki pukii binbintir nba tee ti Yomdaanɔ Yennu yar na po, ki li saa te ki ti tee mɔyêtuk damm.
19 Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.
20 Tiat biaŋinba ki Sera bija Akann din yêt sennu nba jiin linba ki Yennu biirir na po; Israel teeb kur din gaar tubdatue li paak, Akann kɔɔ kaa din kpo u biit paaki.”
20 Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembléia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime.
21 Ki Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase yondo po booru bɔkir na kur din yet yonbaa po booru ŋei saakab na a,
21 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:
22 “Yabint daanɔe tee Yennu, ŋɔɔe tee ti Yomdaanɔ. Yabint daanɔe tee Yennu, ŋɔɔe tee ti Yomdaanɔ. U mi linba paak ki ti maa maruŋ binbintir na, ŋanne teen ki ti loon yin mun bann. Li-i tee ki ti yêt ki ki dia Yennu fanu, i daa te ki ti be ti manfoor ni.
22 Deus todo-poderoso, o Senhor Deus todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...
23 Li-i tee ki ti yêt Yennu mɔbie ki maa ti yur po binbintir, a tii jokit maruŋ li paak, koo kii mann jeet Yenpiinii maruŋ, koo weinanleeb Yenpiinii maruŋ, Yennu tiɔŋ n dat ti tuba.
23 Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holocaustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!
24 Aaii. Linba te ki ti tun na tee nnae, ti tiine nan i yaaboona tan saa yet ti yaaboona a, ‘I mɔk kpilanne nan Israel teeb Yomdaanɔ Yennu na?
24 Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: Que tendes vós em comum com o Senhor, o Deus de Israel?
25 U jii Jɔɔdann mɔkire ki teen timm nan yimm nba tee Gaad booru nan Rubenn booru na kpaar. I ki mɔk siara kpiir nan Yennu;’ ki i yaaboona tan saa te ki ti yaaboona n nyik Yennu jiantu.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rubem e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E desse modo vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.
26 Ŋanne te ki ti maa binbintir, ki li ki tee ti yaa tii mann maruŋ kii jokit muu, koo kii piin Yenpiinii li paak kaa,
26 Por isso combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,
27 ŋaan ti loon lii tee nyinne ki tur ti niib nan i niib nan nipaauŋ nba saa wei ti poor na, nan ti din tuu jiantir Yennu u kasii lanbouŋ na nie, ki teen ti Yenpiinii ki bi jokit muu, nan ti marint nan weinanleeb Yenpiinii. Ti tun nna a lin te ki i yaaboona daa fit yeen a ti yaaboona ki kpiin nan Yennu-e.
27 mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.
28 Li tee ti dudukite nan li-i tee ki li tun nna, ti yaaboona saa fit yet a, ‘Gotirii, ti yeejamm din maa binbintir, ki li tee nan Yennu yar na. Li din ki tee bi jokit piinii koo ki mann maruŋ li paak kaa, ŋaan li din tee nyinne ki tur i niib nan ti yab.’
28 Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.
29 Ti kan ban nyik Yennu jiantu, koo ki yêt u mɔb, ki li tee ti maa binbintir ki jokit Yenpiinii li paak, koo ki teen jeet Yenpiinii maruŋ li paaki. Ti kan maa binbintsiar ki pukin ti Yomdaanɔ Yennu binbintir nba be u lanbouŋ boor na po.”
29 Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!
30 Ki manntɔɔ Finehas, nan saakab piik nba tee Israel saakab ki be nanɔ, ki tee ŋei saakab nba nyii booru kur nba be yonbaa po na gbat maan nba ki Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po pak na, ki bi para maak.
30 Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Finéias e os príncipes da assembléia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.
31 Ki manntɔɔ Eleasar bija Finehas yetib a, “Mɔtana ti ji bann nan Yennu be nant. I ki yêt u mɔbi, i tinn Israel teeb, ki nyinnib Yennu tubdatu niwa.”
31 Então o sacerdote Finéias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rubem, de Gad e de Manassés: Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!
32 Li poor po ki Finehas nan saakab na nyik Rubenn booru nan Gaad booru na, Gilead tiŋ ni, ŋaan ŋmat kun Keenann tiŋ ni, Israel teleeb na boor, ki saa wannib baa la biaŋinba.
32 O sacerdote Finéias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rubem e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.
33 Ki li maŋ Israel teeb na, ki bi dont Yennu. Bi ji din ki ban dukin nan bin saan ki faa tɔb nan Rubenn booru nan Gaad booru, ki biir bi tiŋ nba ki bi kar leŋ na.
33 Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rubem e de Gad.
34 Rubenn nan Gaad booru na din yet a, “Maruŋ binbintir na tee siarae, ki beerit nan Yennu-e tee ti Yomdaanɔ.” Li paake te ki bi purir “Siara.”
34 Por isso os filhos de Rubem e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.