Josué 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Ŋanne Joosua yiin Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba nyii yondo po na, ki taamm,
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 ki yetib a, “I tun linba kur ki Yennu toontunnɔ Moses wanni, ki bia sak n mɔba.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 Yoo na kura, i ki yêt i leeb Israel teeb sommiri. I chek ki saak i Yomdaanɔ Yennu mɔb.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 I Yomdaanɔ Yennu tur i leeb Israel teeb parmaasir nan waa senn mɔsonn biaŋinba nawa. Ii ŋmat kii kun tiŋ nba ki i gaar ki li tee i yar na ni man, tiŋ nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po, ki i din boi, ki Yennu toontunnɔ Moses turi na.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 Ii yabir kii dia sennu nba Moses din turi na, kii loon i Yomdaanɔ Yennu, kii tuun u loomm, kii saak u sennu, kii be fanu nanɔ, ki gaarɔ nan i para nan i sei kur.”
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 — ausente —
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 — ausente —
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 — ausente —
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Booru nba din kun Jɔɔdann mɔkir yondo po na din tee Rubenn boorue, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkir. Bi din nyik Israel teeb nba tenn na kur Siilo-e, ki li be Keenann tiŋ ni, ŋaan gaar sɔnu ki saa bi tiŋ ni, ki li tee Gilead tiŋ nba ki bi din gaar yent, nan Yennu nba din pak nan Moses, ki u wannib biaŋinba na.
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 Rubenn booru, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkir nba be yondo po na nba baar Gelilof yoo nba, ki lek daa be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na, ki bi maa maruŋ binbintir nba yab bonchiann, ki bia fan, ki kpian mɔkir na.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 Li yoo na ki bi pak Israel booru nba tenn na a, “Gbiintir man. Rubenn booru, nan Gaad booru, nan Manase booru bɔkleer nba nyii yondo po na niibe maa binbintir nba be Gelilof doo ni, ki kpian Jɔɔdann mɔkir na.”
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 Israel teeb na nba gbat nna, ki bi taan ki baar Siilo, a bin faa tɔb nan booru nba be yondo po maŋ.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Ŋanne ki Israel teeb tun Finehas, wunba tee manntɔɔ Eleasar bija na, a wun saan Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po, Gilead tiŋ ni na boor.
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 Ki saakab piik chian Finehas ki saan, ki nyii booru kur nba be yonbaa po na yenɔ yenɔ, ki tee naakuut nan ŋei saakab.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Ki bi baar Gilead tiŋ ni, Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po na boor,
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 ki piak Yennu niib na kur paak, ki yetib a, “Bee ki i tun bonbiir na ki tur Israel teeb Yennu? I yêt Yennu mɔbe ki maa maruŋ binbintir ki tur i mɔŋ. I poŋ ji ki waau.
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Ii tiar biit nba ki ti tun Peor tiŋ ni na, yoo nba ki Yennu din jii yiarbiiuk ki dat ti tuba na. Li paake ki ti bia daa di fara na. Biit maŋ din ki jaŋe-e?
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 I loon yin yêt u weiue mɔtana-a? I-i yêt Yennu mɔb dinna, wonn na, u wutoor saa do Israel teeb kur paake.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 I tiŋ na-i kii ŋan nan yin jiantɔ, yin baar ŋɔɔ Yennu tiŋ ni, siaminba ki u lanbouŋ be na. Gaat yiar waan man ti boor, ŋaan daa yêen Yennu mɔb, koo ki maa maruŋ binbintir ki pukii binbintir nba tee ti Yomdaanɔ Yennu yar na po, ki li saa te ki ti tee mɔyêtuk damm.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 Tiat biaŋinba ki Sera bija Akann din yêt sennu nba jiin linba ki Yennu biirir na po; Israel teeb kur din gaar tubdatue li paak, Akann kɔɔ kaa din kpo u biit paaki.”
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Ki Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase yondo po booru bɔkir na kur din yet yonbaa po booru ŋei saakab na a,
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 “Yabint daanɔe tee Yennu, ŋɔɔe tee ti Yomdaanɔ. Yabint daanɔe tee Yennu, ŋɔɔe tee ti Yomdaanɔ. U mi linba paak ki ti maa maruŋ binbintir na, ŋanne teen ki ti loon yin mun bann. Li-i tee ki ti yêt ki ki dia Yennu fanu, i daa te ki ti be ti manfoor ni.
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 Li-i tee ki ti yêt Yennu mɔbie ki maa ti yur po binbintir, a tii jokit maruŋ li paak, koo kii mann jeet Yenpiinii maruŋ, koo weinanleeb Yenpiinii maruŋ, Yennu tiɔŋ n dat ti tuba.
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 Aaii. Linba te ki ti tun na tee nnae, ti tiine nan i yaaboona tan saa yet ti yaaboona a, ‘I mɔk kpilanne nan Israel teeb Yomdaanɔ Yennu na?
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 U jii Jɔɔdann mɔkire ki teen timm nan yimm nba tee Gaad booru nan Rubenn booru na kpaar. I ki mɔk siara kpiir nan Yennu;’ ki i yaaboona tan saa te ki ti yaaboona n nyik Yennu jiantu.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 Ŋanne te ki ti maa binbintir, ki li ki tee ti yaa tii mann maruŋ kii jokit muu, koo kii piin Yenpiinii li paak kaa,
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 ŋaan ti loon lii tee nyinne ki tur ti niib nan i niib nan nipaauŋ nba saa wei ti poor na, nan ti din tuu jiantir Yennu u kasii lanbouŋ na nie, ki teen ti Yenpiinii ki bi jokit muu, nan ti marint nan weinanleeb Yenpiinii. Ti tun nna a lin te ki i yaaboona daa fit yeen a ti yaaboona ki kpiin nan Yennu-e.
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 Li tee ti dudukite nan li-i tee ki li tun nna, ti yaaboona saa fit yet a, ‘Gotirii, ti yeejamm din maa binbintir, ki li tee nan Yennu yar na. Li din ki tee bi jokit piinii koo ki mann maruŋ li paak kaa, ŋaan li din tee nyinne ki tur i niib nan ti yab.’
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 Ti kan ban nyik Yennu jiantu, koo ki yêt u mɔb, ki li tee ti maa binbintir ki jokit Yenpiinii li paak, koo ki teen jeet Yenpiinii maruŋ li paaki. Ti kan maa binbintsiar ki pukin ti Yomdaanɔ Yennu binbintir nba be u lanbouŋ boor na po.”
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Ki manntɔɔ Finehas, nan saakab piik nba tee Israel saakab ki be nanɔ, ki tee ŋei saakab nba nyii booru kur nba be yonbaa po na gbat maan nba ki Rubenn booru nan Gaad booru nan Manase booru bɔkir nba be yondo po pak na, ki bi para maak.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Ki manntɔɔ Eleasar bija Finehas yetib a, “Mɔtana ti ji bann nan Yennu be nant. I ki yêt u mɔbi, i tinn Israel teeb, ki nyinnib Yennu tubdatu niwa.”
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Li poor po ki Finehas nan saakab na nyik Rubenn booru nan Gaad booru na, Gilead tiŋ ni, ŋaan ŋmat kun Keenann tiŋ ni, Israel teleeb na boor, ki saa wannib baa la biaŋinba.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Ki li maŋ Israel teeb na, ki bi dont Yennu. Bi ji din ki ban dukin nan bin saan ki faa tɔb nan Rubenn booru nan Gaad booru, ki biir bi tiŋ nba ki bi kar leŋ na.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Rubenn nan Gaad booru na din yet a, “Maruŋ binbintir na tee siarae, ki beerit nan Yennu-e tee ti Yomdaanɔ.” Li paake te ki bi purir “Siara.”
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.