Jó 42
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Tɔn, ki Job jiin Yennu a:
1 Então, respondeu Jó ao Senhor e disse:
2 Yennu, n mi nan fine mantik tee paŋ daanɔ, ki mi nan a saa fit tun bona kur nba ki a loon.
2 Bem sei eu que tudo podes, e nenhum dos teus pensamentos pode ser impedido.
3 Ki a boi a n tee ŋmee ki biris a yanfoon po, ŋaan ki ki mi siari? Barmɔnii, n bo piak linba ki n ki bant li paake. Li mantik teen bakitnauŋ nan mii mi li paaka.
3 Quem é aquele, dizes tu, que sem conhecimento encobre o conselho? Por isso, falei do que não entendia; coisas que para mim eram maravilhosíssimas, e que eu não compreendia.
4 Ki fin Yennu yet a man ŋmin, ŋaan ki fin pak, ki bia yabir ki jiin a buboit.
4 Escuta-me, pois, e eu falarei; eu te perguntarei, e tu ensina-me.
5 Yoo nba gar, n tuu mi linba ki leeb beerin ki jiin a poe, ŋaan mɔtana n ji la-a nan n mɔŋ ninbinawa.
5 Com o ouvir dos meus ouvidos ouvi, mas agora te veem os meus olhos.
6 Li paak, n dii fei nan linba ki n yet nawa, ki mɔ kɔɔ, ki puk tanbiinii nan tanpent.
6 Por isso, me abomino e me arrependo no pó e na cinza.
7 Yennu nba pak nan Job ki gbenn na poor poe, ki u yet Elifas a, “N wutoor doo fin nan a yɔɔsnba banlee na paaka, kimaan i ki pak barmɔnii ki jiin n po, nan biaŋinba ki n toontunnɔ Job pak na.
7 Sucedeu, pois, que, acabando o Senhor de dizer a Jó aquelas palavras, o Senhor disse a Elifaz, o temanita: A minha ira se acendeu contra ti, e contra os teus dois amigos; porque não dissestes de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
8 Li paak, jiin naajai banlore nan pejai banlore ki tur Job, ki lii tee maruŋ i mɔŋ paak. Job saa miar min Yennu i paak, ki n saa gat u miaru na, ki kan dat i tuba nan ki li bo jaŋ nan man dat i tubawa. I ki pak barmɔnii ki jiin n po nan Job nba pak biaŋinba na.”
8 Tomai, pois, sete bezerros e sete carneiros, e ide ao meu servo Jó, e oferecei holocaustos por vós, e o meu servo Jó orará por vós; porque deveras a ele aceitarei, para que eu vos não trate conforme a vossa loucura; porque vós não falastes de mim o que era reto como o meu servo Jó.
9 Ŋanne Elifas nan Bildad nan Sofar teen nan Yennu nba wannib biaŋinba na, ki Yennu ji gat Job miaru.
9 Então, foram Elifaz, o temanita, e Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita, e fizeram como o Senhor lhes dissera; e o Senhor aceitou a face de Jó.
10 Tɔn, Job nba miar Yennu, u yɔɔsnba bantaa na paak na poor poe, ki Yennu te ki u ŋamm mɔkit, ki li mɔkint yab gar waa din mɔk biaŋinba na taar munlee.
10 E o Senhor virou o cativeiro de Jó, quando orava pelos seus amigos; e o Senhor acrescentou a Jó outro tanto em dobro a tudo quanto dantes possuía.
11 Ki Job ninjamm nan u niipoob nan u yɔkperii na kur baar a bin gɔnɔ, ki tan dii jaamm u ŋaak ni. Bi din wann bi ninbatinu, ki maan u par nan daamii nba kur ki Yennu teenɔ na. Ki sɔɔ kur turɔ likirii nan salima baŋ.
11 Então, vieram a ele todos os seus irmãos e todas as suas irmãs e todos quantos dantes o conheceram, e comeram com ele pão em sua casa, e se condoeram dele, e o consolaram de todo o mal que o Senhor lhe havia enviado; e cada um deles lhe deu uma peça de dinheiro, e cada um, um pendente de ouro.
12 Yennu din teen piisin Job binbeŋ joontu ni, ki li gar waa din teen piisin u pinpiik niwa. Ki Job ŋamm la pei tusaa piik nan ŋanna, nan laagumiinba tusaa ŋanloob, nan nei tusaa ŋanlee, nan bonii tusir.
12 E, assim, abençoou o Senhor o último estado de Jó, mais do que o primeiro; porque teve catorze mil ovelhas, e seis mil camelos, e mil juntas de bois, e mil jumentas.
13 U din ŋamm mar bonjai banlore nan bonpoi bantaa,
13 Também teve sete filhos e três filhas.
14 ki pur bonposaakak na sann Jemima, ki wunba pukin banlee na tee Kesia, ki bonbik po tee Kerenn Hapuk.
14 E chamou o nome da primeira, Jemima, e o nome da outra, Quezia, e o nome da terceira, Quéren-Hapuque.
15 Poo sɔɔ din ki be durinya na ni ki fan nan Job bonpoi na. Bi baa din biit faare ki turib nan biaŋinba ki u tur bi ninjamm na.
15 E em toda a terra não se acharam mulheres tão formosas como as filhas de Jó; e seu pai lhes deu herança entre seus irmãos.
16 Job bikinu na poor poe ki u din dii bina kobik nan piinna. U din la yaaboona nan yaaboonlee,
16 E, depois disto, viveu Jó cento e quarenta anos; e viu a seus filhos e aos filhos de seus filhos, até à quarta geração.
17 ki ji tan kpet bonchiann ki kpo.
17 Então, morreu Jó, velho e farto de dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.