Jó 42
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Tɔn, ki Job jiin Yennu a:
1 Então respondeu Jó ao Senhor:
2 Yennu, n mi nan fine mantik tee paŋ daanɔ, ki mi nan a saa fit tun bona kur nba ki a loon.
2 Bem sei eu que tudo podes, e que nenhum dos teus propósitos pode ser impedido.
3 Ki a boi a n tee ŋmee ki biris a yanfoon po, ŋaan ki ki mi siari? Barmɔnii, n bo piak linba ki n ki bant li paake. Li mantik teen bakitnauŋ nan mii mi li paaka.
3 Quem é este que sem conhecimento obscurece o conselho? por isso falei do que não entendia; coisas que para mim eram demasiado maravilhosas, e que eu não conhecia.
4 Ki fin Yennu yet a man ŋmin, ŋaan ki fin pak, ki bia yabir ki jiin a buboit.
4 Ouve, pois, e eu falarei; eu te perguntarei, e tu me responderas.
5 Yoo nba gar, n tuu mi linba ki leeb beerin ki jiin a poe, ŋaan mɔtana n ji la-a nan n mɔŋ ninbinawa.
5 Com os ouvidos eu ouvira falar de ti; mas agora te vêem os meus olhos.
6 Li paak, n dii fei nan linba ki n yet nawa, ki mɔ kɔɔ, ki puk tanbiinii nan tanpent.
6 Pelo que me abomino, e me arrependo no pó e na cinza.
7 Yennu nba pak nan Job ki gbenn na poor poe, ki u yet Elifas a, “N wutoor doo fin nan a yɔɔsnba banlee na paaka, kimaan i ki pak barmɔnii ki jiin n po, nan biaŋinba ki n toontunnɔ Job pak na.
7 Sucedeu pois que, acabando o Senhor de dizer a Jó aquelas palavras, o Senhor disse a Elifaz, o temanita: A minha ira se acendeu contra ti e contra os teus dois amigos, porque não tendes falado de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
8 Li paak, jiin naajai banlore nan pejai banlore ki tur Job, ki lii tee maruŋ i mɔŋ paak. Job saa miar min Yennu i paak, ki n saa gat u miaru na, ki kan dat i tuba nan ki li bo jaŋ nan man dat i tubawa. I ki pak barmɔnii ki jiin n po nan Job nba pak biaŋinba na.”
8 Tomai, pois, sete novilhos e sete carneiros, e ide ao meu servo Jó, e oferecei um holocausto por vós; e o meu servo Jó orará por vós; porque deveras a ele aceitarei, para que eu não vos trate conforme a vossa estultícia; porque vós não tendes falado de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
9 Ŋanne Elifas nan Bildad nan Sofar teen nan Yennu nba wannib biaŋinba na, ki Yennu ji gat Job miaru.
9 Então foram Elifaz o temanita, e Bildade o suíta, e Zofar o naamatita, e fizeram como o Senhor lhes ordenara; e o Senhor aceitou a Jó.
10 Tɔn, Job nba miar Yennu, u yɔɔsnba bantaa na paak na poor poe, ki Yennu te ki u ŋamm mɔkit, ki li mɔkint yab gar waa din mɔk biaŋinba na taar munlee.
10 O Senhor, pois, virou o cativeiro de Jó, quando este orava pelos seus amigos; e o Senhor deu a Jó o dobro do que antes possuía.
11 Ki Job ninjamm nan u niipoob nan u yɔkperii na kur baar a bin gɔnɔ, ki tan dii jaamm u ŋaak ni. Bi din wann bi ninbatinu, ki maan u par nan daamii nba kur ki Yennu teenɔ na. Ki sɔɔ kur turɔ likirii nan salima baŋ.
11 Então vieram ter com ele todos os seus irmãos, e todas as suas irmãs, e todos quantos dantes o conheceram, e comeram com ele pão em sua casa; condoeram-se dele, e o consolaram de todo o mal que o Senhor lhe havia enviado; e cada um deles lhe deu uma peça de dinheiro e um pendente de ouro.
12 Yennu din teen piisin Job binbeŋ joontu ni, ki li gar waa din teen piisin u pinpiik niwa. Ki Job ŋamm la pei tusaa piik nan ŋanna, nan laagumiinba tusaa ŋanloob, nan nei tusaa ŋanlee, nan bonii tusir.
12 E assim abençoou o Senhor o último estado de Jó, mais do que o primeiro; pois Jó chegou a ter catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas.
13 U din ŋamm mar bonjai banlore nan bonpoi bantaa,
13 Também teve sete filhos e três filhas.
14 ki pur bonposaakak na sann Jemima, ki wunba pukin banlee na tee Kesia, ki bonbik po tee Kerenn Hapuk.
14 E chamou o nome da primeira Jemima, e o nome da segunda Quezia, e o nome da terceira Quéren-Hapuque.
15 Poo sɔɔ din ki be durinya na ni ki fan nan Job bonpoi na. Bi baa din biit faare ki turib nan biaŋinba ki u tur bi ninjamm na.
15 E em toda a terra não se acharam mulheres tão formosas como as filhas de Jó; e seu pai lhes deu herança entre seus irmãos.
16 Job bikinu na poor poe ki u din dii bina kobik nan piinna. U din la yaaboona nan yaaboonlee,
16 Depois disto viveu Jó cento e quarenta anos, e viu seus filhos, e os filhos de seus filhos: até a quarta geração.
17 ki ji tan kpet bonchiann ki kpo.
17 Então morreu Jó, velho e cheio de dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.