João 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɔn, ki Farisiinba din gbat a Yiisa daak niib ki wuurib Yennu nyunwuru ki bi tee u poorpoweiteeb, ki yab gar Jɔɔnn yab.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Barmɔnii ŋarime, Yiisa din ki wur sɔɔ u mɔŋi, ŋaan u poorpoweiteebe din wuurib.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Yiisa nba bann nan Farisiinba na gbat nna maŋ, ki u nyii Judea yent ni ki ŋmat saa Galilii yent ni.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ki u sɔnu maŋ ni, ki li tee talas turɔ nan wun gar Samaria yent ni.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ŋanne ki Samaria poosɔɔ tan baar bunbunn maŋ boor, a wun luun nyun. Ki Yiisa yetɔ a, “Turimin nyun ki n nyu.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Li yoo na ki sɔɔ ki u poorpoweiteeb poŋ saan doo niwa, a bin saa daa jeet, ŋaan ki u biar u kuukɔɔ.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Juu teeb na din tuu siŋ Samaria teebe, ki ki loon bii taant nammi. Li paak, ki poo na boiɔ a, “A tee Juu nirɔe, ki n mun tee Samaria poo, ki li teen nleewa ki a tan mein nyumi?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ki Yiisa jiinɔ a, “Li-i tee ki a bo mi bakitnauŋ piinii nba ki Yennu loon wun pia na, ki bia mi maa tee wunba ki meia nyun na, a bo saa boin a n tura manfoor nyun, ki n set bo saa turawa.”
10 Jesus respondeu:
11 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, bunbunn na sumii hei, ki a mun bia ki mɔk gooka. Lee ki a saa luun manfoor nyun maŋi?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ti yeeja Jakɔb-e din lukir bunbunn na, ki ŋɔɔ nan u waas nan u bonkobit kur nyu leŋ. A dukii nan a gar Jakɔb-a koo?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ki Yiisa yetɔ a, “Wunba nyuu bunbunn na nyun, nyunnyukuru tan saa ŋamm soorɔwa,
13 Jesus respondeu:
14 ŋaan mi-i tur wunba n nyun na ki u nyuu, nyunnyukuru kan mi soorɔ, kimaan mi-i tur wunba n nyun na, li sii bunii manfoor nyume u ni, ki bia turɔ manfoor nba kaa gbennu.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, turimin li nyun, ki nyunnyukuru ji daa mi somi, ki n bia ji daa mi ki baat nna ki tan lu nyumi.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ki Yiisa betɔ a, “Ii saa ki yiin a sɔrɔ ki jen nanɔ na.”
16 Jesus disse:
17 Ki u betɔ a, “N ki mɔk sɔrɔ.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 kimaan a poŋ kun jab banŋmuwa, ki jɔɔ nba ki a daa be nanɔ mɔtana na ki tee a sɔrɔ kaa. A set pak mɔniie.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, n ji bann nan a tee Yennu sɔkiniie.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Timm Samaria teeb yeejamm din jiantir Yennu, kunkonn na paake, ŋaan ki yimm Juu teeb ŋarin yaa Jerusalem-e tee siaminba ŋan nan Yenjiantu.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ki Yiisa betɔ a, “N niipoo, teent n maan yada, yoo baat ki niib tan kii jiantir ti Baa Yennu kunkonn na paaki, ki bia tan kii jiantirɔ Jerusalem-i.
21 Jesus respondeu:
22 Yimm Samaria teeb ki mi yaa jiantir wunba, ŋaan timm Juu teeb ŋarin mi taa jiantir wunba, kimaan tinnu labaar nyii Juu teeb nie.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ŋaan yoo baat, ki poŋ set baara, ki binba jiantir ti Baa Yennu nan barmɔnii na sii jiantirɔ u Seyeeŋ paŋ nie ki mi waa tee wunba, kimaan li niboorue ki Yennu loon bii jiantirɔ nna.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Yennu tee Seeke, ki binba jiantirɔ na, li kpaa talase bii jiantirɔ nan barmɔnii, u Seyeeŋ paŋ ni.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ki poo na yetɔ a, “N mi nan Masia nba ki bi yiu Yennu niganntɔɔ na tan saa baara. U-u taŋi baar yoo nba, u saa betit barii kura.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ki Yiisa jiinɔ a, “Mine na, min nba piak nana na.”
26 Então Jesus disse:
27 Li yoo maŋe ki Yiisa poorpoweiteeb jen, ki li teemm bakitnauŋ nan Yiisa nba piak nan poo na, ŋaan bi sɔɔ ki boi poo na a u loon bee, ki bia ki boi Yiisa a bee ki u piak nanɔ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ŋanne ki poo na nyik u nyunsɔɔr na, ŋaan ŋmat saan doo na ni, ki saa yet niib a
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Baat man, ki tan got jɔɔ nba betin bonsiar kur nba ki n poŋ mi tun. I dukii nan ŋɔɔe tee Yennu Niganntɔɔ Masia na-a?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Baa gbat nna yoo nba, ki bi nyii doo na ni ki saan Yiisa peŋ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Li yoo maŋ, ki Yiisa poorpoweiteeb barimɔ, ki yeen a, “Wanntɔɔ, dimin jeet.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ki Yiisa jiimm a, “Min mɔk jeet nba ki n saa di, ŋaan ki i ki mi li po.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ki u poorpoweiteeb na ji boi bi leeb a, “A mi sɔɔ tan sii turɔ jeeti-i?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ki Yiisa jiimm a, “Min yaa jeet tee man sak Yennu nba tumin na mɔbe, ki tun u yanbɔɔtoona ki gbenn.
34 Jesus lhes declarou:
35 “I tuu yaa li tenn ŋmaarii ŋannae nan bin jaan dii. Ŋaan n beerie, gotir kpaant man, jeet na poŋ teen siir nan jaamuwa.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ki dijaara tan saa gaar bi paauk, ki dii nba ki bi jaan na mun, ŋamme tee niib nba tan saa la manfoor nba kaa gbennu, ki damm nba buur nan binba jaan, bi kur tan sii mɔk parpeenn dii maŋ paak.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ti mɔk barjouk a, ‘Yenɔe buur, ki lɔɔ jaan,’ ki li set tee mɔnii.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 N te ki i jaan siaminba ki i ki kooe. Siabe poŋ koowa, ki bi konu maŋ sommi ki i la dii.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ŋanne ki Samaria doo ni niib bonchiann gbat poo na nba beerib a, “Yiisa betin bonsiar kur nba ki n poŋ mi tun,” ki bi teen Yiisa yada,
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 ki saan bunbunn na boor Yiisa peŋ, ki barimɔ a wun biar kii be namm. Ki u sak ki biar be namm daa ŋanlee,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 ki piak u maan ki teemm. Baa din gbat nna, ki bi bonchiann teenɔ yada.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Li yoo na ki bi ji bet poo na a, “Taa teenɔ yada mɔtana na, li ki tee faa betit u po na kuukɔɔ kaa, ŋaan taa gbat u mɔŋ mɔb ni na paak ki ti teenɔ yada, ki bann nan ŋɔɔe set tee tingbouŋ na Tinntɔɔ.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Li daa ŋanlee poorpoe ki Yiisa nyii leŋ ki saan Galilii yent ni,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 kimaan u mɔŋ poŋ yet a, “Yennu sɔkinii kan la baakir u mɔŋ doo ni.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ŋaan waa baar Galilii yoo nba, ki niib na gaarɔ, kimaan baa daan saan yukitgar tiaru jaamm Jerusalem na, bi daan la linba kur ki u tun Jerusalem, jaamm yoo nawa.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Waa din lin Galilii yent ni na, ki u saan Keena, siaminba ki u din te ki nyun kpant tilɔɔna daan na.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ki u gbat a Yiisa nyii Judea ki baar Galilii yent ni. Ki u baar u peŋ, ki barimɔ a wun baar Kapenaum, ki te ki u bija n la laafia, kimaan u yaa wun kpoe.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ki Yiisa betɔ a, “Li-i tee ki i ki la nyina nan bakitnauŋ toonjaana, i kan teenin yada.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ki yudaanɔ na jiin a, “Chanbaa, ŋaant tin saan, ki n bik maŋ daa ki kpo na.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ki Yiisa betɔ a, “Ii kun. A bija na la laafiawa.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 U be sɔnu nie ki u toontunna chetɔ nan labaar a, “A bik na la laafiawa.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ki u boib a, “Nlee yooe ki bik maŋ la laafia?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ki jɔɔ na tiar nan li yooe ki Yiisa won betɔ a, “A bija na la laafiawa na.” Li paak ki ŋɔɔ nan u ŋaateeb kura teen Yiisa yada.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yiisa nba din tun toonjaann maŋ na, li din tee toonjaann nba ki u tun pukin ŋanlee-e, yoo nba ki u nyii Judea yent ni ki baar Galilii yent ni na.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.