João 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Tɔn, ki Farisiinba din gbat a Yiisa daak niib ki wuurib Yennu nyunwuru ki bi tee u poorpoweiteeb, ki yab gar Jɔɔnn yab.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Barmɔnii ŋarime, Yiisa din ki wur sɔɔ u mɔŋi, ŋaan u poorpoweiteebe din wuurib.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Yiisa nba bann nan Farisiinba na gbat nna maŋ, ki u nyii Judea yent ni ki ŋmat saa Galilii yent ni.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ki u sɔnu maŋ ni, ki li tee talas turɔ nan wun gar Samaria yent ni.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Ŋanne ki Samaria poosɔɔ tan baar bunbunn maŋ boor, a wun luun nyun. Ki Yiisa yetɔ a, “Turimin nyun ki n nyu.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Li yoo na ki sɔɔ ki u poorpoweiteeb poŋ saan doo niwa, a bin saa daa jeet, ŋaan ki u biar u kuukɔɔ.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Juu teeb na din tuu siŋ Samaria teebe, ki ki loon bii taant nammi. Li paak, ki poo na boiɔ a, “A tee Juu nirɔe, ki n mun tee Samaria poo, ki li teen nleewa ki a tan mein nyumi?”
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Ki Yiisa jiinɔ a, “Li-i tee ki a bo mi bakitnauŋ piinii nba ki Yennu loon wun pia na, ki bia mi maa tee wunba ki meia nyun na, a bo saa boin a n tura manfoor nyun, ki n set bo saa turawa.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, bunbunn na sumii hei, ki a mun bia ki mɔk gooka. Lee ki a saa luun manfoor nyun maŋi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ti yeeja Jakɔb-e din lukir bunbunn na, ki ŋɔɔ nan u waas nan u bonkobit kur nyu leŋ. A dukii nan a gar Jakɔb-a koo?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ki Yiisa yetɔ a, “Wunba nyuu bunbunn na nyun, nyunnyukuru tan saa ŋamm soorɔwa,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 ŋaan mi-i tur wunba n nyun na ki u nyuu, nyunnyukuru kan mi soorɔ, kimaan mi-i tur wunba n nyun na, li sii bunii manfoor nyume u ni, ki bia turɔ manfoor nba kaa gbennu.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, turimin li nyun, ki nyunnyukuru ji daa mi somi, ki n bia ji daa mi ki baat nna ki tan lu nyumi.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ki Yiisa betɔ a, “Ii saa ki yiin a sɔrɔ ki jen nanɔ na.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ki u betɔ a, “N ki mɔk sɔrɔ.”
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 kimaan a poŋ kun jab banŋmuwa, ki jɔɔ nba ki a daa be nanɔ mɔtana na ki tee a sɔrɔ kaa. A set pak mɔniie.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ki poo na yetɔ a, “Chanbaa, n ji bann nan a tee Yennu sɔkiniie.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Timm Samaria teeb yeejamm din jiantir Yennu, kunkonn na paake, ŋaan ki yimm Juu teeb ŋarin yaa Jerusalem-e tee siaminba ŋan nan Yenjiantu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ki Yiisa betɔ a, “N niipoo, teent n maan yada, yoo baat ki niib tan kii jiantir ti Baa Yennu kunkonn na paaki, ki bia tan kii jiantirɔ Jerusalem-i.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Yimm Samaria teeb ki mi yaa jiantir wunba, ŋaan timm Juu teeb ŋarin mi taa jiantir wunba, kimaan tinnu labaar nyii Juu teeb nie.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ŋaan yoo baat, ki poŋ set baara, ki binba jiantir ti Baa Yennu nan barmɔnii na sii jiantirɔ u Seyeeŋ paŋ nie ki mi waa tee wunba, kimaan li niboorue ki Yennu loon bii jiantirɔ nna.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Yennu tee Seeke, ki binba jiantirɔ na, li kpaa talase bii jiantirɔ nan barmɔnii, u Seyeeŋ paŋ ni.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ki poo na yetɔ a, “N mi nan Masia nba ki bi yiu Yennu niganntɔɔ na tan saa baara. U-u taŋi baar yoo nba, u saa betit barii kura.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ki Yiisa jiinɔ a, “Mine na, min nba piak nana na.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Li yoo maŋe ki Yiisa poorpoweiteeb jen, ki li teemm bakitnauŋ nan Yiisa nba piak nan poo na, ŋaan bi sɔɔ ki boi poo na a u loon bee, ki bia ki boi Yiisa a bee ki u piak nanɔ.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ŋanne ki poo na nyik u nyunsɔɔr na, ŋaan ŋmat saan doo na ni, ki saa yet niib a
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Baat man, ki tan got jɔɔ nba betin bonsiar kur nba ki n poŋ mi tun. I dukii nan ŋɔɔe tee Yennu Niganntɔɔ Masia na-a?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Baa gbat nna yoo nba, ki bi nyii doo na ni ki saan Yiisa peŋ.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Li yoo maŋ, ki Yiisa poorpoweiteeb barimɔ, ki yeen a, “Wanntɔɔ, dimin jeet.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ki Yiisa jiimm a, “Min mɔk jeet nba ki n saa di, ŋaan ki i ki mi li po.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ki u poorpoweiteeb na ji boi bi leeb a, “A mi sɔɔ tan sii turɔ jeeti-i?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Ki Yiisa jiimm a, “Min yaa jeet tee man sak Yennu nba tumin na mɔbe, ki tun u yanbɔɔtoona ki gbenn.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 “I tuu yaa li tenn ŋmaarii ŋannae nan bin jaan dii. Ŋaan n beerie, gotir kpaant man, jeet na poŋ teen siir nan jaamuwa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ki dijaara tan saa gaar bi paauk, ki dii nba ki bi jaan na mun, ŋamme tee niib nba tan saa la manfoor nba kaa gbennu, ki damm nba buur nan binba jaan, bi kur tan sii mɔk parpeenn dii maŋ paak.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ti mɔk barjouk a, ‘Yenɔe buur, ki lɔɔ jaan,’ ki li set tee mɔnii.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 N te ki i jaan siaminba ki i ki kooe. Siabe poŋ koowa, ki bi konu maŋ sommi ki i la dii.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ŋanne ki Samaria doo ni niib bonchiann gbat poo na nba beerib a, “Yiisa betin bonsiar kur nba ki n poŋ mi tun,” ki bi teen Yiisa yada,
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 ki saan bunbunn na boor Yiisa peŋ, ki barimɔ a wun biar kii be namm. Ki u sak ki biar be namm daa ŋanlee,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 ki piak u maan ki teemm. Baa din gbat nna, ki bi bonchiann teenɔ yada.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Li yoo na ki bi ji bet poo na a, “Taa teenɔ yada mɔtana na, li ki tee faa betit u po na kuukɔɔ kaa, ŋaan taa gbat u mɔŋ mɔb ni na paak ki ti teenɔ yada, ki bann nan ŋɔɔe set tee tingbouŋ na Tinntɔɔ.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Li daa ŋanlee poorpoe ki Yiisa nyii leŋ ki saan Galilii yent ni,
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 kimaan u mɔŋ poŋ yet a, “Yennu sɔkinii kan la baakir u mɔŋ doo ni.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ŋaan waa baar Galilii yoo nba, ki niib na gaarɔ, kimaan baa daan saan yukitgar tiaru jaamm Jerusalem na, bi daan la linba kur ki u tun Jerusalem, jaamm yoo nawa.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Waa din lin Galilii yent ni na, ki u saan Keena, siaminba ki u din te ki nyun kpant tilɔɔna daan na.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ki u gbat a Yiisa nyii Judea ki baar Galilii yent ni. Ki u baar u peŋ, ki barimɔ a wun baar Kapenaum, ki te ki u bija n la laafia, kimaan u yaa wun kpoe.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ki Yiisa betɔ a, “Li-i tee ki i ki la nyina nan bakitnauŋ toonjaana, i kan teenin yada.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ki yudaanɔ na jiin a, “Chanbaa, ŋaant tin saan, ki n bik maŋ daa ki kpo na.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ki Yiisa betɔ a, “Ii kun. A bija na la laafiawa.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 U be sɔnu nie ki u toontunna chetɔ nan labaar a, “A bik na la laafiawa.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ki u boib a, “Nlee yooe ki bik maŋ la laafia?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ki jɔɔ na tiar nan li yooe ki Yiisa won betɔ a, “A bija na la laafiawa na.” Li paak ki ŋɔɔ nan u ŋaateeb kura teen Yiisa yada.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yiisa nba din tun toonjaann maŋ na, li din tee toonjaann nba ki u tun pukin ŋanlee-e, yoo nba ki u nyii Judea yent ni ki baar Galilii yent ni na.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.