João 13

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yoo nba ki yukitgar tiaru jaamm daa ki piin na, ŋaan ki Yiisa mi nan u yoo baara, ki u saa nyi tingbouŋ na ni, ki ŋmat u Baa peŋ. U din loon u tiɔŋ poorpoweiteeb nba be tingbouŋ na ni na, ki ji yaa wun wannib biaŋinba ki u mantik loomm.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Li yoo na ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb di jeet; ki Sintaanii poŋ dɔŋ te ki Judas Iskariot nba tee Simonn bija na dukin a wun nyi Yiisa poora.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Ŋaan Yiisa ŋarin din mi nan u Baa Yennu teen bont kur ŋɔɔ Yiisa nuu niwa, ki bia mi nan u nyii u Baa Yennu boore, ki saa ŋmat u peŋa.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Ŋanne ki u fiir jeet na paak, ki liat u liatir ki bir, ŋaan jii ninfiaŋ, ki gbab siak ni,
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 ki jii nyun ki wat teen tatilaauk ni, ki piin wu u poorpoweiteeb taapant, ŋaan tuu soor ninfiaŋ nba ki u gbab na ki fiar,
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 ki tan baar Simonn Piita boor. Ki Piita boiɔ a, “N Yomdaanɔ, a yaa a wuur n taapante-e?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Ki Yiisa jiinɔ a, “Mɔtana, a daa ki bann maa tuun linba na paaki, ŋaan li poor po, a saa banna.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Ki Piita betɔ a, “Min ŋarin, a kan wuur n taapant faba.” Ki Yiisa betɔ a, “Mi-i kii wuur a taapant, a ji kan mi teen n yɔɔ.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Ŋanne ki Simonn Piita ji betɔ a, “N Yomdaanɔ, daa wu n taapant kɔɔ kaa, ŋaan wuut n nii nan n yur.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ki Yiisa betɔ a, “Daanɔ nba poŋ wur, li yɔɔ ji ki mɔk jakinti. Li paak, li ki kpaa talas wun ŋamm wuri, see wun wuur u taapante. I kura ji ki mɔk jakinti, ŋaan yenɔkɔɔe mɔk jakint.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Yiisa poŋ din mi wunba saa nyi u poor na. Li paake ki u din yet a, “I kura ji ki mɔk jakinti, ŋaan yenɔkɔɔe mɔk jakint.”
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Yiisa nba wuur bi taapant ki gbenn yoo nba, ki u ji jii u liatir na ki lia, ki jen kar jeet na boor, ŋaan boib a, “I mi maa tun linba ki turi na paaki-i?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 I yi-n Wanntɔɔe, nan i Yomdaanɔ. Li set ŋan nan yaa yi-n biaŋinba na, kimaan n set tee nnae.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Tɔn, ki min nba tee i Yomdaanɔ nan i Wanntɔɔ, ŋaan tan wuur i taapant na, li mun ŋan ki yii wu i leeb taapant;
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 kimaan n wanni nyinne na; ii mun-ii tuun nna man nan maa tun biaŋinba ki turi na.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Barmɔniie ki n beeri na, daabir ki chee u daanɔ, ki toomu mun ki chee wunba tumɔ na.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Mɔtana i ji mi linba na, ki li-i tee ki i tuun nna, parpeenn tee i yare.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “N ki piak i kura po kaa. N mi yimm nba ki n ganni na para ni. Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Daanɔ nba ki min nan ŋɔɔ lakin di na, ŋɔɔe nyii n poor.’ See ki sɔbu na fabir gbee nan mɔnii.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 N beeri labaar maŋe mɔtana na, ki li set tan saa teen, ki li-i taŋi tun gbenn yoo nba, yin teen yada nan n set tee maa tee wunbae.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 “Barmɔniie ki n beeri na, daanɔ nba gaar n toomu, u gaar mine, ki wunba gaarin, u gaar Yennu nba tumin nae mun.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Yiisa nba yet nna poorpoe, ki parbiir baarɔ bonchiann; ki u betib a, “Barmɔniie ki n beeri na, i ni yenɔ yaa wun nyi n poore.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Ki li ŋmat bi yan nan waa yeen wunbaie; ki bi jiantir gorii leeb.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Ki bi ni yenɔ nba ki Yiisa mantik loonɔ na kar kpiau.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Ki Simonn Piita kabintɔ, ki betɔ a, “Boimɔ ki laan u yeen ŋmapoe.”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Ki u poorpoweitɔɔ maŋ dɔnn nakinɔ, ki boiɔ a, “N Yomdaanɔ, li tee ŋmee?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Ki Yiisa jiin a, “Mi-i taŋi ŋmit boroboro ki suk kpint ki tur wunba, yin bann nan li yɔɔe na.” Ŋanne ki u ŋmit boroboro na ki suk kpint ki jii tur Judas nba tee Simonn Iskariot bija na.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas nba gaar boroboro maŋ yoo nba, ki Sintaanii kɔɔ u ni. Ki Yiisa ji betɔ a, “Teent faa yaa a teen linba na yian.”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Ŋaan bi sɔɔ din ki bann linba ki Yiisa pakɔ na paaki.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Kimaan Judas nba din tuu dia likirii pakir na, ki bi siab mi a Yiisa tumɔ a wun saan daa jaamm na jeete, koo u betɔ a wun saan tur talasdamme likirii.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Judas nba din gaar boroboro na, li tonton na ki u fiir nyii. Li din tee nyiɔko.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Judas nba din nyii na poorpo, ki Yiisa bet u poorpoweiteeb a, “Mɔtanae ki min Nisaarik Bik saa la dontir, ki n nie Yennu mun saa la dontir.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Li-i tee ki Yennu la dontir n ni, li kan yukiri ki u mun saa te ki min Nisaarik Bik n la dontir u ni.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “N waas, n ji kan yukir nani bonchianni. I tan saa lomin, ŋaan kan lami, nan maa bet Juu teeb yudamm biaŋinba na, n bia beeri ŋanne na, a i kan fit baar siaminba ki n saa na.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Mɔtana, n teeni sennpaanne: a ii loon i leeb. Maa looni biaŋinba na, ii muni loon i leeb nna.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Li-i tee ki i loon i leeb, sɔɔ kur saa bann nan i tee n poorpoweiteebe.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ŋanne ki Simonn Piita boiɔ a, “N Yomdaanɔ, a yaa a tan saan lee?” Ki Yiisa jiin a, “Maa saa siaminba, i kan fit wei mɔtana, ŋaan li poorpo i saa weina.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Ki Piita bia boiɔ a, “N Yomdaanɔ, bee teen ki n kan fit weia mɔtana? Min ŋarin poŋ teen siir nan ki n gaar a paak ki kpowa.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Ki Yiisa boiɔ a, “A set teen siir nan mɔnii nan ki a gaar n paak ki kpo-o? Barmɔniie ki n beera na, kojouk daa kan bui kaawa, ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.