João 13
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Yoo nba ki yukitgar tiaru jaamm daa ki piin na, ŋaan ki Yiisa mi nan u yoo baara, ki u saa nyi tingbouŋ na ni, ki ŋmat u Baa peŋ. U din loon u tiɔŋ poorpoweiteeb nba be tingbouŋ na ni na, ki ji yaa wun wannib biaŋinba ki u mantik loomm.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Li yoo na ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb di jeet; ki Sintaanii poŋ dɔŋ te ki Judas Iskariot nba tee Simonn bija na dukin a wun nyi Yiisa poora.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ŋaan Yiisa ŋarin din mi nan u Baa Yennu teen bont kur ŋɔɔ Yiisa nuu niwa, ki bia mi nan u nyii u Baa Yennu boore, ki saa ŋmat u peŋa.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ŋanne ki u fiir jeet na paak, ki liat u liatir ki bir, ŋaan jii ninfiaŋ, ki gbab siak ni,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ki jii nyun ki wat teen tatilaauk ni, ki piin wu u poorpoweiteeb taapant, ŋaan tuu soor ninfiaŋ nba ki u gbab na ki fiar,
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 ki tan baar Simonn Piita boor. Ki Piita boiɔ a, “N Yomdaanɔ, a yaa a wuur n taapante-e?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ki Yiisa jiinɔ a, “Mɔtana, a daa ki bann maa tuun linba na paaki, ŋaan li poor po, a saa banna.”
7 Jesus respondeu:
8 Ki Piita betɔ a, “Min ŋarin, a kan wuur n taapant faba.” Ki Yiisa betɔ a, “Mi-i kii wuur a taapant, a ji kan mi teen n yɔɔ.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ŋanne ki Simonn Piita ji betɔ a, “N Yomdaanɔ, daa wu n taapant kɔɔ kaa, ŋaan wuut n nii nan n yur.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ki Yiisa betɔ a, “Daanɔ nba poŋ wur, li yɔɔ ji ki mɔk jakinti. Li paak, li ki kpaa talas wun ŋamm wuri, see wun wuur u taapante. I kura ji ki mɔk jakinti, ŋaan yenɔkɔɔe mɔk jakint.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yiisa poŋ din mi wunba saa nyi u poor na. Li paake ki u din yet a, “I kura ji ki mɔk jakinti, ŋaan yenɔkɔɔe mɔk jakint.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yiisa nba wuur bi taapant ki gbenn yoo nba, ki u ji jii u liatir na ki lia, ki jen kar jeet na boor, ŋaan boib a, “I mi maa tun linba ki turi na paaki-i?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 I yi-n Wanntɔɔe, nan i Yomdaanɔ. Li set ŋan nan yaa yi-n biaŋinba na, kimaan n set tee nnae.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Tɔn, ki min nba tee i Yomdaanɔ nan i Wanntɔɔ, ŋaan tan wuur i taapant na, li mun ŋan ki yii wu i leeb taapant;
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 kimaan n wanni nyinne na; ii mun-ii tuun nna man nan maa tun biaŋinba ki turi na.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Barmɔniie ki n beeri na, daabir ki chee u daanɔ, ki toomu mun ki chee wunba tumɔ na.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Mɔtana i ji mi linba na, ki li-i tee ki i tuun nna, parpeenn tee i yare.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “N ki piak i kura po kaa. N mi yimm nba ki n ganni na para ni. Li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Daanɔ nba ki min nan ŋɔɔ lakin di na, ŋɔɔe nyii n poor.’ See ki sɔbu na fabir gbee nan mɔnii.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 N beeri labaar maŋe mɔtana na, ki li set tan saa teen, ki li-i taŋi tun gbenn yoo nba, yin teen yada nan n set tee maa tee wunbae.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 “Barmɔniie ki n beeri na, daanɔ nba gaar n toomu, u gaar mine, ki wunba gaarin, u gaar Yennu nba tumin nae mun.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yiisa nba yet nna poorpoe, ki parbiir baarɔ bonchiann; ki u betib a, “Barmɔniie ki n beeri na, i ni yenɔ yaa wun nyi n poore.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ki li ŋmat bi yan nan waa yeen wunbaie; ki bi jiantir gorii leeb.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ki bi ni yenɔ nba ki Yiisa mantik loonɔ na kar kpiau.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ki Simonn Piita kabintɔ, ki betɔ a, “Boimɔ ki laan u yeen ŋmapoe.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ki u poorpoweitɔɔ maŋ dɔnn nakinɔ, ki boiɔ a, “N Yomdaanɔ, li tee ŋmee?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ki Yiisa jiin a, “Mi-i taŋi ŋmit boroboro ki suk kpint ki tur wunba, yin bann nan li yɔɔe na.” Ŋanne ki u ŋmit boroboro na ki suk kpint ki jii tur Judas nba tee Simonn Iskariot bija na.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas nba gaar boroboro maŋ yoo nba, ki Sintaanii kɔɔ u ni. Ki Yiisa ji betɔ a, “Teent faa yaa a teen linba na yian.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ŋaan bi sɔɔ din ki bann linba ki Yiisa pakɔ na paaki.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Kimaan Judas nba din tuu dia likirii pakir na, ki bi siab mi a Yiisa tumɔ a wun saan daa jaamm na jeete, koo u betɔ a wun saan tur talasdamme likirii.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Judas nba din gaar boroboro na, li tonton na ki u fiir nyii. Li din tee nyiɔko.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas nba din nyii na poorpo, ki Yiisa bet u poorpoweiteeb a, “Mɔtanae ki min Nisaarik Bik saa la dontir, ki n nie Yennu mun saa la dontir.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Li-i tee ki Yennu la dontir n ni, li kan yukiri ki u mun saa te ki min Nisaarik Bik n la dontir u ni.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “N waas, n ji kan yukir nani bonchianni. I tan saa lomin, ŋaan kan lami, nan maa bet Juu teeb yudamm biaŋinba na, n bia beeri ŋanne na, a i kan fit baar siaminba ki n saa na.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Mɔtana, n teeni sennpaanne: a ii loon i leeb. Maa looni biaŋinba na, ii muni loon i leeb nna.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Li-i tee ki i loon i leeb, sɔɔ kur saa bann nan i tee n poorpoweiteebe.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ŋanne ki Simonn Piita boiɔ a, “N Yomdaanɔ, a yaa a tan saan lee?” Ki Yiisa jiin a, “Maa saa siaminba, i kan fit wei mɔtana, ŋaan li poorpo i saa weina.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ki Piita bia boiɔ a, “N Yomdaanɔ, bee teen ki n kan fit weia mɔtana? Min ŋarin poŋ teen siir nan ki n gaar a paak ki kpowa.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ki Yiisa boiɔ a, “A set teen siir nan mɔnii nan ki a gaar n paak ki kpo-o? Barmɔniie ki n beera na, kojouk daa kan bui kaawa, ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.