João 11
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Tɔn, jasɔɔ din be Betani, ki u sann tee Lasarus, ki din tan yiar. Betani din tee Meeri nan u yɔɔrɔ Maata dooe.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meeri-e din tee daanɔ nba but tulaarii Yiisa taa paak, ŋaan jii u yut ki fiar na. Ki Meeri maŋ naa bik Lasarus yiar. Waa yiar na,
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 ki u niipoob Meeri nan Maata tun toomii, a wun saan ki bet Yiisa a, “Ti Yomdaanɔ, a naasinyɔɔk nba ki a mantik loonɔ na yiare.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yiisa nba gbat nna yoo nba, ki u yet u poorpoweiteeb na a, “Lasarus nba yiar na, yiaru maŋ ki tee u manfoor terik kaa na, ŋaan li tee linba ki niib saa dont Yennu sann li paake, ki bia saa dont min Yennu Bija sann mun.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Tɔn, Yiisa lek din loon Maata nan Meeri nan Lasarus,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 ŋaan waa gbat a Lasarus yiar na, ki u biar daa ŋanlee ki daa be leŋ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Li poorpoe ki u tan bet u poorpoweiteeb na a, “Ŋaant man ki tin ŋmat saan Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ki bi yetɔ a, “Wanntɔɔ, daa ŋanlelee nae ki Juu teeb yudamm na daan yaa bin jaata tana, ŋaan ki a bia yaa ti ŋmat leŋi-i?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ki Yiisa betib a, “Yentu tuu be sanyiɔk nie ki saa tuu daajoouk. Li-i tee ki nirɔ somm yonnu ni, u kan gbiati, kimaan waa laat tingbouŋ na yentu na paak.
9 Jesus respondeu:
10 Ŋaan wuu somm nyiɔk, u gbiatire, kimaan yentu kaa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yiisa din yet nnae, ŋaan bia yet a, “Ti yɔɔk Lasarus gɔɔnte, ŋaan n saa saan fiinɔwa.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ki u poorpoweiteeb na yetɔ a, “Ti Yomdaanɔ, li-i tee ki u gɔɔntie, u saa la laafiawa.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yiisa din want nan Lasarus kpoe, ŋaan ŋamm din mi a u want a Lasarus gɔɔnte.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Li paak din te ki u ji betib gbenn a, “Lasarus kpowa,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ŋaan i paak n mɔk parpeenn nan maa daan kaa u boor na, kimaan ŋanne saa te ki i teenin yada. Ŋaant tin saan u peŋ man.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ki Tomas, wunba ki bi yiu Jaak na yet u leeb maŋ a, “Ŋaant ki ti saan man. Li-i sakii tee kuun, timm nan ŋɔɔ n kpo.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yoo nba ki bi tan per Betani na, ki u gbat a baa pii Lasarus, li daa ŋannae na.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani din ki fɔk nan Jerusalem-i; li fɔkint din tee nan maar ŋanlee nae.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Li paak teen ki Juu teeb bonchiann din baar Maata nan Meeri peŋ, a bin maan bi para, kimaan bi naa bik na kuun paak.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Maata nba tan gbat a Yiisa baat yoo nba, ki u nyii chetɔ, ŋaan ki Meeri ŋarin biar be ŋaak ni.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ki Maata bet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, li-i tee ki a daan bo be nna na, n naa bik na daan bo kan kpo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ŋaan n mi nan mɔtana gbaa, li-i tee ki a miar Yennu linba kur po, u saa turawa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ki u betɔ a, “A naa bik na saa fiir kuun niwa.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ki Maata jiinɔ a, “N mi nan u tan saa fiir kuun ni durinya gbennu daar, daar nba ki kpeemm tan saa fiir na.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ki Yiisa betɔ a, “Mine fiint kpeemm ki teemm manfoa. Daanɔ nba teenin yada, ŋɔɔe sii mɔk manfoor, wuu lekii kpo gbaa;
25 Então Jesus declarou:
26 ki daanɔ nba mɔk manfoor ŋaan teenin yada, u kan mi kpo. A teen yada nan linba nawa-a?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ki u jiin a, “N Yomdaanɔ, nn, n teen yada nan fine tee Yennu Niganntɔɔ Masia, ki bia tee ŋɔɔ Yennu Bija, wunba ki ti tuu daan u baaru na.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maata yet nna maŋe, ŋaan ŋmat kun, ki saa yiin u waarɔ Meeri soon nna, ki betɔ a, “Wanntɔɔ na be nawa, ŋaan yiia.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Meeri nba gbat nna yoo nba, ki u fiir yiama, ki saan u boor.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ki sɔɔ Yiisa daa ki baar digbanbik maŋi, ŋaan daa be siaminba ki Maata chetɔ na.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ki Juu teeb nba be nan Meeri ŋaak ni ki maant u par na nba la ki u nyii yian na, ki bi mun wei nyii, kimaan bi mi a u saa kaauk boore a wun saa bui kpemɔnii.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meeri nba baar Yiisa boor ki lau yoo nba, ki u gbaan u tɔɔnn, ŋaan yetɔ a, “N Yomdaanɔ, li-i tee ki a daan bo be nna na, n naa bik na daan bo kan kpo.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ki Yiisa la ki u mɔ, ki Juu teeb nba weiɔ ki baar na mun mɔ, ki ninbaauk soor ŋɔɔ Yiisa bonchiann, ki li daamiiɔ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ki u tan boib a, “I piiu liapoe?” Ki bi betɔ a, “Ti Yomdaanɔ, wein ki tan got.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ki Yiisa bui.
35 Jesus chorou.
36 Ki Juu teeb na yet a, “Gotir man waa jia loon Lasarus biaŋinba.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ki siab yaa, “Daanɔ nba daan nyɔɔnt jɔɔŋ na, u daan bo kan fit te ki Lasarus daa kpenni-i?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ki Yiisa par biir bonchiann, ki u saan kaauk na boor. Kaauk na din tee tanfiiɔko, ki katanu bii li mɔb.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ki Yiisa betib a, “Biitir kaauk maŋ man.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ki Yiisa boiɔ a, “N bo ki beta a li-i tee ki a teenin yada, a saa la Yennu nba mɔk panchiɔŋ biaŋinba-a?”
40 Jesus respondeu:
41 Ŋanne ki bi biit kaauk na. Ki Yiisa gokit sanpaapo, ŋaan yet a, “N Baa Yennu, n teena niipoouk nan faa sak n miaru na.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 N mi nan yoo kur a saak n miaru, ŋaan n yet nna, kimaan n loon nibur nba be nna na n gbat ki teen yadae nan fine tumin.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Waa yet nna maŋ, ki u yiin sanpaapowa a, “Lasarus, nyimin na.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ki kpeemmɔ na nyii; ki katiŋ fin u taa nan u nii, ki chinchenbik boob u numm po. Ki Yiisa betib a, “Fintir katiŋ maŋ ki ŋaau.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Juu teeb bonchiann nba din baar a bin maan Meeri par na nba la linba ki Yiisa tun na, ki bi teenɔ yada.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ŋaan ki bi siab saan Farisiinba peŋ, ki saa betib linba Yiisa tun.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Li paak ki Farisiinba maŋ nan mannteeb yudamm yiin tintaankaanu, ki bi tikir ki boi bi leeb a, “Jɔɔ na tuun toonjaana bonchiann. Ti saa teen nlee?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ti-i ŋaan ki u ŋammit tuun nna ki pukii, sɔɔ kur saa teenɔ yadawa, ki Rom teeb n tan baar ki yeer Yenjiantu ŋasaakak na, ŋaan bia boont ti niib.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ki bi yenɔ nba ki bi yiu Kayafas, ki u tee mannteeb yudaanɔ li binn ni na, yetib a, “Yimm ŋarin ki mi siari.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 I ki mi nan li ŋan ki niyenɔkɔɔ n gaar niib na kur paak ki kpo, ki gar ti niib kur n tan boonti-i?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 U din ki pak linba na nan u yan kaa, ŋaan waa din tee mannteeb yudaanɔ binn maŋ ni na paak, ki Yennu te ki u pak masɔkinkar na, a Yiisa tan saa gaar Juu teeb paak ki kpo.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ŋaan li ki tee Juu teeb kuukɔɔ kaa ki u tan saa gaar bi paak ki kpo, ŋaan nan binba kur tee Yennu niib ki yat be tingbouŋ na ni nae ki u saa gaar bi paak ki kpo, ki bin taan leeb kii tee yomm.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Laa nyii li daar ki saa, ki Juu teeb yudamm na lor a bin kpi Yiisa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Li paak ki u ji din ki somm paanu ni Juu teeb tiŋ ni, ŋaan tan yaat saan doo nba ki bi yi Efraim, ki li kpia kunkoouk na; ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb ji be leŋ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tɔn, ki Juu teeb yukitgar tiaru jaamm tan per, ki niib bonchiann nyii digbana ki baar Jerusalem, a bin daa ŋamm bi mɔŋa, ki fit lian teen siir ki di jaamm na.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ki niib na nba tikir Yenjiantu ŋasaakak ni yoo nba, ki bi loon Yiisa ki boi bi leeb a, “I dukii nlee? U kan baar jaamm na-a?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ki mannteeb yudamm nan Farisiinba na tur mɔb a, “Wunba mi u boor, wun baar ki tan ŋmaat taar ki tin soorɔ.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.