João 11

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɔn, jasɔɔ din be Betani, ki u sann tee Lasarus, ki din tan yiar. Betani din tee Meeri nan u yɔɔrɔ Maata dooe.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meeri-e din tee daanɔ nba but tulaarii Yiisa taa paak, ŋaan jii u yut ki fiar na. Ki Meeri maŋ naa bik Lasarus yiar. Waa yiar na,
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 ki u niipoob Meeri nan Maata tun toomii, a wun saan ki bet Yiisa a, “Ti Yomdaanɔ, a naasinyɔɔk nba ki a mantik loonɔ na yiare.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yiisa nba gbat nna yoo nba, ki u yet u poorpoweiteeb na a, “Lasarus nba yiar na, yiaru maŋ ki tee u manfoor terik kaa na, ŋaan li tee linba ki niib saa dont Yennu sann li paake, ki bia saa dont min Yennu Bija sann mun.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tɔn, Yiisa lek din loon Maata nan Meeri nan Lasarus,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ŋaan waa gbat a Lasarus yiar na, ki u biar daa ŋanlee ki daa be leŋ.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Li poorpoe ki u tan bet u poorpoweiteeb na a, “Ŋaant man ki tin ŋmat saan Judea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ki bi yetɔ a, “Wanntɔɔ, daa ŋanlelee nae ki Juu teeb yudamm na daan yaa bin jaata tana, ŋaan ki a bia yaa ti ŋmat leŋi-i?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ki Yiisa betib a, “Yentu tuu be sanyiɔk nie ki saa tuu daajoouk. Li-i tee ki nirɔ somm yonnu ni, u kan gbiati, kimaan waa laat tingbouŋ na yentu na paak.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ŋaan wuu somm nyiɔk, u gbiatire, kimaan yentu kaa.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yiisa din yet nnae, ŋaan bia yet a, “Ti yɔɔk Lasarus gɔɔnte, ŋaan n saa saan fiinɔwa.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ki u poorpoweiteeb na yetɔ a, “Ti Yomdaanɔ, li-i tee ki u gɔɔntie, u saa la laafiawa.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yiisa din want nan Lasarus kpoe, ŋaan ŋamm din mi a u want a Lasarus gɔɔnte.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Li paak din te ki u ji betib gbenn a, “Lasarus kpowa,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ŋaan i paak n mɔk parpeenn nan maa daan kaa u boor na, kimaan ŋanne saa te ki i teenin yada. Ŋaant tin saan u peŋ man.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ki Tomas, wunba ki bi yiu Jaak na yet u leeb maŋ a, “Ŋaant ki ti saan man. Li-i sakii tee kuun, timm nan ŋɔɔ n kpo.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yoo nba ki bi tan per Betani na, ki u gbat a baa pii Lasarus, li daa ŋannae na.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani din ki fɔk nan Jerusalem-i; li fɔkint din tee nan maar ŋanlee nae.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Li paak teen ki Juu teeb bonchiann din baar Maata nan Meeri peŋ, a bin maan bi para, kimaan bi naa bik na kuun paak.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Maata nba tan gbat a Yiisa baat yoo nba, ki u nyii chetɔ, ŋaan ki Meeri ŋarin biar be ŋaak ni.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ki Maata bet Yiisa a, “N Yomdaanɔ, li-i tee ki a daan bo be nna na, n naa bik na daan bo kan kpo.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ŋaan n mi nan mɔtana gbaa, li-i tee ki a miar Yennu linba kur po, u saa turawa.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ki u betɔ a, “A naa bik na saa fiir kuun niwa.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ki Maata jiinɔ a, “N mi nan u tan saa fiir kuun ni durinya gbennu daar, daar nba ki kpeemm tan saa fiir na.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ki Yiisa betɔ a, “Mine fiint kpeemm ki teemm manfoa. Daanɔ nba teenin yada, ŋɔɔe sii mɔk manfoor, wuu lekii kpo gbaa;
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ki daanɔ nba mɔk manfoor ŋaan teenin yada, u kan mi kpo. A teen yada nan linba nawa-a?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ki u jiin a, “N Yomdaanɔ, nn, n teen yada nan fine tee Yennu Niganntɔɔ Masia, ki bia tee ŋɔɔ Yennu Bija, wunba ki ti tuu daan u baaru na.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maata yet nna maŋe, ŋaan ŋmat kun, ki saa yiin u waarɔ Meeri soon nna, ki betɔ a, “Wanntɔɔ na be nawa, ŋaan yiia.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Meeri nba gbat nna yoo nba, ki u fiir yiama, ki saan u boor.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ki sɔɔ Yiisa daa ki baar digbanbik maŋi, ŋaan daa be siaminba ki Maata chetɔ na.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ki Juu teeb nba be nan Meeri ŋaak ni ki maant u par na nba la ki u nyii yian na, ki bi mun wei nyii, kimaan bi mi a u saa kaauk boore a wun saa bui kpemɔnii.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Meeri nba baar Yiisa boor ki lau yoo nba, ki u gbaan u tɔɔnn, ŋaan yetɔ a, “N Yomdaanɔ, li-i tee ki a daan bo be nna na, n naa bik na daan bo kan kpo.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ki Yiisa la ki u mɔ, ki Juu teeb nba weiɔ ki baar na mun mɔ, ki ninbaauk soor ŋɔɔ Yiisa bonchiann, ki li daamiiɔ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ki u tan boib a, “I piiu liapoe?” Ki bi betɔ a, “Ti Yomdaanɔ, wein ki tan got.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ki Yiisa bui.
35 Jesus chorou.
36 Ki Juu teeb na yet a, “Gotir man waa jia loon Lasarus biaŋinba.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ki siab yaa, “Daanɔ nba daan nyɔɔnt jɔɔŋ na, u daan bo kan fit te ki Lasarus daa kpenni-i?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ki Yiisa par biir bonchiann, ki u saan kaauk na boor. Kaauk na din tee tanfiiɔko, ki katanu bii li mɔb.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ki Yiisa betib a, “Biitir kaauk maŋ man.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ki Yiisa boiɔ a, “N bo ki beta a li-i tee ki a teenin yada, a saa la Yennu nba mɔk panchiɔŋ biaŋinba-a?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ŋanne ki bi biit kaauk na. Ki Yiisa gokit sanpaapo, ŋaan yet a, “N Baa Yennu, n teena niipoouk nan faa sak n miaru na.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 N mi nan yoo kur a saak n miaru, ŋaan n yet nna, kimaan n loon nibur nba be nna na n gbat ki teen yadae nan fine tumin.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Waa yet nna maŋ, ki u yiin sanpaapowa a, “Lasarus, nyimin na.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ki kpeemmɔ na nyii; ki katiŋ fin u taa nan u nii, ki chinchenbik boob u numm po. Ki Yiisa betib a, “Fintir katiŋ maŋ ki ŋaau.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Juu teeb bonchiann nba din baar a bin maan Meeri par na nba la linba ki Yiisa tun na, ki bi teenɔ yada.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ŋaan ki bi siab saan Farisiinba peŋ, ki saa betib linba Yiisa tun.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Li paak ki Farisiinba maŋ nan mannteeb yudamm yiin tintaankaanu, ki bi tikir ki boi bi leeb a, “Jɔɔ na tuun toonjaana bonchiann. Ti saa teen nlee?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ti-i ŋaan ki u ŋammit tuun nna ki pukii, sɔɔ kur saa teenɔ yadawa, ki Rom teeb n tan baar ki yeer Yenjiantu ŋasaakak na, ŋaan bia boont ti niib.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ki bi yenɔ nba ki bi yiu Kayafas, ki u tee mannteeb yudaanɔ li binn ni na, yetib a, “Yimm ŋarin ki mi siari.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 I ki mi nan li ŋan ki niyenɔkɔɔ n gaar niib na kur paak ki kpo, ki gar ti niib kur n tan boonti-i?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 U din ki pak linba na nan u yan kaa, ŋaan waa din tee mannteeb yudaanɔ binn maŋ ni na paak, ki Yennu te ki u pak masɔkinkar na, a Yiisa tan saa gaar Juu teeb paak ki kpo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ŋaan li ki tee Juu teeb kuukɔɔ kaa ki u tan saa gaar bi paak ki kpo, ŋaan nan binba kur tee Yennu niib ki yat be tingbouŋ na ni nae ki u saa gaar bi paak ki kpo, ki bin taan leeb kii tee yomm.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Laa nyii li daar ki saa, ki Juu teeb yudamm na lor a bin kpi Yiisa.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Li paak ki u ji din ki somm paanu ni Juu teeb tiŋ ni, ŋaan tan yaat saan doo nba ki bi yi Efraim, ki li kpia kunkoouk na; ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb ji be leŋ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Tɔn, ki Juu teeb yukitgar tiaru jaamm tan per, ki niib bonchiann nyii digbana ki baar Jerusalem, a bin daa ŋamm bi mɔŋa, ki fit lian teen siir ki di jaamm na.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ki niib na nba tikir Yenjiantu ŋasaakak ni yoo nba, ki bi loon Yiisa ki boi bi leeb a, “I dukii nlee? U kan baar jaamm na-a?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ki mannteeb yudamm nan Farisiinba na tur mɔb a, “Wunba mi u boor, wun baar ki tan ŋmaat taar ki tin soorɔ.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.