Jonas 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Jona par din biir bonchiann, nan Yennu nba lebit u dudukit ki ji ki dat Ninefe teeb tuba na.
1 Jonas ficou profundamente indignado com isso e, muito irritado,
2 U din yet a, “Yennu, maa daan daa be n doo ni na, n daan ki yet nan a tan saa tun nnae-e? Ŋanne teen ki n daan gbaa maa n chiar saan Speenn. N mi nan a tee Yennu nba mɔk lomm nan ninbatinue. Yoo kur a mɔk sukurue nan ŋamm, ki teen siir yoo saaka, a fin lebit a dudukit ki nyik niib tubdatu.
2 dirigiu ao Senhor esta prece: Ah, Senhor, era bem isto que eu dizia quando estava ainda na minha terra! É por isso que eu tentei esquivar-me, fugindo para Társis, porque sabia que sois um Deus clemente e misericordioso, de coração grande, de muita benignidade e compaixão pelos nossos males.
3 Yennu, nyint n manfoor, mi-i kpoe sɔ nan maa fo na.”
3 Agora, Senhor, toma a minha alma, porque me é melhor a morte que a vida.
4 Yennu din boiɔ a, “Jona, bia paake ki a donn wutoor na?”
4 O Senhor respondeu-lhe: {Julgas que} tens razão para te afligires assim?
5 Li poorpo ki Jona fiir saan doo na yondo po, ki saa chaan maasu ki kar leŋ, ŋaan gorii a wun laan Yennu nba saa teen Ninefe biaŋinba.
5 Então saiu Jonas da cidade e fixou-se a oriente da mesma cidade. Fez uma cabana para si e lá permaneceu, à sombra, esperando para ver o que aconteceria à cidade.
6 Yennu din te ki tuŋ pia, waa kar sian na, ki kpaat teen maasu u paak, ki u gbanu maak. Jona par din maŋ bonchiann, tuŋ na nba turɔ maasu na paak.
6 O Senhor Deus fez crescer um pé de mamona, que se levantou acima de Jonas, para fazer sombra à sua cabeça e curá-lo de seu mau humor. Jonas alegrou-se grandemente com aquela mamoneira.
7 Ŋaan nyiɔk nba bɔnn, ki li tan yentir sanyafaar, ki Yennu te ki dundura kɔɔ tuŋ na, ki li koor.
7 Mas, no dia seguinte, ao romper da manhã, mandou Deus um verme que roeu a raiz da mamona, e esta secou.
8 Yonnu nba doo gbenn, ki Yennu te ki wouŋ nan wɔruk da nyii yondopo ki kɔɔu, ki te ki u gbanu toŋ bonchiann, ki u ji tee saa fib, kimaan yonnu nba mantik ton na. Jona poŋ din sun ki u kpoe man. Ŋanne ki u yet a, “Mi-i kpo-i sɔ maa be na.”
8 Quando o sol se levantou, Deus fez soprar um vento ardente do oriente, e o sol dardejou seus raios sobre a cabeça de Jonas, de forma que o profeta, desfalecido, desejou a morte, dizendo: Prefiro a morte à vida.
9 Yennu din boiɔ a, “Lannpoe ki a donn wutoor tuŋ na kooru paaki?”
9 O Senhor disse a Jonas: {Julgas que} fazes bem em te irritares por causa de uma planta? Jonas respondeu: Sim, tenho razão de me irar até a morte.
10 Yennu din yetɔ a, “Tuŋ na piae, ki li yent ki li kpo. A ki tun tuŋ na paak siari, ŋaan ki a par biir, laa kpo na paak.
10 Tiveste compaixão de um arbusto, replicou-lhe o Senhor, pelo qual nada fizeste, que não fizeste crescer, que nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 Gotirii, nlee ki min kii mɔk ninbatinu digbangbeŋir Ninefe niib paaki, doo nba ki li niib gar tusaa kobik nan piinleewa, ki ki mi bonŋann nan bonbiir bɔkitu na, ki bonkobit bonchiann bia be leŋ na.”
11 E então, não hei de ter compaixão da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil seres humanos, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e uma inumerável multidão de animais?...
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.