Jonas 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Jona par din biir bonchiann, nan Yennu nba lebit u dudukit ki ji ki dat Ninefe teeb tuba na.
1 Com isso, desgostou-se Jonas extremamente e ficou irado.
2 U din yet a, “Yennu, maa daan daa be n doo ni na, n daan ki yet nan a tan saa tun nnae-e? Ŋanne teen ki n daan gbaa maa n chiar saan Speenn. N mi nan a tee Yennu nba mɔk lomm nan ninbatinue. Yoo kur a mɔk sukurue nan ŋamm, ki teen siir yoo saaka, a fin lebit a dudukit ki nyik niib tubdatu.
2 E orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor ! Não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso, me adiantei, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus clemente, e misericordioso, e tardio em irar-se, e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Yennu, nyint n manfoor, mi-i kpoe sɔ nan maa fo na.”
3 Peço-te, pois, ó Senhor , tira-me a vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 Yennu din boiɔ a, “Jona, bia paake ki a donn wutoor na?”
4 E disse o Senhor : É razoável essa tua ira?
5 Li poorpo ki Jona fiir saan doo na yondo po, ki saa chaan maasu ki kar leŋ, ŋaan gorii a wun laan Yennu nba saa teen Ninefe biaŋinba.
5 Então, Jonas saiu da cidade, e assentou-se ao oriente da mesma, e ali fez uma enramada, e repousou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Yennu din te ki tuŋ pia, waa kar sian na, ki kpaat teen maasu u paak, ki u gbanu maak. Jona par din maŋ bonchiann, tuŋ na nba turɔ maasu na paak.
6 Então, fez o Senhor Deus nascer uma planta, que subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu desconforto. Jonas, pois, se alegrou em extremo por causa da planta.
7 Ŋaan nyiɔk nba bɔnn, ki li tan yentir sanyafaar, ki Yennu te ki dundura kɔɔ tuŋ na, ki li koor.
7 Mas Deus, no dia seguinte, ao subir da alva, enviou um verme, o qual feriu a planta, e esta se secou.
8 Yonnu nba doo gbenn, ki Yennu te ki wouŋ nan wɔruk da nyii yondopo ki kɔɔu, ki te ki u gbanu toŋ bonchiann, ki u ji tee saa fib, kimaan yonnu nba mantik ton na. Jona poŋ din sun ki u kpoe man. Ŋanne ki u yet a, “Mi-i kpo-i sɔ maa be na.”
8 Em nascendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que desfalecia, pelo que pediu para si a morte, dizendo: Melhor me é morrer do que viver!
9 Yennu din boiɔ a, “Lannpoe ki a donn wutoor tuŋ na kooru paaki?”
9 Então, perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da planta? Ele respondeu: É razoável a minha ira até à morte.
10 Yennu din yetɔ a, “Tuŋ na piae, ki li yent ki li kpo. A ki tun tuŋ na paak siari, ŋaan ki a par biir, laa kpo na paak.
10 Tornou o Senhor : Tens compaixão da planta que te não custou trabalho, a qual não fizeste crescer, que numa noite nasceu e numa noite pereceu;
11 Gotirii, nlee ki min kii mɔk ninbatinu digbangbeŋir Ninefe niib paaki, doo nba ki li niib gar tusaa kobik nan piinleewa, ki ki mi bonŋann nan bonbiir bɔkitu na, ki bonkobit bonchiann bia be leŋ na.”
11 e não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas, que não sabem discernir entre a mão direita e a mão esquerda, e também muitos animais?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.