Jonas 1
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Dasiare ki Yennu din pak nan Jona, wunba tee Amitai bija na.
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 U din yetɔ a, “Saant digbangbeŋir nba ki bi yi Ninefe na, ki saa wannib bi biit. N mi bi yanbɔmm po.”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ŋaan Jona din chiar gaar gann poe, a wun bɔr ki Yennu daa laatɔ, ki saan digbansiar ki bi yir Jɔpa, ki saa la ŋaruŋ ki li saa doo nba sann tee Speenn na. Waa din la ŋaruŋ maŋ, ki u pa kɔɔnu likirii ŋaan kɔɔ, ki dukii wun saan Speenn ki saa bɔr.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Ŋaruŋ maŋ nba din fiir saa na, ki Yennu tun wonpaaruk mɔkgbeŋir na paak. Wouŋ na nba din mantik paar na, ki ŋaruŋ na ji loon lin yakit.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Binba din be ŋaruŋ na ni yan din put bonchiann, ki bi jak wuyikinii ki loon sommir. Sɔɔ kur din yikin ki yi u yenbike. Baa din gbaa baa saa teen biaŋinba ki ŋaruŋ na n fukit na, bi din nyinn jika nba be ŋaruŋ na ni kurae ki lu nyun ni. Li yoo na ki Jona dɔɔ ŋaruŋ na ni ki gɔɔn kpowa.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Ŋaruŋ na yudaanɔ nba lau yoo nba, ki u boiɔ a, “A tuun bee nna? Fiit ki boi a Yennu sommir po. Li pasiar u saa tint ninbaauk ki foorita.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ki binba be ŋaruŋ na ni din yet bi leeb a, “Ŋaant man tin lu suka ki laan ŋmee yen biit nba tan baat nan ninbɔŋ na.” Baa lu suka yoo nba, ki li soor Jona.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ŋanne ki bi boiɔ a, “Ti saa nyiir ŋmee linba na paaki? A tuun bee nna? A nyii digbanlanne? A tee boorlaŋe?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ki Jona jiin a, “N tee Hiibru boorue. N jiantir Yennu-e, wunba tee yendɔuŋ ni Yennu, ki din nan tiŋ nan mɔkgbeŋa na.”
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Jona din tukin ki pakib nan u tiin a wun bɔre, ki Yennu daa laatɔ.
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Wouŋ na din ŋammit yabitir ki pukii yoo nan yoo, ki niib na ji tan boiɔ a, “Ti saa teena nlee ki wouŋ na n diŋi?”
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Jona din jiin a, “Jiimin ki lu-n mɔkir ni, ki wouŋ na n maak. N mi nan n biit paake ki wouŋ na tan baari.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Ŋaan ki ŋarinkanna na lek yiab a bin saan nan ŋaruŋ na gbingbankpiŋ. Wouŋ na din pukiie yoo kur, ki bi ki fit saa.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Bi ji din tan yikin ki yi Yennu-e a, “Yennu, ti meia ki a daa daar ti tuba ki kpit, ti-i nyinn jɔɔ na manfoori. Yennu, fine te ki linba na kur tuun.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Ŋanne ki bi ji wokit Jona, ki lu-u mɔkgbeŋir na ni, ki wouŋ na ŋmin li taakpaak ni.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Linba na din te ki ŋarinkanna na tin Yennu jaŋmaanii bonchiann, ki bi mann maruŋ tur Yennu, ŋaan senn mɔsonn nan bi sii jiantirɔ.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Yennu din te ki jangbeŋir tɔkir Jona ki nak. U din be jaŋ na poor ni yonnu nan nyiɔk ki saa jaŋ daa ŋantaa.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.