Isaías 57
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Niŋamm kpenn, ki sɔɔ ki bant li paak, koo ki fiin li po. Ŋaan bi-i kpo, biiru kan paanib daŋi.
1 E o justo perece sem que ninguém se aperceba; as pessoas de bem são arrebatadas e ninguém se importa;
2 Binba tuun ŋant na mɔk parmaasir nan foon, bi kuun poor po.
2 por causa do mal, o justo é arrebatado para entrar na paz; repousam sobre seus leitos aqueles que seguiam o caminho reto.
3 Yimm biit damm na, baat nna man, ki bin bu i buut. I ki chee jabaabuura nan pooweira nan bonchonchonna.
3 E vós, aproximai-vos, filhos da feiticeira, descendência da mulher adúltera e devassa!
4 I yisin ŋmee? Yimm fai damm na, i mun laa ŋmee?
4 De quem vos escarneceis? A quem fazeis caretas e mostrais a língua? Não sois filhos do pecado, raça bastarda?
5 I jiantir tingbana, ki dɔɔ nan leeb i tingbantiinii na boor. I dia i waas ki mann maruŋ, tanfiat nba be kpengbiant na ni.
5 Vós vos abrasais sob os arvoredos de terebintos e sob qualquer árvore verde; vós imolais crianças no leito das torrentes e nas cavernas dos rochedos.
6 I jikit leŋ tanŋarsa nae, ki tee pata ki jiantirib, ki jikit daan ki mɔ bi paak, ki bia baat nan jeet piinii ki teemm ki mannib. I dukii n par mei linba na paaki-i?
6 As pedras polidas da torrente, eis o que te toca, sim, eis o teu quinhão; tu lhes ofereces libações, preparas-lhes oferendas. {Posso a isso resignar-me?}
7 I tuu do jɔfɔkit paake, ki mann maruŋ, ki bia dɔɔ nan leeb.
7 Sobre o cume de elevada montanha preparas teu leito, e é aí que sobes para oferecer sacrifícios.
8 I maa i patyana nae, i ŋei tammɔi ni. I yêtime, ki tuu liat i liant ŋaan doo i gado yarima paak nan i yɔɔsnba, binba ki i tuu pa ŋaan dɔɔ namm na. Leŋe ki i tuu kpeen i niɔŋ.
8 Por trás da porta e seus umbrais, colocas teu emblema, porque não foi para mim que tu te descobriste, que estendeste a cama onde subiste; vais assalariar para ti aqueles com quem desejas ter negócios; admirando o ídolo, multiplicaste com eles as prostituições.
9 I tuu sɔɔr tulaarii nan kpanunubite ki saa jiantir tingbann Molek. I tuun toomiinba ki bi saa banfɔka, ki baat kpeentiŋ gbaa, ki kpaan tingbana a yin jiant.
9 Depois corres a Melec com óleos, és pródiga em aromas, envias ao longe teus mensageiros, e os fazes descer à morada dos mortos.
10 I bakint i mɔŋ ki lin kpaan tingbanlia, ŋaan ki ki laatib. I dukii nan i tingbanyana nae teeni paŋ, ki i ki baŋiti.
10 De tanto andar assim, tu te fatigas, sem jamais dizer: já basta; encontras ainda força, e segues sem parar.
11 Ki Yennu yet a, “Tingbana na tee lanne, ki jeenti, ki te ki i fa fai, ki ji ki jiantirin nan waama? Maa tee soon nna ki li wei nae, ki i nyik ki ki baakitimi-i?
11 A quem temias então? De quem tinhas medo, para ser infiel, para não te lembrares de mim nem te preocupares comigo? Sem dúvida eu me calava e fechava os olhos; por isso tu não me temias.
12 Yaa tuun linba na, i dukii nan li ŋane, ŋaan n saa nyinn i binbeŋ na paanu, ki i tingbana na tan kan fit sommi.
12 Pois bem, vou mostrar o que valem tua justiça e tuas obras! Elas não te servirão de coisa alguma,
13 I-i taŋi fabin ki loon sommir yoo nba, yin te i tingbana maŋ n tinni. Sajaperinne tan saa jiib ki yaat namm, ŋaan damm nba teenin yada sii mɔk manfoor, tiŋ na ni, ki bia sii jiantirin, n jiantu ŋasaakak ni.”
13 quando pedires socorro. E não te salvarão teus ídolos: todos serão levados pelo vento. Um sopro as carregará. Aquele, porém, que contar comigo herdará a terra, e possuirá meu monte santo.
14 Ki Yennu ŋamm yet a, “Ŋaant ki n niib n ŋmat jen n boor. Bakint bonjarkar kur bi sɔnu ni, faan sɔnu ki teenir siir.
14 {Será dito:} Abri, abri a estrada, aplanai-a! Retirai do caminho de meu povo todo obstáculo!
15 “Mine tee Yenjaann, ki bia tee kasii, ki yɔɔ be. N be sanpaapoe, siaminba tee kasii, ŋaan n bia be nan niib nba sikint bi mɔŋ ki nyik bi biit, a man maan bi para ki turib dindann.
15 Porque eis o que diz o Altíssimo, cuja morada é eterna e o nome santo: Habitando como Santo uma elevada morada, auxilio todavia o homem atormentado e humilhado; venho reanimar os humildes, e levantar os ânimos abatidos.
16 N tur n niib manfoor, ki kan tukin kii piak kii biirib, koo kii dont wutoor namm yoo kuri.
16 Realmente, não desejo controvérsias sem fim, nem persistir sempre no descontentamento, senão o espírito desfalecerá diante de mim, assim como as almas que criei.
17 N bo donn wutoor bi paak, kimaan bi biit nan bi jawuuk paak, ki n dat bi tuba ki nyɔr nyikib. Ŋaan ki bi tee tubkangbata, ki tukin saa bi tiɔŋ sɔnu.
17 Por causa do crime de meu povo me irritei um momento; feri-o, dando-lhe as costas na minha indignação, enquanto o rebelde agia segundo sua fantasia.
18 “N la baa tun biaŋinbawa, ŋaan n saa turib laafiawa. N saa gar bi tɔɔnn ki sommib, ki maan binba mɔ na para.
18 Vi sua conduta, disse o Senhor, e o curarei. Vou guiá-lo e consolá-lo,
19 N teen sɔɔ kur parmaasire, binba naak nan binba be banfɔka na kur. N saa tur n niib laafiawa.
19 vou fazer assomar aos lábios dos aflitos a ação de graças. Paz, paz àquele que está longe e àquele que está perto.
20 Ŋaan biit daanɔ tee nan mɔkgbeŋir nba ki foi nae, ki li nyunpana ki nyikin fiiru, ki baat nan jakint nan bakir.
20 Mas os ímpios são como um mar encapelado, que não pode acalmar-se, cujas ondas revolvem lodo e lama.
21 Biit damm ki be parmaasir ni.” Yennu-e yet na.
21 Não há paz para os ímpios, diz meu Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.