Isaías 57

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Niŋamm kpenn, ki sɔɔ ki bant li paak, koo ki fiin li po. Ŋaan bi-i kpo, biiru kan paanib daŋi.
1 Perece o justo, e não há quem se importe com isso; os homens compassivos são arrebatados, e não há ninguém que entenda. Pois o justo é arrebatado da calamidade,
2 Binba tuun ŋant na mɔk parmaasir nan foon, bi kuun poor po.
2 entra em paz; descansam nas suas camas todos os que andam na retidão.
3 Yimm biit damm na, baat nna man, ki bin bu i buut. I ki chee jabaabuura nan pooweira nan bonchonchonna.
3 Mas chegai-vos aqui, vós os filhos da agoureira, linhagem do adúltero e da prostituta.
4 I yisin ŋmee? Yimm fai damm na, i mun laa ŋmee?
4 De quem fazeis escárnio? Contra quem escancarais a boca, e deitais para fora a língua? Porventura não sois vós filhos da transgressão, estirpe da falsidade,
5 I jiantir tingbana, ki dɔɔ nan leeb i tingbantiinii na boor. I dia i waas ki mann maruŋ, tanfiat nba be kpengbiant na ni.
5 que vos inflamais junto aos terebintos, debaixo de toda árvore verde, e sacrificais os filhos nos vales, debaixo das fendas dos penhascos?
6 I jikit leŋ tanŋarsa nae, ki tee pata ki jiantirib, ki jikit daan ki mɔ bi paak, ki bia baat nan jeet piinii ki teemm ki mannib. I dukii n par mei linba na paaki-i?
6 Por entre as pedras lisas do vale está o teu quinhão; estas, estas são a tua sorte; também a estas derramaste a tua libação e lhes ofereceste uma oblação. Contentar-me-ia com estas coisas?
7 I tuu do jɔfɔkit paake, ki mann maruŋ, ki bia dɔɔ nan leeb.
7 sobre um monte alto e levantado puseste a tua cama; e lá subiste para oferecer sacrifícios.
8 I maa i patyana nae, i ŋei tammɔi ni. I yêtime, ki tuu liat i liant ŋaan doo i gado yarima paak nan i yɔɔsnba, binba ki i tuu pa ŋaan dɔɔ namm na. Leŋe ki i tuu kpeen i niɔŋ.
8 Detrás das portas e dos umbrais colocaste o teu memorial; pois te descobriste a outro que não a mim, e subiste, e alargaste a tua cama; e fizeste para ti um pacto com eles; amaste a sua cama, onde quer que a viste.
9 I tuu sɔɔr tulaarii nan kpanunubite ki saa jiantir tingbann Molek. I tuun toomiinba ki bi saa banfɔka, ki baat kpeentiŋ gbaa, ki kpaan tingbana a yin jiant.
9 E foste ao rei com óleo, e multiplicaste os teus perfumes, e enviaste os teus embaixadores para longe, e te abateste até o Seol.
10 I bakint i mɔŋ ki lin kpaan tingbanlia, ŋaan ki ki laatib. I dukii nan i tingbanyana nae teeni paŋ, ki i ki baŋiti.
10 Na tua comprida viagem te cansaste; contudo não disseste: Não há esperança; achaste com que renovar as tuas forças; por isso não enfraqueceste.
11 Ki Yennu yet a, “Tingbana na tee lanne, ki jeenti, ki te ki i fa fai, ki ji ki jiantirin nan waama? Maa tee soon nna ki li wei nae, ki i nyik ki ki baakitimi-i?
11 Mas de quem tiveste receio ou medo, para que mentisses, e não te lembrasses de mim, nem te importasses? Não é porventura porque eu me calei, e isso há muito tempo, e não me temes?
12 Yaa tuun linba na, i dukii nan li ŋane, ŋaan n saa nyinn i binbeŋ na paanu, ki i tingbana na tan kan fit sommi.
12 Eu publicarei essa justiça tua; e quanto às tuas obras, elas não te aproveitarão.
13 I-i taŋi fabin ki loon sommir yoo nba, yin te i tingbana maŋ n tinni. Sajaperinne tan saa jiib ki yaat namm, ŋaan damm nba teenin yada sii mɔk manfoor, tiŋ na ni, ki bia sii jiantirin, n jiantu ŋasaakak ni.”
13 Quando clamares, livrem-te os ídolos que ajuntaste; mas o vento a todos levará, e um assopro os arrebatará; mas o que confia em mim possuirá a terra, e herdarão o meu santo monte.
14 Ki Yennu ŋamm yet a, “Ŋaant ki n niib n ŋmat jen n boor. Bakint bonjarkar kur bi sɔnu ni, faan sɔnu ki teenir siir.
14 E dir-se-á: Aplanai, aplanai, preparai e caminho, tirai os tropeços do caminho do meu povo.
15 “Mine tee Yenjaann, ki bia tee kasii, ki yɔɔ be. N be sanpaapoe, siaminba tee kasii, ŋaan n bia be nan niib nba sikint bi mɔŋ ki nyik bi biit, a man maan bi para ki turib dindann.
15 Porque assim diz o Alto e o Excelso, que habita na eternidade e cujo nome é santo: Num alto e santo lugar habito, e também com o contrito e humilde de espírito, para vivificar o espírito dos humildes, e para vivificar o coração dos contritos.
16 N tur n niib manfoor, ki kan tukin kii piak kii biirib, koo kii dont wutoor namm yoo kuri.
16 Pois eu não contenderei para sempre, nem continuamente ficarei irado; porque de mim procede o espírito, bem como o fôlego da vida que eu criei.
17 N bo donn wutoor bi paak, kimaan bi biit nan bi jawuuk paak, ki n dat bi tuba ki nyɔr nyikib. Ŋaan ki bi tee tubkangbata, ki tukin saa bi tiɔŋ sɔnu.
17 Por causa da iniqüidade da sua avareza me indignei e o feri; escondi-me, e indignei-me; mas, rebelando-se, ele seguiu o caminho do seu coração.
18 “N la baa tun biaŋinbawa, ŋaan n saa turib laafiawa. N saa gar bi tɔɔnn ki sommib, ki maan binba mɔ na para.
18 Tenho visto os seus caminhos, mas eu o sararei; também o guiarei, e tornarei a dar-lhe consolação, a ele e aos que o pranteiam.
19 N teen sɔɔ kur parmaasire, binba naak nan binba be banfɔka na kur. N saa tur n niib laafiawa.
19 Eu crio o fruto dos lábios; paz, paz, para o que está longe, e para o que está perto diz o Senhor; e eu o sararei.
20 Ŋaan biit daanɔ tee nan mɔkgbeŋir nba ki foi nae, ki li nyunpana ki nyikin fiiru, ki baat nan jakint nan bakir.
20 Mas os ímpios são como o mar agitado; pois não pode estar quieto, e as suas águas lançam de si lama e lodo.
21 Biit damm ki be parmaasir ni.” Yennu-e yet na.
21 Não há paz para os ímpios, diz o meu Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.