Gênesis 8
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Yennu din ki tamm Nowa nan bonkobit nba kur be ŋaruŋ ni na po, ki din te ki wouŋ da tingbouŋ na paak, ki nyun na fɔɔr,
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 ki sɔɔ nyuntona nba nyi tiŋ ni, nan linba nyi sanpaapo na kur loona, ki saak bia nyik baanuwa.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a chuva dos céus se deteve.
3 Nyun na din wariie waan waan ki saa tuu daa kobik nan piinŋmu.
3 As águas iam escoando continuamente da face da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias as águas tinham baixado.
4 Ŋmaarii ŋanlore ni, li daa piik nan ŋanlore daar, ki ŋaruŋ na din saa set jɔfoouk ki bi yir Ararat na paak.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Nyun na din waabite nan laa din tan baar ŋmaarii piik ni, li pinpiindaar, ki kunkona nan jɔɔt yura paak nyɔɔnt.
5 E as águas continuaram a baixar até o décimo mês. No primeiro dia desse mês apareceram os picos das montanhas.
6 Li daa piinna poorpo, ki Nowa loot ŋaruŋ na takorbonn,
6 Quarenta dias depois, Noé abriu a janela que tinha feito na arca
7 ki nyinn kinkaauk, ki u ji ki jen Nowa boor, ŋaan yuuk lin nan nyun nba tan fɔɔr ki gbenn.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas sobre a terra.
8 Nowa ji din nyinn lanjerike, a wun laan nyun na fɔɔr gbenna-a.
8 Depois, Noé soltou uma pomba para ver se as águas já tinham diminuído na superfície da terra.
9 Ŋaan nyun na daa din be tiŋ paak, ki lanjerik na kɔŋ waa saa set sian, ki yukir ŋmat ŋaruŋ na boor. Ki Nowa tant nuu ki soorɔ kɔɔn ŋaruŋ na ni,
9 Mas a pomba, não achando lugar para pousar os pés, voltou para junto de Noé, na arca; porque as águas ainda cobriam a terra. Noé, estendendo a mão, pegou a pomba e a recolheu consigo na arca e a trouxe de novo para dentro da arca.
10 ki din guur daa ŋanlore ki pukin, ki ŋamm nyinn lanjerik na biak.
10 Noé esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Ki lanjerik na tan jen u boor daajoouk, ki bab olif tutuuk. Ki Nowa ji bann nan nyun na fɔɔra.
11 À tarde, ela voltou a ele, trazendo no bico uma folha nova de oliveira. Assim Noé entendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 Ki u ŋamm guur daa ŋanlore ki pukin, ki bia nyinn lanjerik na. Waa nyii, u ji ki jeni.
12 Esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba; ela, porém, já não voltou mais para ele.
13 Nowa bina kobii ŋanloob nan yennkɔɔ ni, li ŋmaasinsinn pinpiindaare, ki nyun na fɔɔr gbenn. Ki Nowa bakit linba baak yiar nba be maar paak na, ki got lint, ki la nan tiŋ na koote.
13 Aconteceu que, no primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um, as águas que estavam sobre a terra secaram. Então Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ŋmaarik nba pukin ŋanlee na, li daa piinlee nan ŋanlore, ki tiŋ koor ki gbenn.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Ki Yennu bet Nowa a,
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Nyimin ŋaruŋ na ni, fin nan a ŋaapoo, nan a bonjai, nan a sipoi.
16 — Saia da arca, você, a sua mulher, os seus filhos e as mulheres dos seus filhos.
17 Nyimin nan bonfoa kur, li bon-yuyukit, nan bonkobit nan bonbubɔkit nba kur be a boor, ki bin pɔt kii be tingbouŋ na kur po.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, tanto aves como gado, e todo animal que rasteja sobre a terra, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ki Nowa nan u bonjai, nan u ŋaapoo, nan u sipoi din nyii ŋaruŋ na ni.
18 Saiu, pois, Noé, com os seus filhos, a sua mulher e as mulheres dos seus filhos.
19 Bonkobit kur, nan bonbubɔkit kur, nan bon-yuyukit kur, bonfoor booru kur nan u lɔɔ din nyii ŋaruŋ na niŋ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os animais que rastejam, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Ki Nowa maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki din nyinn bonkobit nba ki kɔɔ na booru kur ni siab, nan bon-yuyukit nba ki kɔɔ na booru kur ni siab, ki mann mujoonu maruŋ, binbintir na paak.
20 Noé levantou um altar ao Senhor e, tomando de animais puros e de aves puras, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Maruŋ na nubiru din nubir kɔɔ Yennu, ki maŋɔ, ki u yet u mɔŋ a, “N lek mi nan laa nyii nisaarik bisin niwa, u dudukit tee biite, ŋaan n ji kan ban mɔ tingbouŋ na mɔtont, u biit paaki. N ji kan ban biir bonfoor kur nba be, nan maa tun mɔtana na.
21 E o Senhor aspirou o aroma agradável e disse consigo mesmo: — Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa das pessoas, porque é mau o desígnio íntimo do ser humano desde a sua mocidade. Também nunca mais vou destruir todos os seres vivos, como fiz desta vez.
22 Nan durinya nba sii be na, burint yoo sii be, ki jaanu yoo be, ki waat yoo sii be, ki naauk yoo sii be, ki siɔk nan piar sii be, ki yonnu ni nan nyiɔk sii be.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.