Gênesis 8

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yennu din ki tamm Nowa nan bonkobit nba kur be ŋaruŋ ni na po, ki din te ki wouŋ da tingbouŋ na paak, ki nyun na fɔɔr,
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 ki sɔɔ nyuntona nba nyi tiŋ ni, nan linba nyi sanpaapo na kur loona, ki saak bia nyik baanuwa.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Nyun na din wariie waan waan ki saa tuu daa kobik nan piinŋmu.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Ŋmaarii ŋanlore ni, li daa piik nan ŋanlore daar, ki ŋaruŋ na din saa set jɔfoouk ki bi yir Ararat na paak.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Nyun na din waabite nan laa din tan baar ŋmaarii piik ni, li pinpiindaar, ki kunkona nan jɔɔt yura paak nyɔɔnt.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Li daa piinna poorpo, ki Nowa loot ŋaruŋ na takorbonn,
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 ki nyinn kinkaauk, ki u ji ki jen Nowa boor, ŋaan yuuk lin nan nyun nba tan fɔɔr ki gbenn.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Nowa ji din nyinn lanjerike, a wun laan nyun na fɔɔr gbenna-a.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Ŋaan nyun na daa din be tiŋ paak, ki lanjerik na kɔŋ waa saa set sian, ki yukir ŋmat ŋaruŋ na boor. Ki Nowa tant nuu ki soorɔ kɔɔn ŋaruŋ na ni,
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 ki din guur daa ŋanlore ki pukin, ki ŋamm nyinn lanjerik na biak.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Ki lanjerik na tan jen u boor daajoouk, ki bab olif tutuuk. Ki Nowa ji bann nan nyun na fɔɔra.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Ki u ŋamm guur daa ŋanlore ki pukin, ki bia nyinn lanjerik na. Waa nyii, u ji ki jeni.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Nowa bina kobii ŋanloob nan yennkɔɔ ni, li ŋmaasinsinn pinpiindaare, ki nyun na fɔɔr gbenn. Ki Nowa bakit linba baak yiar nba be maar paak na, ki got lint, ki la nan tiŋ na koote.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ŋmaarik nba pukin ŋanlee na, li daa piinlee nan ŋanlore, ki tiŋ koor ki gbenn.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Ki Yennu bet Nowa a,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Nyimin ŋaruŋ na ni, fin nan a ŋaapoo, nan a bonjai, nan a sipoi.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Nyimin nan bonfoa kur, li bon-yuyukit, nan bonkobit nan bonbubɔkit nba kur be a boor, ki bin pɔt kii be tingbouŋ na kur po.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ki Nowa nan u bonjai, nan u ŋaapoo, nan u sipoi din nyii ŋaruŋ na ni.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Bonkobit kur, nan bonbubɔkit kur, nan bon-yuyukit kur, bonfoor booru kur nan u lɔɔ din nyii ŋaruŋ na niŋ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Ki Nowa maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki din nyinn bonkobit nba ki kɔɔ na booru kur ni siab, nan bon-yuyukit nba ki kɔɔ na booru kur ni siab, ki mann mujoonu maruŋ, binbintir na paak.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Maruŋ na nubiru din nubir kɔɔ Yennu, ki maŋɔ, ki u yet u mɔŋ a, “N lek mi nan laa nyii nisaarik bisin niwa, u dudukit tee biite, ŋaan n ji kan ban mɔ tingbouŋ na mɔtont, u biit paaki. N ji kan ban biir bonfoor kur nba be, nan maa tun mɔtana na.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Nan durinya nba sii be na, burint yoo sii be, ki jaanu yoo be, ki waat yoo sii be, ki naauk yoo sii be, ki siɔk nan piar sii be, ki yonnu ni nan nyiɔk sii be.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.