Gênesis 50

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ki Joosef tibin ki mɔɔtir u baa numpo ŋaan mɔ.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Li poorpo ki u tur mɔb a bin nunn u baa gbanant nan nyɔku, ki li daa bati.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Bi din jii daa piinnae ki teen biaŋinba ki li kan bati. Ki Ijipt teeb mɔ ki fabin Jakɔb paak daa piinlore.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Kuun fabinii nba gbenn na poorpo, ki Joosef yet kpanbar ŋaasaakab a, “Chanbaanba, jiin maan na ki saan wann kpanbar a:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘N baa nba daan yaa wun kpo, u daan te ki n sat mɔb ki turɔ nan n saa piiu kaauk nba ki u ŋammir Keenann tiŋ ni nae. Li paak, chanbaa, ŋaant ki min saan ki pii n baa, ki mi-i piiu, n saa jen.’ ”
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Ki kpanbar na jiin a, “Ii saa ki pii a baa, nan faa sat mɔb a a saa tun na.”
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Ki Joosef saa a wun pii u baa. Ki kpanbar ŋaasaakab, nan nijaana kur, nan doo saakab nba be Ijipt, ki bi tɔk nan Joosef,
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 ki pukin u ŋaateeb, nan u ninjamm, nan u baa ŋaateeb nba be, ki bi kura saan. See bi waas nba tee bonbis, nan bi pei, nan bi buunii, nan bi nei-e din biar Gosenn yent ni.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Jab nba kɔɔ taanii torit, nan jab nba jak taanii paak, ki bi kur saan nanɔ, ki tee nichiɔŋ.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Baa saa baar jarii nba be Atad, Jɔɔdann mɔkir yondo po na, ki bi biar leŋ ki mɔ fabin, ki li wei halii. Ki Joosef mɔ ki tɔɔtir kpemɔnii tɔɔta daaŋanlore.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Keenann teeb nba gbat ki niib na mɔ ki fabin, Atad boor na, ki bi yet a, “Ninbamɔnjaann boorbee ki Ijipt teeb mɔk na?” Ŋanne teen ki bi pur leŋ Abel Misraim.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Ki Jakɔb waas tun nan waa sennib biaŋinba na.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Bi din jii u gbanant ki saan nann Keenann, ki saa piiu tanfiiɔk nba be Makpela, ki li be Mamre yondo po na, tiŋ nba ki Abraham din daar Efronn boor, wunba tee Hef booru nirɔ na, a lii tee u niib pinpiiboor.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Joosef nba pii u baa ki gbenn yoo nba, ki ŋɔɔ nan u ninjamm, nan binba kur saan nanɔ kupiinu na ŋmat Ijipt.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Bi baa kuun poor poe ki Joosef ninjamm yet a, “Li-i tee ki Joosef nant, ki dukii a wun tun jiint taa din tun ki biirɔ na paak, ti saa teen nlee?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Ki bi tun toomu Joosef boor a, “Ti baa nba daan yaa wun kpo na,
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 u betit a tin yeta a, ‘Chanbaa, nyikin ki chab a ninjamm linba kur ki bi din tun ki biira na.’ Mɔtana, chanbaa, nyikin ki chab biit nba ki timm, a baa Yennu daaba tun.” Ki Joosef bui yoo nba ki u gaar labaar maŋ.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Ki u ninjamm baar bi tiɔŋ ki tan gbaan u tɔɔnn, ki tibin bi yura tiŋ ni. Bi kur din yet a, “Timme na, ti be a tɔɔnn ki tee a daaba.”
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Ŋaan ki Joosef betib a, “I daa tiin jaŋmaanii. N kan fit jii n mɔŋ ki senn Yennu seenu ni.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 I din lor lorbiite n paak, ŋaan ki Yennu ŋmantir ki teen bonŋann, a lin te ki man tinn nichiɔŋ, binba be bi manfoor ni dinna daar nba na, kimaan linba tun na paak.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 I daa tiin jaŋmaanii. N saa got yimm nan i waas.” Ki u ŋamm chekimm nan parmaasir mɔbona, linba maan bi para.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Ki Joosef tukin ki be nan u baa ŋaateeb Ijipt tiŋ ni. U din dii bina kobik nan bina piike ki kpo.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 U din be u manfoor ni ki la Efraim waas nan u yaaboona. U bia din be ki la Makir, wunba tee Manase bik na waas, ki pukimm u ŋaateeb ni.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 U din bet u ninjamm a, “N yaa min kpoe na, ŋaan Yennu lek saa goti, ki nyinni, ki saan kɔɔni tiŋ nba ki u sat mɔb ki tur Abraham nan Aisak nan Jakɔb na ni.”
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ki Joosef te ki u niib na sat mɔb ki tur Yennu nan li-i tee ki Yennu ŋmakitib ki bi saan doo maŋ niŋ, bi saa jii u gbanant ki saan nanna.
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Li poorpo ki Joosef kpo Ijipt tiŋ ni, ki tee bina kobik nan piik. Ki bi nunn u gbanant a li daa bati, ki teen kuun lakir ni.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.