Gênesis 50
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF
1 Ki Joosef tibin ki mɔɔtir u baa numpo ŋaan mɔ.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Li poorpo ki u tur mɔb a bin nunn u baa gbanant nan nyɔku, ki li daa bati.
2 E José ordenou aos seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Bi din jii daa piinnae ki teen biaŋinba ki li kan bati. Ki Ijipt teeb mɔ ki fabin Jakɔb paak daa piinlore.
3 E cumpriram-se-lhe quarenta dias; porque assim se cumprem os dias daqueles que se embalsamam; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Kuun fabinii nba gbenn na poorpo, ki Joosef yet kpanbar ŋaasaakab a, “Chanbaanba, jiin maan na ki saan wann kpanbar a:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, falou José à casa de Faraó, dizendo: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘N baa nba daan yaa wun kpo, u daan te ki n sat mɔb ki turɔ nan n saa piiu kaauk nba ki u ŋammir Keenann tiŋ ni nae. Li paak, chanbaa, ŋaant ki min saan ki pii n baa, ki mi-i piiu, n saa jen.’ ”
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, te peço, que eu suba, para que sepulte a meu pai; então voltarei.
6 Ki kpanbar na jiin a, “Ii saa ki pii a baa, nan faa sat mɔb a a saa tun na.”
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta a teu pai como ele te fez jurar.
7 Ki Joosef saa a wun pii u baa. Ki kpanbar ŋaasaakab, nan nijaana kur, nan doo saakab nba be Ijipt, ki bi tɔk nan Joosef,
7 E José subiu para sepultar a seu pai; e subiram com ele todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito.
8 ki pukin u ŋaateeb, nan u ninjamm, nan u baa ŋaateeb nba be, ki bi kura saan. See bi waas nba tee bonbis, nan bi pei, nan bi buunii, nan bi nei-e din biar Gosenn yent ni.
8 Como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus meninos, e as suas ovelhas e as suas vacas.
9 Jab nba kɔɔ taanii torit, nan jab nba jak taanii paak, ki bi kur saan nanɔ, ki tee nichiɔŋ.
9 E subiram também com ele, tanto carros como gente a cavalo; e o cortejo foi grandíssimo.
10 Baa saa baar jarii nba be Atad, Jɔɔdann mɔkir yondo po na, ki bi biar leŋ ki mɔ fabin, ki li wei halii. Ki Joosef mɔ ki tɔɔtir kpemɔnii tɔɔta daaŋanlore.
10 Chegando eles, pois, à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram um grande e dolorido pranto; e fez a seu pai uma grande lamentação por sete dias.
11 Keenann teeb nba gbat ki niib na mɔ ki fabin, Atad boor na, ki bi yet a, “Ninbamɔnjaann boorbee ki Ijipt teeb mɔk na?” Ŋanne teen ki bi pur leŋ Abel Misraim.
11 E vendo os moradores da terra, os cananeus, o luto na eira de Atade, disseram: É este o pranto grande dos egípcios. Por isso chamou-se-lhe Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Ki Jakɔb waas tun nan waa sennib biaŋinba na.
12 E fizeram-lhe os seus filhos assim como ele lhes ordenara.
13 Bi din jii u gbanant ki saan nann Keenann, ki saa piiu tanfiiɔk nba be Makpela, ki li be Mamre yondo po na, tiŋ nba ki Abraham din daar Efronn boor, wunba tee Hef booru nirɔ na, a lii tee u niib pinpiiboor.
13 Pois os seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, por herança de sepultura de Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Joosef nba pii u baa ki gbenn yoo nba, ki ŋɔɔ nan u ninjamm, nan binba kur saan nanɔ kupiinu na ŋmat Ijipt.
14 Depois de haver sepultado seu pai, voltou José para o Egito, ele e seus irmãos, e todos os que com ele subiram a sepultar seu pai.
15 Bi baa kuun poor poe ki Joosef ninjamm yet a, “Li-i tee ki Joosef nant, ki dukii a wun tun jiint taa din tun ki biirɔ na paak, ti saa teen nlee?”
15 Vendo então os irmãos de José que seu pai já estava morto, disseram: Porventura nos odiará José e certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Ki bi tun toomu Joosef boor a, “Ti baa nba daan yaa wun kpo na,
16 Portanto mandaram dizer a José: Teu pai ordenou, antes da sua morte, dizendo:
17 u betit a tin yeta a, ‘Chanbaa, nyikin ki chab a ninjamm linba kur ki bi din tun ki biira na.’ Mɔtana, chanbaa, nyikin ki chab biit nba ki timm, a baa Yennu daaba tun.” Ki Joosef bui yoo nba ki u gaar labaar maŋ.
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te, a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal; agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Ki u ninjamm baar bi tiɔŋ ki tan gbaan u tɔɔnn, ki tibin bi yura tiŋ ni. Bi kur din yet a, “Timme na, ti be a tɔɔnn ki tee a daaba.”
18 Depois vieram também seus irmãos, e prostraram-se diante dele, e disseram: Eis-nos aqui por teus servos.
19 Ŋaan ki Joosef betib a, “I daa tiin jaŋmaanii. N kan fit jii n mɔŋ ki senn Yennu seenu ni.
19 E José lhes disse: Não temais; porventura estou eu em lugar de Deus?
20 I din lor lorbiite n paak, ŋaan ki Yennu ŋmantir ki teen bonŋann, a lin te ki man tinn nichiɔŋ, binba be bi manfoor ni dinna daar nba na, kimaan linba tun na paak.
20 Vós bem intentastes mal contra mim; porém Deus o intentou para bem, para fazer como se vê neste dia, para conservar muita gente com vida.
21 I daa tiin jaŋmaanii. N saa got yimm nan i waas.” Ki u ŋamm chekimm nan parmaasir mɔbona, linba maan bi para.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos. Assim os consolou, e falou segundo o coração deles.
22 Ki Joosef tukin ki be nan u baa ŋaateeb Ijipt tiŋ ni. U din dii bina kobik nan bina piike ki kpo.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu José cento e dez anos.
23 U din be u manfoor ni ki la Efraim waas nan u yaaboona. U bia din be ki la Makir, wunba tee Manase bik na waas, ki pukimm u ŋaateeb ni.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 U din bet u ninjamm a, “N yaa min kpoe na, ŋaan Yennu lek saa goti, ki nyinni, ki saan kɔɔni tiŋ nba ki u sat mɔb ki tur Abraham nan Aisak nan Jakɔb na ni.”
24 E disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra à terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ki Joosef te ki u niib na sat mɔb ki tur Yennu nan li-i tee ki Yennu ŋmakitib ki bi saan doo maŋ niŋ, bi saa jii u gbanant ki saan nanna.
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente vos visitará Deus, e fareis transportar os meus ossos daqui.
26 Li poorpo ki Joosef kpo Ijipt tiŋ ni, ki tee bina kobik nan piik. Ki bi nunn u gbanant a li daa bati, ki teen kuun lakir ni.
26 E morreu José da idade de cento e dez anos, e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.