Gênesis 45
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Joosef din ki fit soor u mɔŋ, u toontunna tɔɔnni. Ki u din ber bi kur, ki bi nyii nanyer. Toontunna na sɔɔ ji din ki biar diiuk na ni, ki Joosef bet u ninjamm waa tee wunba.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 U din bui nan paŋewa, ki li te Ijipt teeb na gbat. Ki li mɔmaan mɔɔnt ki baar kpanbar ŋaak.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Joosef din yet u ninjamm a, “Mine tee Joosef. N baa daa bee u manfoor ni-i?” Ŋaan u ninjamm na nba gbat nna maŋ, ki jaŋmaanii soorib, ki bi ki fit jiin gatu.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Ki Joosef bia betib a, “N ninjamm, nakintin.” Ki bi nakin. Ki u yet a, “Mine tee i ninja Joosef, wunba ki i din kɔi ki tur Ijipt teeb na.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Mɔtana, i daa biir i para, koo ki nyiir i mɔŋ nan i din kɔin ki tur tiŋ na ni niibi. Yennu-e din tumin, a min gar i tɔɔnn ki tinn niib manfoa.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Bina ŋanlee kɔɔe na daann, ki ti be kon ni. Ŋaan li tenn bina ŋanŋmu ki sɔɔ kan ko kpaab, koo ki jaami.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Yennu-e tumin i tɔɔnn po a wun turi bakitnauŋ sommir na, ki yimm nan i yaaboona-ii be manfoa ni.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Li paak, li din ki tee yimm kaa tumin nna, ŋaan Yennu-e tumin. U te ki n teen kpanbar na saakab yudaanɔ, ki gorii u tiŋ na kur. Mine dia Ijipt tingbouŋ.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 “Mɔtana, ŋmatir man yian n baa boor, ki saa betɔ a linba nae ki u bik Joosef yaa: ‘Yennu teenin Ijipt tiŋ kur diatɔɔe. Baat yian, ki daa taantir.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Yimm, nan i waas, nan i yaaboona, nan i pei, nan i buunii, nan i nei, nan linba kur ki i mɔk saa fit kɔɔ kar Gosenn yiar ni, siaminba ki i sii kpian.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Li-i tee ki i be Gosenn, n saa fit ki gotiwa. Li tenn bina ŋanŋmu ki kon sii be; ki n ki loon yimm nan i ŋei nan i bonkobit n kpo komi.’ ”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Ki Joosef bia pak pukin a, “Mɔtana, i kura, nan fin Benjaminn, i saa fit ki la nan n tee Joosef nan mɔnii.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Betir n baa nan n mɔk paŋ bonchiann Ijipt tiŋ na ni, ki bia betɔ linba kur ki i la, ŋaan kakit ki baar nanɔ nna.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Ki Joosef jii u nii ki lor u waarɔ Benjaminn, ŋaan piin mɔ. Ki Benjaminn mun mɔ ŋaan lorɔ.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 U kpan mɔ nnae, ŋaan tuu saan ki lor u ninjamm na, yenɔ yenɔ, ki bia mɔɔtir bi tankpina. Ki li poorpo ki u ninjamm na ji piin ki piak nanɔ.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Labaar nba mɔɔnt ki baar kpanbar ŋaak nan Joosef ninjamm baar yoo nba, ki li maŋ kpanbar nan u saakab na.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Ki u bet Joosef a, “Yetir a ninjamm ki bin jii bi jika ki paan bi bonii paak, ki ŋmat Keenann tiŋ ni.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Ŋaant ki bin jii bi baa nan bi ŋaateeb ki jen nna. N saa turib tiŋ nba kpai, Ijipt na ni, ki bi sii laat linba jaŋitib.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Yetirib ki bin jii torit Ijipt tiŋ na ni, ki saa kɔɔn bi poob nan bi waas nan bi baa, ki baar namm.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Bi daa biir bi para nan baa saa nyik bi mɔkint na. Bonŋana nba be Ijipt tiŋ na ni sii tee bi yare.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ki Jakɔb ŋaajab tun nan baa wannib na. Ki Joosef turib torit nan kpanbar na nba yet na, nan jeet nba ki bi sii di sɔnu ni,
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 ki tur sɔɔ kur liant, ŋaan tur Benjaminn salinkuna kobii ŋantaa, nan liant fuunu munŋmu,
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 ki turib bonii piik, ki bi jii bonŋana nba be Ijipt tiŋ ni, a bin saa tur u baa, ki bia jii bonii piik, ki bi jii jebooru booru nan boroboro, a u baa-ii di sɔnu ni,
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 ki chian u ninjamm maŋ, ki saa nyikib sɔnu ni, ŋaan betib a, “I daa kɔn man sɔnu ni.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Ki bi nyii Ijipt ki ŋmat kun bi baa Jakɔb boor, Keenann tiŋ ni,
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 ki betɔ a, “Joosef be u manfoor ni. Ŋɔɔe tee Ijipt tiŋ kur diatɔɔ.” Ki Jakɔb yan put ki ŋmat, ki u daa ki teemm yada.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ŋaan baa wannɔ linba kur ki Joosef yet, ki u bia la torit nba ki Joosef tur a bin jiiu ki baar nanɔ Ijipt na, ki u yan jen li bannu ni,
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 ki u yet a, “Joosef be u manfoor ni. Li jaŋa. See ki n saan ki saa lauwa, ki fit lian kpo.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.